Uzasadnienie
III SA/Łd 251/18
Ł. H.(dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy kategorii "C" i "C+E".
W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy, załączając formularz "PPF", w którym strona zaznaczyła w zakresie żądania "zwolnienie od kosztów sądowych".
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólne z ojcem i siostrą. Wskazał, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i w praktyce utrzymuje go ojciec. Nie jest właścicielem domu, mieszkania ani żadnej innej nieruchomości. Nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł. Na dochody gospodarstwa domowego składają się: renta ojca w kwocie 882,56 i renta siostry w kwocie 675,13 zł. Wskazał, że miesięczne koszty utrzymania wynoszą ok. 1.000 zł.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącego, który jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Jedyne dochody w trzyosobowym gospodarstwie domowym stanowią renta ojca w kwocie 882,56 i renta siostry w kwocie 675,13 zł. Skarżący wskazał, że miesięczne koszty utrzymania wynoszą ok. 1.000 zł.
W tej sytuacji, w ocenie referendarza, wnioskodawca nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdza się, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
a.l.