Uzasadnienie
III SA/Łd 267/12
Pismem z dnia 23 lutego 2012 r. T. M. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie wymeldowania.
W związku z wezwaniem do uiszczenia skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, załączając formularz wniosku na druku "PPF".
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Nie jest właścicielem domu, mieszkania ani innej nieruchomości. Na jej dochody składają się: renta socjalna (611,67 zł), dodatek pielęgnacyjny (153 zł) oraz wynagrodzenie z tytułu pracy – ½ etatu (750 zł). Wyjaśniła przy tym, że komornik potrąca jej 153,90 zł z tytułu – jak to określiła - "kosztów powypadkowych", ponadto reguluje raty kredytów, które – jak podniosła – "wyłudziła od niej jej siostra" w kwocie 266,80 zł. Dalej wskazała na ponoszone wydatki z tytułu leczenia i rehabilitacji, określając je na ok. 250 zł, koszty wynajmowania mieszkania u znajomych – ok. 300 zł. Skarżąca zaznaczyła przy tym, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że dochód w gospodarstwie domowym skarżącej zamyka się kwotą 1.514,67 zł brutto (ok. 1.250 zł netto). Skarżąca nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Istotne jest w tym względzie również, że jest osobą o orzeczonym stopniu niepełnosprawności, w związku z czym ponosi koszty leczenia i rehabilitacji – ok. 250 zł. Należy także wskazać na ponoszone inne koszty, niezależne od skarżącej, jak koszty kredytu oraz koszty komornicze, które łącznie wynoszą ok. 420 zł. Skarżąca z uzyskiwanego dochodu ponosi także wydatki związane z zajmowanym lokalem u znajomych oraz kosztami bieżącego utrzymania.
Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa skarżącej jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego, czy pomocy profesjonalnego pełnomocnika, może w istotnym stopniu wpłynąć na jej sytuację materialną. Stąd też biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.