Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r., nr[...], wydaną na podstawie art. 84 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.), Starosta [...] cofnął S. S. uprawnienie diagnosty – nr identyfikacyjny[...]– do wykonywania badań technicznych pojazdów w zakresie badań okresowych i dodatkowych wydane 29 stycznia 2011 r.
W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że pismem ż dnia 6 maja 2011 r. Prokurator Rejonowy w O. poinformował Starostwo Powiatowe w O., że Sąd Rejonowy w O. Wydział II Karny w dniu 13 września 2010r. w sprawie Nr II Kp 203/10 uznał S. S., diagnostę Okręgowej Stacji kontroli Pojazdów "A. " Sp.J. w O. posiadającego uprawnienia diagnosty o nr[...], za winnego tego, że w okresie czasu od 2 grudnia 2005r. do dnia 24 grudnia 2005r. w miejscowości O., woj. Ł., działając w warunkach ciągu przestępstw w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poświadczył nieprawdę o dopuszczeniu pojazdów do ruchu i przeprowadzeniu prawidłowych badań technicznych w pojazdach, w ten sposób, iż dokonał wpisu w dokumentach pojazdów o prawidłowo przeprowadzonym badaniu technicznym zgodnym z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 16 grudnia 2003r. (Dz.U. z 2003r. Nr 227, poz. 2250) w sprawie badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach, podczas gdy w rzeczywistości przeprowadzone przeglądy nie były rzetelne i nie obejmowały wszystkich wymienionych czynności podlegających kontroli diagnostycznej, przy czym każdy z czynów wchodzących w ciąg przestępstw kwalifikowany jest z art. 271 § 1 i 3 kk w zw. z art. 11 § 2 kk.
Starosta [...] wskazał, że w dniu 1 czerwca 2011 r. przeprowadzona została kontrola w Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów "A." Sp.J. [...] oznaczonej jako [...] mieszczącej się w O. przy ulicy A.. Zebrany materiał dowodowy w sprawie (pismo Prokuratury Rejonowej w O. nr [...] oraz protokół z przeprowadzonej kontroli Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów "A." potwierdziły, że diagnosta S. S. przeprowadził badania techniczne pojazdów niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania oraz dokonał wpisów do dowodów rejestracyjnych pojazdów niezgodnie ze stanem faktycznym i obowiązującymi przepisami, co wypełnia przesłankę cofnięcia uprawnienia określoną w art. 84 ust. 3 pkt 2 ww. ustawy.
Od powyższej decyzji odwołał się S. S. Zaskarżonej decyzji zarzucił obrazę przepisu prawa materialnego, tj. art. 84 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, poprzez jego niewłaściwą wykładnię, a w konsekwencji dokonanie cofnięcia uprawnień diagnosty przy braku niezbędnych przesłanek, określonych w powołanym przepisie. Podniósł, iż podczas kontroli nie wykryto żadnej nieprawidłowości w wykonywaniu badania technicznego, czy nieprawidłowości w sporządzeniu odpowiedniej dokumentacji. Ponadto podniósł, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, że jedynymi nieprawidłowościami, jakie stwierdziła Prokuratura Rejonowa w O., a później Sąd Rejonowy w O. był czas przeprowadzenia przez niego badań technicznych, które w ocenie biegłego sądowego były zbyt krótkie. Podał, że w dokumentacji dotyczącej badań technicznych przeprowadzanych w OSKP nie ma żadnej wzmianki o czasie przeprowadzanych badań.
Tak więc Starosta[...], który przeprowadził kontrolę w OSKP nie odnotował żadnych nieprawidłowości. Ustalenia kontroli ograniczyły się jedynie do sprawdzenia czy 13 badań technicznych, wymienionych w piśmie Prokuratury, zostało wykonanych przez odwołującego się, oraz czy w dokumentacji znajdującej się w OSKP widnieją jego adnotacje o pozytywnym wyniku badań. Nieprawidłowości nie wykazano w wyniku przeprowadzonej kontroli. Kontrolujący oparli się jedynie na piśmie Prokuratury Rejonowej w O., a okoliczność ta wyklucza cofnięcie mu uprawnień w trybie art. 84 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym.
Decyzją z dnia [...]r., sygn. akt [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu organ II instancji wyjaśnił, że celem przepisu art. 84 ust. 3 ustawy jest odsunięcie od czynności diagnostycznych nierzetelnych diagnostów. Oczywiste są bowiem konsekwencje naruszania podstawowych zasad i dopuszczenie do ruchu pojazdów o niesprawdzonym stanie technicznym, a mianowicie stworzenie zagrożenia dla wszystkich uczestników mchu drogowego. Analiza art. 84 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym nie pozostawia żadnych wątpliwości, że cofnięcie przez starostę uprawnień diagnoście do wykonywania badań technicznych, musi być poprzedzone przeprowadzeniem kontroli w trybie określonym w ustawie. Zakres kontroli, która odnosi się przede wszystkim do prawidłowości wykonywania badań technicznych pojazdów oraz prowadzenia wymaganej dokumentacji określa art. 83b ust. 2 pkt 1 ustawy. Przeprowadzona kontrola stacji w trybie nadzoru w dniu 1 czerwca 2011 r., wykazała, iż w rejestrze badań technicznych wprowadzone są dane o przeprowadzonych z wynikiem pozytywnym badaniach, które de facto nie były przeprowadzone zgodnie z wymogami przepisów prawa.
Przeprowadzona kontrola mogła jedynie potwierdzić fakt, że określony samochód miał być poddany badaniom technicznym. Natomiast fakt poświadczania nieprawdy przez S. S. został potwierdzony prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w O., a okoliczności faktyczne potwierdzone prawomocnym wyrokiem należało uznać za udowodnione. W tej sytuacji starosta jak to wynika ze sformułowania "cofa" musiał, a nie tylko mógł cofnąć nadane diagnoście uprawnienie.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie: art. 84 ust. 3 ustawy - Prawo o ruchu drogowym, argumentując podobnie jak w odwołaniu. Ponadto zarzucił naruszenie art. 6, art. 7 oraz 77 § 1 k.p.a. poprzez nieustalenie faktów istotnych z punktu widzenia prawa materialnego dla rozstrzygnięcia w sprawie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wnosiło jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może zwiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W przedmiotowej sprawie zachodzi przesłanka zawieszenia postępowania, bowiem Sądowi rozpoznającemu sprawę wiadome jest z urzędu, iż w dniu 29 grudnia 2011 r. Prokurator Generalny skierował na podstawie art. 264 § 2 w zw. z art. 15 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie następującego zagadnienia prawnego: Czy niezbędnym warunkiem wydania przez starostę na podstawie art. 84 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) decyzji o cofnięciu uprawnienia diagnoście do wykonywania badań technicznych jest stwierdzenie uchybień, o których mowa w punkcie 1 lub 2 powołanego przepisu, wyłącznie w wyniku przeprowadzenia czynności kontrolnych przewidzianych w art. 83b ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 83c wskazanej ustawy, czy też sposób ujawnienia dopuszczenia się przez diagnostę określonego naruszenia nie ma podstawowego znaczenia dla oceny możliwości zastosowania sankcji przewidzianej w art. 84 ust. 3 p.r.d.? Wniosek został zarejestrowany pod sygn. akt lI GPS 2/11.
Mając na uwadze rozbieżności występujące w orzecznictwie sądów administracyjnych, wynikające z różnej interpretacji art. 83b ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 83c wskazanej ustawy w sprawach dotyczących cofnięcia uprawnień diagnoście, potrzebę ich wyeliminowania i zapewnienia jednolitości orzecznictwa, zasadnym jest, by do czasu rozstrzygnięcia wniosku przez Naczelny Sąd Administracyjny postępowanie w niniejszej sprawie zostało zawieszone.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi zostało zawieszone.
e.o.