Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2013 r., poz. 267 z późn. zm) oraz art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 10 ust. 2 pkt 4, art. 10 ust. 2 pkt 4 ust. 7 pkt 2, art. 33 ust. 1 i ust. 2, ust. 4 pkt 4a, ust. 4ca, art. 73 ust. 2a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r., poz. 674 z późn. zm.) i § 10 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 listopada 2012 r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy (Dz. U. z 2012 r., poz. 1299) Wojewoda Ł. utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej z dniem 4 czerwca 2012 r. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności.
W uzasadnieniu wskazano, że E.K., decyzją Starosty Powiatu [...] z dnia 9 marca 2011 r., nr 296/03/1 1 została uznana za osobę bezrobotną od dnia 4 marca 2011 r., z prawem do zasiłku dla bezrobotnego od dnia 12 marca 2011 r. na okres 6 miesięcy w wysokości 742,10 zł miesięcznie w okresie pierwszych trzech miesięcy posiadania prawa do zasiłku, 582,70 zł miesięcznie w okresie kolejnych miesięcy posiadania prawa do zasiłku.
Kolejną decyzją z dnia 13 września 2011 r., nr 509/09/11 Starosta [...] orzekł o utracie przez E.K. prawa do zasiłku od dnia 12 września 2011 r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania. W karcie rejestracyjnej jako miejsce zameldowania na pobyt stały skarżąca podała: [...].
W dniu 10 lipca 2014 r. skarżąca złożyła w Powiatowym Urzędzie Pracy w W. oświadczenie o zmianie dowodu osobistego, który został wydany przez Wójta gminy [...] (województwo [...], powiat [...]). W dniu 19 września 2014 r. E.K. przedłożyła potwierdzenie zameldowania na pobyt stały (w województwie [...], powiat [...], gmina [...], D. 123) z dnia 4 czerwca 2012 r. wydane przez Urząd Gminy w [...] oraz potwierdzenie zameldowania na pobyt czasowy z dnia 8 czerwca 2012 r. wydane przez Urząd Gminy w P. potwierdzający, iż posiada ona zameldowanie na pobyt czasowy na okres od dnia 8 czerwca 2012 r. do dnia 8 czerwca 2022 r. pod adresem: [...], powiat [...].
Zważając na powyższe Starosta W. decyzją z dnia [...], nr [...] orzekł o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem 4 czerwca 2012 r. Z uzasadnienia ww. decyzji wynika, iż Powiatowy Urząd Pracy w W. nie był właściwym dla miejsca stałego lub czasowego zameldowania E.K. Zgodnie z przepisami ww. ustawy w takim przypadku następuje utrata statusu bezrobotnej.
Nie zgadzając się z przedmiotowym rozstrzygnięciem E.K. w dniu 15 października 2014 r. skorzystała z przysługującego jej uprawnienia i odwołała się do Wojewody Ł. Skarżąca wyjaśniła, iż przerwa w zameldowaniu wynikła z konieczności zmiany miejsca stałego zameldowania, w związku z ubieganiem się o kredyt w banku. Jednocześnie strona podkreśliła, iż w dniach 4 - 8 czerwca 2012 r. nie dopełniła ciążącego na niej obowiązku z powodu choroby dziecka.
E.K. została zapoznana w dniu 20 października 2014 r. z aktami sprawy przez organ I instancji, stosownie do treści art. 10 k.p.a. Skarżąca oświadczyła, iż nie wnosi żadnych nowych dowodów w sprawie. Wskazała jedynie, by korespondencję kierować na wskazany adres: [...].
Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda Ł. wydał decyzję utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji. W jej uzasadnieniu powołał brzmienie art. 2 ust. 1 pkt 2 oraz art. 33 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Powołano również § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 26 listopada 2004 r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy, zgodnie z którym osoba, która ma zamiar zmienić miejsce zameldowania lub pobytu, informuje powiatowy urząd pracy, w którym jest zarejestrowana, o terminie tej zmiany i składa wniosek o przesłanie odpisów karty rejestracyjnej oraz innych dokumentów do powiatowego urzędu pracy właściwego ze względu na planowane miejsce zameldowania lub pobytu.
W pkt 2 § 5 wskazano, że powiatowy urząd pracy przesyła odpisy karty rejestracyjnej wraz z dokumentami i wyłącza z rejestru bezrobotnych kartę rejestracyjną osoby, o której mowa w ust. 1, natomiast osoba, która zmieniła miejsce zameldowania lub miejsce pobytu, zgłasza się w powiatowym urzędzie pracy, właściwym dla aktualnego miejsca zameldowania lub pobytu, terminie 7 dni od dnia zmiany aktualnego miejsca zameldowania lub pobytu (§ 5 pkt 3).
Organ wskazał, iż skarżąca utraciła status z dniem 4 czerwca 2012 r., tj. pod rządami ww. rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z 2004 r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy.
Ponadto z dniem 11 grudnia 2012 r. weszło w życie nowe rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 listopada 2012 r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy. Zgodnie z treścią ww. rozporządzenia osoba zarejestrowana jako bezrobotny, która zamierza zmienić miejsce zamieszkania, w przypadku gdy skutkuje to zmianą właściwości powiatowego urzędu pracy, informuje osobiście albo za pośrednictwem formularza elektronicznego, udostępnianego w sposób określony w § 2 ust. 2 - powiatowy urząd pracy właściwy dla jej dotychczasowego miejsca zamieszkania o terminie tej zmiany i składa wniosek o przesłanie danych zgromadzonych w jej karcie rejestracyjnej oraz kopii dokumentów zgromadzonych w postaci papierowej do powiatowego urzędu pracy właściwego ze względu na planowane miejsce zamieszkania. Powiatowy urząd pracy wprowadza do karty rejestracyjnej informację o powiatowym urzędzie pracy właściwym ze względu na planowane miejsce zamieszkania bezrobotnego, wyłącza kartę bezrobotnego z rejestru bezrobotnych i poszukujących pracy oraz przesyła do tego urzędu dane dotyczące osoby bezrobotnej zawarte w jej karcie rejestracyjnej w postaci elektronicznej oraz kopie dokumentów, o których mowa w ust. 1, w postaci papierowej (§ 10 ust. 1 i 2).
Nadto osoba, która zmieniła miejsce zamieszkania, o którym mowa w ust. l, zgłasza się w powiatowym urzędzie pracy właściwym dla aktualnego miejsca zamieszkania w terminie 14 dni od dnia zmiany miejsca zameldowania (§ 10 ust. 3).
Zgodnie z art. 73 ust. 2a ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w przypadku zmiany przez bezrobotnego miejsca zamieszkania skutkującej zmianą właściwości powiatowego urzędu pracy bezrobotny jest obowiązany powiadomić o tym fakcie urząd pracy, w którym jest zarejestrowany, oraz stawić się w powiatowym urzędzie pracy właściwym dla nowego miejsca zamieszkania w terminie 14 dni od dnia zmiany miejsca zameldowania.
Zgodnie z art. 73 ust. 2 ww. ustawy okres pobierania zasiłku przez bezrobotnego nie ulega zmianie, jeżeli w okresie jego pobierania następuje zmiana miejsca zamieszkania bezrobotnego lub miejscowość, w której on mieszka, została objęta obszarem działania innego powiatu. Konsekwencją niedopełnienia obowiązku, o którym mowa powyżej (tj. zgłoszenia się do właściwego urzędu pracy w terminie 14 dni od daty zmiany miejsca zamieszkania) jest zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 4a w związku z art. 73 ust. 2a ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy pozbawienie statusu osoby bezrobotnej.
Wraz z utratą statusu osoby bezrobotnej, bezrobotny traci wszelkie inne uprawnienia przysługujące na podstawie przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Ponadto decyzji o pozbawieniu statusu bezrobotnego nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.
Z przedłożonych akt sprawy wynika, że E.K. na mocy decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia 9 marca 2011 r., nr 296/03/11 uzyskała status osoby bezrobotnej od dnia 4 marca 2011 r. i prawo do zasiłku od dnia 12 marca 2011 r. na okres 6 miesięcy w wysokości 742,10 zł miesięcznie w okresie pierwszych trzech miesięcy posiadania prawa do zasiłku, a następnie 582,70 zł miesięcznie w okresie kolejnych miesięcy posiadania prawa do zasiłku. Następnie na mocy decyzji organu I instancji z dnia 13 września 2011 r. skarżąca utraciła prawo do zasiłku od dnia 12 września 2011 r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania.
Z uwagi na fakt, iż z dniem 04 czerwca 2012 r. została zameldowana na pobyt stały w województwie [...], powiat [...], gmina [...], D. 123, organ I instancji orzekł o utracie przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej z dniem 4 czerwca 2012 r. Akta sprawy w sposób jednoznaczny potwierdzają, iż E.K. została zameldowana na pobyt czasowy na terenie powiatu [...] dopiero w dniu 8 czerwca 2012 r.
Zaznaczyć należy, iż E.K. została w sposób nie budzący jakichkolwiek wątpliwości pouczona, w dniu 4 marca 2011 r., tzn. w dniu dokonania rejestracji, iż osoba, która ma zamiar zmienić miejsce zameldowania lub pobytu obowiązana jest zawiadomić powiatowy urząd pracy, w którym jest zarejestrowana, o terminie tej zmiany, podając planowane miejsce zameldowania lub pobytu oraz została pouczona, iż osoba, która zmieniła zameldowanie lub miejsce pobytu, obowiązana jest zgłosić się w powiatowym urzędzie pracy, właściwym dla aktualnego miejsca zameldowania lub pobytu, w terminie 14 dni od dnia zmiany miejsca zameldowania lub pobytu. Pod tą informacją, pod zdaniem "Zapoznałam się i zobowiązuję się do jego przestrzegania" widnieje czytelny podpis skarżącej.
E.K. przedstawiła, co prawda potwierdzenie zameldowania na pobyt stały w województwie [...] (powiat [...]) i potwierdzenie zameldowania na pobyt czasowy w województwie [...] (powiat [...]), ale dokonała tego po upływie 14 dni od dnia zmiany miejsca zameldowania, tj. w dniu 19 września 2014 r.
Na powyższą decyzję E.K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wnosząc o jej uchylenie i uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Wskazała, iż okoliczności niedopełnienia obowiązku nieprzerwanego zameldowania w miejscu właściwym dla jej Urzędu Pracy zostały pominięte w podejmowaniu ostatecznej decyzji, a głównym powodem odrzucenia jej odwołania pozostała tylko wykładnia prawa. Zgodziła się z zarzutem niedopełnienia 4 dniowej przerwy w zameldowaniu, wskazała jednak, że robiła to nieświadomie, nie wiedząc iż łamie prawo. Okoliczności w postaci choroby córki i własnych problemów zdrowotnych nie pozwoliły jej dopełnić ustawowego terminu zameldowania.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Ł. wniósł o jej oddalenie powołując się na szczegółowe stanowisko merytoryczne zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. nr 270 t.j. dalej p.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:
a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;
3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Przeprowadzona przez Sąd w niniejszej sprawie kontrola aktu administracyjnego we wskazanym wyżej aspekcie nie wykazała, aby zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do jej wyeliminowania z obrotu prawnego
Podstawą rozpoznania przedmiotowej sprawy są przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r poz. 674 ze zm.).
Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy za bezrobotnego uważa się osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-g lub lit. i, j, l, lub cudzoziemca - członka rodziny obywatela polskiego, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu tej szkoły lub w szkole wyższej gdzie studiuje w formie studiów niestacjonarnych, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej (...).
Jak wynika z treści definicji, koniecznym elementem uznania osoby za bezrobotną jest jej zarejestrowanie we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy. Ponadto wskazać należy, iż zgodnie z art. 73 ust. 2a ustawy w przypadku zmiany przez bezrobotnego miejsca zamieszkania skutkującej zmianą właściwości powiatowego urzędu pracy bezrobotny jest obowiązany powiadomić o tym fakcie urząd pracy, w którym jest zarejestrowany, oraz stawić się w powiatowym urzędzie pracy właściwym dla nowego miejsca zamieszkania w terminie 14 dni od dnia zmiany miejsca zameldowania. Zatem zmiana, przez bezrobotnego miejsca zameldowania wpływa na posiadanie statusu bezrobotnego jak i na prawo do pobierania zasiłku.
Faktycznie ustawodawca dość nieprecyzyjnie używa pojęć "zamieszkanie" "zameldowanie" "pobyt" utożsamiając te pojęcia, używając ich zamiennie. Organ pouczając skarżącego o ciążącym na nim obowiązku, że zgłoszenie do PUP właściwego dla nowego miejsca zameldowania lub pobytu powinno nastąpić w ciągu 14 dni od dnia zmiany zameldowania lub pobytu oraz że utrata statusu bezrobotnego nastąpi w przypadku nie poinformowania urzędu w którym jest zarejestrowany o zmianie miejsca zamieszkania oraz nie stawienie się w urzędzie właściwym dla nowego miejsca zamieszkania w terminie 14 dni od dnia zmiany miejsca zameldowania, może wprowadzić w błąd stronę co do daty od której rozpoczyna bieg wskazany czternastodniowy termin.
W takiej sytuacji, organ wykonując ciążący na nim obowiązek wynikając z art. 9 kpa powinien należycie i wyczerpująco informować strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Mając to na uwadze podnieść należy, iż organy powinny w każdej indywidualnej sprawie informować uczestników postępowania o przysługujących im prawach. W szczególności w sprawach z zakresu zatrudnienia i bezrobocia, gdzie stronami postępowania są osoby bezrobotne, organy powinny stworzyć taką sytuację aby osoby te zostały właściwie i w pełni informowane o okolicznościach mających wpływ na ich sytuacje i przysługujące im prawa oraz o skutkach tych zdarzeń.
W dniu 4 marca 2011 r. E.K. potwierdziła własnoręcznym podpisem przyjęcie do wiadomości informacji o przysługujących jej prawach i obowiązkach, kwitując jednocześnie jej odbiór (k. 11 akt adm.). Została zatem poinformowana w należyty sposób o konsekwencjach okoliczności mających istotne znaczenie w niniejszym postępowaniu.
Decydujące znaczenie powinna mieć data rozpoczęcia pobytu skarżącej w miejscu stałego zameldowania Strona nie powinna bowiem ponosić negatywnych konsekwencji nieprecyzyjnych i używanych zamiennie określeń (zameldowanie, miejsce zamieszkania, miejsce pobytu) zawartych w ustawie. Jednak z akt sprawy wynika, że E.K. 4 czerwca 2012 r. zameldowała się na pobyt stały w D., województwo [...], powiat [...], gmina [...]. 4 dni później 8 czerwca 2012 zameldowała się na pobyt czasowy w P., gmina [...], województwo [...] powiat [...].
Zmianę dowodu osobistego zgłosiła 10 lipca 2014 r. Tego też dnia podała adres do korespondencji [...].
Na tej podstawie organ doszedł do wniosku, że nie była zameldowana na terytorium powiatu [...] przez 4 dni – od 4 do 8 czerwca 2012 r.
Na pytanie organu jaki ma adres do korespondencji z dnia 9 października 2014 r. wskazała, że P. 108. Powoływała się w odwołaniu na zły stan zdrowia swój i córki, niemniej jednak nie przedłożyła żadnych dokumentów na potwierdzenie tego stanu rzeczy. Nie wyjaśniła, dlaczego nie poinformowała urzędu o nowym adresie zameldowania we właściwym terminie. Nie informowała PUP o braku gotowości do pracy w związku ze zmiana miejsca zamieszkania lub w związku ze stanem zdrowia
W skardze i w odwołaniu sama potwierdza, że nie dopełniła obowiązku, i że była gotowa w tych 4 dniach do podjęcia zatrudnienia. Wskazała, iż przez ten czas nie zmieniła miejsca zamieszkania, zamieszkiwała cały czas w P. Powyższe okoliczności nie mają jednak znaczenia dla rozstrzygnięcia. Stwierdzić bowiem należy, iż skarżąca potwierdziła własnoręcznym podpisem odbiór informacji o przysługujących jej prawach i obowiązkach gdzie pouczono ją, że musi zawiadomić organ w terminie 14 dni o nowym adresie zameldowania. Jest bezsporne w sprawie, że skarżąca nie zastosowała się do tego pouczenia. Nie poinformowała właściwego UP zameldowaniu na pobyt stały w D., zaś po zameldowaniu się w dniu 8 czerwca 2014 r. na pobyt czasowy w P., oświadczenie o zmianie dowodu osobistego w UP w W złożyła dopiero w dniu 10 lipca 2014 r., także po upływie 14 dniowego terminu.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151p.p.s.a. skargę oddalił.
D.Cz.