Uzasadnienie
Ł.L. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie wymeldowania. W skardze tej zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie adwokata z urzędu.
W złożonym następnie, na urzędowym formularzu PPF, oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z matką i ojcem. W chwili obecnej nie posiada stałego miejsca zamieszkania. Aktualnie mieszka w domu należącym do rodziców. Miesięczny koszt związany z mieszkaniem stanowi wydatek rzędu 660 zł (200 zł opał, 150 zł – energia, 60 zł – gaz, 50 zł - wywóz śmieci, 200 zł – woda i kanalizacja). Podkreślił przy tym, że jego miesięczne wynagrodzenie wynosi ok. 2.000 zł netto. Po opłaceniu kosztów utrzymania mieszkania do dyspozycji pozostaje mu kwota ok. 1.300-1.400 zł. Kwotę tę przeznacza na zakup żywności i ubrań, pomaga także swojej matce. Matka choruje na cukrzycę i z tego tytułu ponosi wydatki na zakup lekarstw w kwocie 200 zł. Ojciec natomiast jest inwalidą, jednakże z uwagi na brak składek nie przyznano mu renty. Ponosi wydatki na zakup lekarstw w kwocie ok. 100 zł. Ponadto skarżący oświadczył, że jego matka uzyskuje dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w kwocie 550-600 zł netto. Jedyny przy tym majątek rodziny stanowi dom o pow. 170 m2.
Jednocześnie skarżący oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest zasadny.
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako "p.p.s.a.".
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (rubryka nr 4 formularza PPF). Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z matką i niepełnosprawnym ojcem. Zamieszkuje w domu rodziców, stanowiącym ich jedyny majątek. Miesięczne wynagrodzenie skarżącego wynosi ok. 2.000 zł. Miesięczne koszty związane z utrzymaniem domu stanowią wydatek rzędu kwoty 660 zł. Z tego względu do dyspozycji skarżącego pozostaje kwota ok. 1.300 -1.400 zł, którą przeznacza na zakup żywności i ubrań. Ponadto skarżący pomaga rodzicom, którzy ponoszą wydatki na zakup lekarstw w łącznej kwocie 300 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu i niezbędnych wydatków wnioskodawcy, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504).
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
(MSi)