Uzasadnienie
III SA/Łd 25/13
K. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] roku (znak [...]) w przedmiocie wymeldowania.
Wyrokiem z 22 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku.
W dniu 24 kwietnia 2013 r. uczestniczka postępowania – B. K. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowenie adwokata, załączając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy na druku "PPF".
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem oraz synem. Jest właścicielem domu o powierzchni 120 m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 1,11 ha. Na dochody gospodarstwa domowego składają się: renta skarżącej (480 zł), dochód z gospodarstwa rolnego męża skarżącej (250 zł) oraz dochody z pracy dorywczej w kwocie 350 zł. Nadmieniła przy tym, że jej mąż jest osobą schorowaną i obecnie oczekuje na operację. Także syn jest obecnie leczony onkologicznie.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że dochody w jej gospodarstwie domowym zamykają się łączną kwotą 1.080 zł. Wnioskodawczyni nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Istotne jest w tym względzie również, że jej mąż jej syn są osobami schorowanymi, co łączy się z koniecznością ponoszenia dodatkowych koszty leczenia i rehabilitacji. Wnioskodawczyni z uzyskiwanego dochodu ponosi także wydatki związane z kosztami bieżącego utrzymania.
Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa wnioskodawczyni jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego, czy pomocy profesjonalnego pełnomocnika, może w istotnym stopniu wpłynąć na jej sytuację materialną. Stąd też biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy należy uznać, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.