Uzasadnienie
K. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Skarga została podpisana przez profesjonalnego pełnomocnika.
W dniu 18 kwietnia 2018 r. skarżący uiścił wpis od skargi w kwocie 720 złotych.
Z uwagi na to, iż załączone przez skarżącego K. G. pełnomocnictwo dla radcy prawnego K. M. nie stanowiło jego oryginału, zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2018 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie oryginału pełnomocnictwa lub poświadczonego za zgodność z oryginałem jego odpisu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis powyższego zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 19 czerwca 2018 roku.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, pełnomocnik skarżącego w dniu 26 czerwca 2018 roku poinformował, iż skarżący K. G. nadał oryginał pełnomocnictwa w placówce pocztowej A znajdującej się na terenie Niemiec, załączając kserokopię zdjęcia potwierdzającego nadanie listu i dokonanie tej czynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
W punkcie wyjścia wskazać należy, że zgodnie art. 37 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Czynnością taką było w niniejszej sprawie wniesienie skargi, skoro została ona podpisana właśnie przez pełnomocnika skarżącego. Obowiązek załączenia do skargi pełnomocnictwa wynika również z dalszych przepisów. Zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Pismem, o którym mowa, jest między innymi skarga, o czym stanowi wprost art. 57 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Niedochowanie powyższego wymogu tj. niezałączenie dokumentu pełnomocnictwa sprawia, że skarga dotknięta jest brakiem formalnym, który może być uzupełniony, do czego wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Z kolei nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Wskazać przy tym należy, że nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe, czy niepełne wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzystała w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie właściwie zdiagnozowanych istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2011 roku I OSK 2319/11, Lex numer 1149332).
Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie czyniła zadość powyższym wymaganiom. W związku z powyższym wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 19 czerwca 2018 roku. Termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upływał zatem 26 czerwca 2018 r. i do dnia dzisiejszego braki skargi nie zostały uzupełnione. Wskazać należy, że o ile pełnomocnik skarżącego poinformował, iż skarżący K. G. w dniu 22 czerwca 2018 r. (a zatem w terminie zakreślonym do dokonania czynności) w placówce pocztowej A znajdującej się na terenie Niemiec nadał przesyłkę listowną, załączając na tą okoliczność kserokopię zdjęcia potwierdzającą nadanie listu, to brak jest jakichkolwiek podstaw do uznania, by w przesyłce tej znajdował się oryginał pełnomocnictwa dla radcy prawnego K. M. do reprezentowania skarżącego w niniejszej sprawie.
Jednocześnie Sądowi wiadomo jest z urzędu, że skarżący w dniu 22 czerwca 2018 roku przedłożył pełnomocnictwo dla radcy prawnego K. M. w sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt III SA/Łd 497/18. Z treści tego pełnomocnictwa nie wynika przy tym, by umocowanie do reprezentowania strony skarżącej obejmowało również postępowanie w niniejszej sprawie.
W tych okolicznościach uznać należy, że w rozpoznawanej sprawie braki formalne nie zostały uzupełnione w zakreślonym terminie. Tym samym skarga nie została skutecznie wniesiona i z tej przyczyny na mocy art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł z uwzględnieniem art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a. d.j.