Uzasadnienie
Dyrektor Ł. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 10 ust.1 i 2 ustawy o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 9 maja 2008 r. (Dz.U. nr 98, poz. 634 oraz nr 277, poz. 1505 z późn. zm.), art. 7, art. 22 a, art. 27 ust. 1 a ustawy z dnia 26 stycznia 2008 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. nr 170, poz. 1051 ze zm.) w zw. z art. 1 ust.1 pkt 7, art. 1 ust. 1 pkt 7, art. 1 ust. 1 pkt 12, art. 4, art. 6 ustawy z dnia 4 lutego 20 11 r. o zmianie ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2011 r. nr 54, poz. 278), po rozpatrzeniu odwołania Syndyka masy upadłości A od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. z dnia [...] – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu orzeczenia organ odwoławczy wyjaśnił, że w dniu [...] r. K..K, pełnomocnik J. O. złożyła w Biurze Powiatowym ARi MR w S.wniosek o przyznanie płatności do gruntów rolnych. W dniu [...] r. Kierownik Biura Powiatowego wydał decyzję nr [...] w sprawie płatności do gruntów rolnych.
W dniu [...] r. Syndyk masy upadłości Awystąpił z wnioskiem o udzielenie informacji. Następnie w dniu [...] r. złożył wniosek o przejęcie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2010 r. Do wniosku dołączono: pismo przewodnie syndyka z dnia 24 marca 2011 r., postanowienie Sądu Rejonowego dla Ł. dla spraw upadłościowych i naprawczych z dnia [...].
W dniu [...] r. Kierownik Biura Powiatowego wydał decyzję o odmowie przyznania syndykowi płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego. Jako podstawę prawną odmowy przyjęcia płatności organ I instancji wskazał art. 21 ust. ustawy o płatnościach.
W dniu [...] r. syndyk wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji o odmowie przyznania płatności.
Organ odwoławczy stwierdził, że instytucja przejęcia na skutek następstwa prawnego płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010, uregulowana została w ustawie z dnia 26 stycznia 2008 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (zwanej dalej ustawa o płatnościach), w brzmieniu po nowelizacji dokonanej na mocy art. 1 ust. 1 pkt 7, art. 1 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 4 lutego 2011 o zmianie ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz niektórych innych ustaw (zwanej dalej ustawa zmieniającą). Zgodnie z art. 6 ustawy zmieniającej, ustawa weszła w życie w dniu 15 marca 2011 r. Ustawa o płatnościach, w brzmieniu nadanym po nowelizacji, normuje dwa rodzaje następstwa prawnego:
- pierwszy określony został w art. 22 a – dotyczy on sytuacji wystąpienia następstwa prawnego w okresie od dnia złożenia o przyznanie płatności do dnia wydania decyzji:
- W przypadku rozwiązania albo przekształcenia rolnika albo wystąpienia innego zdarzenia prawnego, w wyniku których zaistniało następstwo prawne, z wyłączeniem przypadku, o którym mowa w art. 22 ust. 1, w okresie od dnia złożenia wniosku o przyznanie jednolitej płatności obszarowej, płatności uzupełniającej lub wsparcia specjalnego do dnia doręczenia decyzji w sprawie przyznania tych płatności lub tego wsparcia, płatności te lub wsparcie to przysługują następcy prawnemu, jeżeli:
- odpowiednio grunty rolne, które były objęte wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej, płatności uzupełniającej lub specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych, lub zwierzęta, które były objęte wnioskiem o przyznanie płatności do krów i owiec, były w dniu 31 maja roku, w którym został złożony ten wniosek, w posiadaniu rolnika lub następcy prawnego;
- spełnia on warunki do przyznania danej płatności lub wsparcia, z tym że w przypadku płatności uzupełniającej do powierzchni uprawy chmielu niezwiązanej z produkcją i płatności uzupełniającej do powierzchni upraw roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych, płatności te przysługują, o ile rolnik spełniał lub następca prawny spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej i złożył wniosek o wstąpienie odpowiednio do postępowania w sprawie przyznania jednolitej płatności obszarowej, płatności uzupełniającej lub wsparcia specjalnego.
- W przypadku rozwiązania albo przekształcenia rolnika albo wystąpienia innego zdarzenia prawnego, w wyniku których zaistniało następstwo prawne, z wyłączeniem przypadku, o którym mowa w art. 22 ust. 1a, w okresie od dnia złożenia wniosku o przyznanie płatności do owoców miękkich do dnia doręczenia decyzji w sprawie ich przyznania, płatności te przysługują następcy prawnemu, który spełnia warunki do ich przyznania.
- W przypadku, o którym mowa w ust. 1 i 2, następca prawny wstępuje do toczącego się postępowania na miejsce rolnika na wniosek złożony w terminie 3 miesięcy od dnia wystąpienia zdarzenia prawnego, w wyniku którego zaistniało następstwo prawne.
- Następca prawny podaje we wniosku, o którym mowa w ust. 3, numer identyfikacyjny, nadany w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, albo dołącza do tego wniosku kopię wniosku o przyznanie takiego numeru.
- Do wniosku, o którym mowa w ust. 3, następca prawny dołącza dokument potwierdzający zaistnienie następstwa prawnego albo kopię tego dokumentu potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez notariusza albo upoważnionego pracownika Agencji.
- Wniosek, o którym mowa w ust. 3, następca prawny składa do kierownika biura powiatowego Agencji, do którego został złożony przez rolnika wniosek o przyznanie płatności lub wsparcia, o których mowa w ust. 1 i 2.
- Termin, o którym mowa w ust. 3, nie podlega przywróceniu.
- drugi określony został w art. 27 ust. 1 a – dotyczy sytuacji wystąpienia następstwa prawnego w okresie po dniu doręczeniu decyzji w sprawie przyznania płatności:
Jeżeli po doręczeniu decyzji w sprawie przyznania płatności obszarowych, płatności cukrowej, płatności do pomidorów lub płatności do krów i owiec rolnik, do którego decyzja została skierowana, został rozwiązany albo przekształcony albo wystąpiło inne zdarzenie prawne, w wyniku którego zaistniało następstwo prawne, z wyłączeniem przypadku, o którym mowa w ust. 1, prawa, które przysługiwałyby temu rolnikowi jako stronie postępowania, przysługują jego następcy prawnemu.
Organ odwoławczy uznał, że zestawiając stan faktyczny sprawy z przytoczonymi przepisami art. 22 a oraz art. 27 ust. 1 a ustawy, nie zostały spełnione warunki przejęcia przez stronę w drodze następstwa prawnego płatności w ramach systemów wsparcia za rok 2010. Przejęcie płatności jest możliwe w sytuacji wystąpienia następstwa prawnego w okresie od dnia złożenia wniosku o przyznanie płatności do dnia wydania decyzji (art. 22 a ustawy) albo w okresie po dniu doręczenia decyzji w sprawie przyznania płatności (art. 27 ust. 1 a ustawy). W analizowanej sprawie następstwo prawne wystąpiło w dniu 17 grudnia 2007 r., to jest przed złożeniem przez J. O. wniosku o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego ([...].), co skutkuje odmową przyznania stronie wnioskowanej płatności.
Organ odwoławczy wyjaśnił, iż przepisy art. 22 a oraz art. 27 ust. 1 a ustawy o płatnościach obowiązują od dnia 15 marca 2011 r., natomiast postępowanie w sprawie przejęcia przez syndyka, w drodze następstwa prawnego, płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, przyznanych J.O., na mocy decyzji ostatecznej nr [...], zostało wszczęte w dniu [...] r. Organ I instancji wydając w dniu [...] r. zaskarżoną decyzję, nie wziął pod uwagę w/w przepisów regulujących zasady przejęcia płatności na skutek następstwa prawnego, lecz przepis art. 21 ust. 1 ustawy o płatnościach, który określa zasady przekazania gospodarstwa rolnego. Organ odwoławczy stwierdził, że pomimo zastosowania niewłaściwej podstawy prawnej, samo rozstrzygnięcie organu I instancji, tj. odmowa przyznania płatności, jest prawidłowe.
Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ II instancji, wskazał iż płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przysługują wyłącznie rolnikowi, który rzeczywiście znajduje się w posiadaniu deklarowanych do płatności działek rolnych (uprawia je), nawet wbrew woli osoby posiadającej tytuł prawny do władania nieruchomością. Okolicznością prawnie istotną jest stan posiadania gospodarstwa rolnego. Znaczenie dla uzyskania uprawnienia do płatności ma posiadanie gruntu rolnego i uzyskanie statusu producenta rolnego, zaś tytuł prawny, który stanowiłby podstawę takiego posiadania w istocie nie ma znaczenia.
Syndyk masy upadłości A wniósł skargę na decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Decyzji tej zarzucił naruszenie przepisów ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (tj. Dz.U. z 2009 r. nr 175, poz. 1361 z późn. zm.) w brzmieniu przed zmianą wprowadzoną ustawą z dnia 6 marca 2009 r. poprzez ich niezastosowanie w sprawie, w szczególności:
- art. 61 ust. 1, zgodnie z którym z dniem ogłoszenia upadłości majątek upadłego stają się masą upadłości oraz art. 124 ust. 1, zgodnie z którym w razie ogłoszenia upadłości jednego z małżonków wspólność ustawowa między małżonkami ustaje z mocy prawa z dniem ogłoszenia upadłości, a majątek wspólny wchodzi do masy upadłości,
- art. 75 ust. 1, zgodnie, z którym z chwilą ogłoszenia upadłości likwidacyjnej upadły traci prawo zarządu oraz możliwość korzystania oraz rozporządzania mieniem wchodzącym do masy upadłości oraz przepisu art. 173, zgodnie z którym syndyk niezwłocznie obejmuje majątek upadłego, zarządza nim, zabezpiecza go przed zniszczeniem, uszkodzeniem lub zabraniem go przez osoby postronne oraz przystępuje do jego likwidacji,
- art. 78, zgodnie, z którym spełnienie świadczenia do rąk upadłego pozbawionego prawa zarządu masą upadłości dokonane po obwieszczeniu o ogłoszeniu upadłości w Monitorze Sądowym i Gospodarczym nie zwalnia z obowiązku spełnienia świadczenia do masy upadłości, chyba ze wartość świadczenia została przekazana przez upadłego do masy upadłości,
- art. 144 ust. 1, zgodnie z którym w razie ogłoszenia upadłości z opcją likwidacyjną postępowania sądowe i administracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i dalej prowadzone jedynie przez syndyka lub przeciwko niemu i w konsekwencji błędne przyjęcie, iż skoro w niniejszej sprawie następstwo prawne miało miejsce w dniu 17 grudnia 2007 r., to nie zostały spełnione określone w art. 22 a oraz art. 27 a ust. 1 a ustawy o płatnościach przesłanki przejęcia przez syndyka płatności w drodze następstwa prawnego w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2010 r. oraz, że syndyk nie jest legitymowany do przyjęcia płatności bezpośrednich za 2010 r., gdyż płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przysługują wyłącznie rolnikowi, który rzeczywiście znajduje się w posiadaniu deklarowanych do płatności działek.
Skarżący zarzucił także naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności:
- art. 7, art. 77 § 1 i § 4, art. 80 k.p.a. z uwagi na niedopełnienie przez organ administracji publicznej obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego, a w szczególności nie uwzględnieniu pisma przewodniego syndyka z dnia [...] r., a także przez dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, polegającą na braku uznania szczególnego charakteru postępowania upadłościowego wobec postępowania administracyjnego a w konsekwencji nieprzyjęciu zaistniałego z dniem ogłoszenia upadłości J.O.następstwa prawnego jako faktu znanego organowi z urzędu, że to syndyk jest uprawniony do uzyskania i przejęcia płatności bezpośrednich przyznanych J.O. i J. O., - art. 138 § 2 pk.a. poprzez błędne przyjęcie, iż pomimo wadliwie wskazanej podstawy prawnej decyzji oraz wadliwego uzasadnienia decyzji przez organ I instancji nie zachodziły w sprawie przesłanki do uchylenia decyzji organu I instancji.
Syndyk wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi podniósł, że organ odwoławczy przy wydawaniu zaskarżonej decyzji zupełnie pominął fakt, że postępowanie upadłościowe ma charakter lex specialis wobec innych postępowań sądowych i administracyjnych, jeżeli dotyczy mienia wchodzącego w skład masy upadłości. Zgodnie z treścią art. 61 ust. 1 ustawy prawo upadłościowe i naprawcze (dalej: PrUpN), w brzmieniu przed zmianą wprowadzoną ustawą z dnia 6 marca 2009 r., z dniem ogłoszenia upadłości majątek J. O. stał się masą upadłości, która służy zaspokojeniu wierzycieli upadłego. Ponadto zgodnie z art. 124 PrUpN z dniem ogłoszenia upadłości J.O.ustała z mocy samego prawa wspólność ustawowa między nim i jego żoną J. O., a majątek wspólny wszedł do masy upadłości i jest przedmiotem likwidacji (sprzedaży) przez syndyka. Nieruchomości, których dotyczy wniosek syndyka z dnia 24 marca 2011 r. nie podlegają wyłączeniu z masy upadłości na podstawie art. 63 PrUpN, gdyż żaden z przepisów kodeksu postępowania cywilnego nie wyłącza spod egzekucji płatności bezpośrednich oraz nie zawiera regulacji, zgodnie z którą wyłączeniu z egzekucji podlegają składniki majątkowe wskazane w innych przepisach szczególnych (poza wydanymi na podstawie art. 830 k.p.c.), w tym ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o ARMIR.
Wobec powyższego nie ulega wątpliwości, że nieruchomości objęte wnioskiem z dnia 24 marca 2011 r. z dniem ogłoszenia upadłości – 17 grudnia 2007 r. weszły w skład masy upadłości, a tym samym będą wobec nich miały zastosowanie przepisy PrUpN. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji należy domniemywać, że organ odwoławczy odmówił przyznania płatności, gdyż przyjął że to Państwo O. są faktycznymi posiadaczami nieruchomości objętych wnioskiem transferowym, a w ocenie tego organu wyłącznie uprawnionym do otrzymania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego jest rolnik, w którego rzeczywistym posiadaniu znajdują się działki objęte wnioskiem. Stanowisko organu odwoławczego w sposób rażący narusza przepisy PrUpN. W związku z ogłoszeniem upadłości, na podstawie art. 75 PrUpN, małżonkowie O. utracili prawo zarządu, korzystania i rozporządzania mieniem wchodzącym do masy. W skład masy upadłości wchodzi wszystko, co może być spieniężone i tym samym użyte do zaspokojenia wierzycieli, a więc: ruchomości, nieruchomości, wierzytelności i inne prawa majątkowe. Zgodnie z art. 173 PrUpN z dniem ogłoszenia upadłości, to syndyk obejmuje majątek upadłego, zarządza nim, zabezpiecza go przed zniszczeniem, zabraniem go przez osoby postronne i przystępuje do jego likwidacji, przy czym objęcie majątku upadłego przez syndyka następuje z mocy samego prawa na podstawie postanowienia o ogłoszeniu upadłości. Od czasu ogłoszenia upadłości wszelkie pożytki, dochody czy należności płynące z majątku należącego do masy upadłości jak również czynności prawne dotyczące składników masy upadłości winny być podejmowane i przekazywane do osoby uprawnionej, to jest do syndyka a nie upadłego czy też jego małżonki, mimo że majątek stanowi w dalszym ciągu własność/współwłasność upadłego małżonka a nie syndyka. Organy przyjmując brak legitymacji syndyka do złożenia wniosku transferowego naruszyły przepis art. 144 ust. 1 PrUpN, zgodnie z którym w razie ogłoszenia upadłości z opcją likwidacyjną postępowania sądowe i administracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i dalej prowadzone jedynie przez syndyka lub przeciwko niemu. Postępowania sądowe, w myśl art. 144 PrUpN, syndyk prowadzi na rzecz upadłego, lecz w imieniu własnym. Podstawienie procesowe syndyka w miejsce upadłego jest podstawieniem bezwzględnym, przy którym legitymację procesowa ma tylko podmiot podstawiony. Nieruchomości objęte wnioskiem transferowym wchodzą w skład masy upadłości, a zatem płatności ich dotyczące również powinny wejść w skład masy upadłości i w związku z tym służyć realizacji podstawowego celu tegoż postępowania – umożliwić wierzycielom zaspokojenia się z nich. Ani J.O., ani jego żona J. O. nie mogą być stroną żadnego postępowania sądowego lub administracyjnego dotyczącego mienia wchodzącego w skład masy upadłości, bowiem stroną postępowania dotyczącego tego mienia może być tylko syndyk.
W ocenie skarżącego błędne jest stanowisko organu, dotyczące uchybienia przez syndyka terminowi do złożenia wniosku o płatności bezpośrednie skoro zgodnie z przepisami PrUpN syndyk z mocy prawa obejmuje majątek upadłego oraz wstępuje w toczące sie postępowania dotyczące mienia wchodzącego w skład masy upadłości, które dalej toczą się z jego udziałem. Biorąc pod uwagę okoliczność zachowania terminu do złożenia wniosku o płatności przez J. O., to tym samym na podstawie art. 144 PrUN syndyk również zachował termin.
Syndyk podniósł ponadto, że organ odwoławczy utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję nie może orzekać w oparciu o inny przepis prawa materialnego niż wcześniej organ pierwszej instancji we wcześniejszej decyzji, gdyż w przeciwnym razie decyzja tak wydana naruszałaby zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 k.p.a. w zw. z art. 78 Konstytucji).
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając przyjęte stanowisko powołał się na argumentację przedstawioną wcześniej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. 2012.270 dalej: p.p.s.a.) Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi:
a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy;
b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego;
c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach;
3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.
Wyjaśnić również należy, że stosownie do art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania. Naruszenia te miały wpływ na wynik sprawy.
Organ odwoławczy nie uwzględnił konsekwencji wynikających z wydania przez Sąd Rejonowy dla Ł.w dniu [...] r. postanowienia o ogłoszeniu upadłości J. O., prowadzącego działalność pod firmą A obejmującej likwidację majątku dłużnika oraz o wyznaczeniu syndyka masy upadłości (sygn. akt [...]).
Ogłoszenie upadłości nastąpiło przed dniem 2 maja 2009 r., to jest przed wejściem w życie ustawy z dnia 6 marca 2009 r. o zmianie ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze, ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym oraz ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. nr 53, poz. 434). Zgodnie z art. 5 w/w ustawy w sprawach, w których ogłoszono upadłość przed dniem wejścia w zycie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. W rozpoznawanej sprawie stosować zatem należy przepisy ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze w brzmieniu przed dniem 2 maja 2009 r.
Zgodnie z art. 61 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. z 2003 r., nr 60, poz. 535 – dalej: PrUpN) z dniem ogłoszenia upadłości majątek upadłego staje się masą upadłości, która służy zaspokojeniu wierzycieli upadłego. Przepisy artykułów 63 – 67 PrUpN określają mienie, które nie wchodzi w skład masy upadłości. Wymienione przepisy nie przewidują wyłączenia z masy upadłości płatności przyznawanych w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.
Na podstawie art. 75 ust. 1 PrUpN w przypadku ogłoszenia upadłości obejmującej likwidację majątku upadłego, upadły traci prawo zarządu oraz możliwość korzystania i rozporządzania mieniem wchodzącym do masy upadłości. Z kolei przepis art. 124 ust. 1 PrUpN reguluje kwestię majątku wspólnego upadłego i jego małżonka. Zgodnie z tym przepisem w razie ogłoszenia upadłości jednego z małżonków wspólność ustawowa między małżonkami ustaje z mocy prawa z dniem ogłoszenia upadłości, a majątek wspólny wchodzi do masy upadłości. Wobec powyższego nieruchomości, do których tytułem prawnym dysponowała małżonka upadłego J. O. i które zadeklarowała we wniosku o przyznanie płatności za rok 2010 weszły w skład masy upadłości. W konsekwencji do tej masy zaliczyć także należy kwoty przyznanych jej płatności do gruntów rolnych.
Podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma przepis art. 144 PrUpN. Przepis ten ustala: jeżeli ogłoszono upadłość obejmującą likwidację majątku upadłego, postępowania sądowe i administracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i dalej prowadzone jedynie przez syndyka lub przeciwko niemu. Zwrot " jedynie" jest kategoryczny i przesądza o tym, że syndyk ma legitymację procesową w postępowaniach sądowych i administracyjnych toczących się w postępowaniach dotyczących masy upadłości, w tym postępowaniu o przyznanie płatności do gruntów rolnych. Legitymację taką utraciła w dacie ogłoszenia upadłości małżonka upadłego.
Jak podnosi trafnie skarżący fakt ogłoszenia upadłości powinien być znany organowi z urzędu, bowiem zgodnie z art.
- ust. 1 PrUPn postanowienie o ogłoszeniu upadłości podane zostało do publicznej wiadomości przez obwieszczenie w Monitorze Sądowym i Gospodarczym oraz opublikowanie w dzienniku o zasięgu lokalnym.
Organ administracji rozpoznał pozytywnie wniosek osoby, która nie posiadała legitymacji do udziału w postępowaniu administracyjnym o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Odmówił natomiast uprawnienia do ubiegania się o przyznane w/w płatności podmiotowi, któremu legitymację do uczestniczenia w postępowaniu administracyjnym przyznał przepis szczególny, tj. art. 144 PrUpN.
W ocenie sądu zasadny jest zarzut skargi naruszenia przez organ odwoławczy zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Zakres rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej decyzją odwoławczą wyznaczony jest zakresem rozstrzygnięcia sprawy decyzją organu I instancji. Organ odwoławczy nie może zmieniać rodzaju sprawy, a zatem w postępowaniu odwoławczym może być rozpoznana i rozstrzygnięta wyłącznie tożsama pod względem podmiotowym i przedmiotowym sprawa. Organ II instancji nie może orzekać w zakresie innym niż to uczynił wcześniej organ I instancji. Zmiana podstawy materialnoprawnej rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej prowadzi do zmiany przedmiotowej tożsamości sprawy. Oznacza to naruszenie zasady dwuinstancyjności rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy, co stanowi naruszenie prawa.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) a) i c) w zw. z art. 135 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą uznając to za niezbędne do końcowego załatwienia sprawy.
Organ administracji publicznej ponownie rozpoznając sprawę uwzględni okoliczność ogłoszenia w dniu 17 grudnia 2007 r. upadłości J.O., prowadzącego działalność pod firmą A, obejmującą likwidację majątku dłużnika i zastosuje powołane wyżej przepisy PrUpN.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.
Z uwagi na charakter zaskarżonej decyzji, która nie podlega wykonaniu i nie nadaje się do wykonania, sąd uznał za bezprzedmiotowe rozstrzyganie w sprawie jej wykonania na podstawie art. 152 p.p.s.a. t.p.