Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodziz 29 marca 2023 r., sygn. akt III SA/Łd 28/23

Uzasadnienie

Informacją z 16 listopada 2022 r. Zarząd Województwa Łódzkiego na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r., poz. 1234 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich", odmówił Gminie Dobryszyce przyznania pomocy na realizację operacji: "Rozwój sieci dróg na terenie gminy Dobryszyce", o którą ubiegała się Gmina Dobryszyce we wniosku o przyznanie pomocy dla operacji typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego PROW 2014-2020, nadanym 12 września 2022 r. na kwotę pomocy: 3 260 516,00 zł.

Uzasadniając przyczyny odmowy przyznania pomocy organ administracji podniósł, że operacja w wyniku oceny punktowej dokonanej w oparciu o kryteria określone w § 11 ust. 1, ust. 2 pkt 5 i ust. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. poz. 232 ze), zwanego dalej "rozporządzeniem z 4 września 2015 r.", otrzymała otrzymała następujące punkty za poszczególne kryteria, o których mowa w:

1. - § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 4 września 2015 r. – przyznano 1 pkt. Zgodnie z danymi opublikowanymi przez Ministra Finansów (Wskaźnik G – podstawowych dochodów podatkowych na 1 mieszkańca gminy przyjęty do obliczania subwencji wyrównawczej na 2022 r.) podstawowy dochód podatkowy Gminy Dobryszyce wynosi 1 649,07 zł, natomiast zgodnie z danymi dotyczącymi dochodów podatkowych i liczby ludności gmin wykorzystanymi do obliczenia subwencji ogólnej na 2022 r. oraz służącymi do określenia średniej wojewódzkiej, przekazanymi przez MRiRW pismem znak: WPR.wis.510.8.2022 z 7 marca 2022 r, średnia województwa łódzkiego wynosi 2 099,31 zł. Udział wskaźnika G gminy w średniej województwa łódzkiego wynosi 78,55%.
2. - § 11 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia 4 września 2015 r. – przyznano 0 pkt. Zgodnie z danymi udostępnionymi przez Główny Urząd Statystyczny (GUS) średnia stopa bezrobocia w powiecie radomszczańskim w okresie: czerwiec 2021 r. – maj 2022 r. wyniosła 4,69% i była niższa od średniej stopy bezrobocia w województwie łódzkim, we wskazanym okresie, która wyniosła 5,79%.
3. - § 11 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia z 4 września 2015 r. – przyznano 1 pkt. Zgodnie z danymi udostępnionymi przez Główny Urząd Statystyczny (GUS) gęstość zaludnienia Gminy Dobryszyce wynosi 88 osób/km2, a średnia gęstość zaludnienia województwa – 133 osoby/km2. Udział gęstości zaludnienia gminy w średniej gęstości zaludnienia województwa wynosi 66,17%.
4. - § 11 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia z 4 września 2015 r. – przyznano 1 pkt. Wnioskodawca we wniosku o przyznanie pomocy zaznaczył znak "X" w części III. "Opis planowanej operacji" pkt 6.2, ale nie załączył dokumentów dotyczących funkcjonowania Internetu szerokopasmowego.
5. - § 11 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia z 4 września 2015 r. – przyznano 0 pkt. Wnioskodawca we wniosku o przyznanie pomocy nie wypełnił pola 6.3 w części Opis planowanej operacji deklarując, że operacja nie spełnia wskazanego kryterium. Z załączonych do wniosku o przyznanie pomocy dokumentów nie wynika, że odcinek drogi objęty operacją zapewni bezpośredni dostęp do nieruchomości gruntowej, na której znajduje się budynek użyteczności publicznej lub na której rozpoczęto budowę budynku użyteczności publicznej, o ile budowa ta zostanie zakończona przed dniem złożenia wniosku o płatność końcową. W związku z powyższym kryterium to nie jest spełnione w odniesieniu do wszystkich 4 dróg objętych operacją.
6. - § 11 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia z 4 września 2015 r. – przyznano 0 pkt. Wnioskodawca we wniosku o przyznanie pomocy nie wypełnił pola 6.4 w części "Opis planowanej operacji" deklarując, że operacja nie spełnia wskazanego kryterium. Z załączonych do wniosku o przyznanie pomocy dokumentów nie wynika, że odcinek drogi objęty operacją łączy się z drogą o wyższej kategorii bezpośrednio albo przez inny odcinek drogi niebędący przedmiotem operacji, o ile parametry techniczne odcinka drogi objętego operacją przed jej zrealizowaniem są gorsze od parametrów technicznych odcinka drogi niebędącego przedmiotem operacji, przez który odcinek drogi objęty operacją łączy się z drogą o wyższej kategorii. W związku z powyższym kryterium to nie jest spełnione w odniesieniu do wszystkich 4 dróg objętych operacją.
7. - § 11 ust. 2 pkt 5 lit. a rozporządzenia z 4 września 2015 r. – przyznano 0 pkt. Z załączonych do wniosku o przyznanie pomocy dokumentów nie wynika, iż na odcinkach dróg objętych operacją (4 sztuki) nastąpi zmiana drogi gruntowej na twardą.

Zgodnie z § 11 ust. 4 rozporządzenia z 4 września 2015 r. w przypadku gdy operacja będzie dotyczyła więcej niż jednej drogi, punkty przyznaje się, jeżeli kryteria wyboru są spełnione w odniesieniu do wszystkich dróg objętych operacją. Kryterium to nie jest spełnione w odniesieniu do 4 dróg objętych operacją. W związku z powyższym nie przyznano punktów w ramach tego kryterium.

1. - § 11 ust. 2 pkt 5) lit. b) rozporządzenia z 4 września 2015 r. – przyznano 4 pkt. Z załączonych do wniosku o przyznanie pomocy dokumentów wynika, że na odcinkach planowanych do przebudowy czterech dróg objętych operacją powstanie ścieżka rowerowa. W związku z powyższym przyznano 2 punkty w ramach tego kryterium. Z załączonych do wniosku o przyznanie pomocy dokumentów wynika, iż na odcinkach planowanych do przebudowy czterech dróg objętych operacją planowany jest montaż oświetlenia ulicznego solarnego. W związku z powyższym przyznano 2 punkty w ramach tego kryterium.

Organ administracji wskazał dalej, że operacja uzyskała 7 punktów, a zatem mniej niż minimalna wymagana liczba punktów wskazana w § 11 ust. 9 rozporządzenia z 4 września 2015 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Gmina Dobryszyce wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i zasądzenie od Zarządu Województwa Łódzkiego zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżonej informacji skarżąca zarzuciła:

1. 1. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. § 11 ust. 2 pkt 5 lit. a rozporządzenia z 4 września 2015 r. poprzez błędne przyjęcie, że nie zostały przez nią spełnione wskazane w powołanym przepisie kryteria, pomimo że dokumenty potwierdzające ich spełnienie w postaci dokumentacji projektowej zostały załączone do wniosku, co z kolei skutkowało przyznaniem punktacji poniżej wymaganego minimum 8 punktów, a w konsekwencji doprowadziło do odmowy przyznania pomocy na realizację operacji: "Rozwój sieci dróg na terenie gminy Dobryszyce",
2. 2. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 27 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich poprzez uznanie, że nie spełniła warunków do przyznania pomocy w wyniku naruszenia przez organ zasady praworządności oraz zasady wyczerpującego rozpoznania materiału dowodowego, w tym w szczególności poprzez całkowite pominięcie, że załączyła do wniosku o przyznanie pomocy wymaganą dokumentację projektową, która jednoznacznie potwierdza, że w wyniku realizacji operacji na wszystkich drogach objętych operacją nastąpi zmiana drogi gruntowej na drogę twardą.

W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa Łódzkiego wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu organ administracji podniósł, że dokumentacja projektowa załączona do wniosku, na którą powołuje się skarżąca, to 12 map bez części opisowej, to jest:

1. - 4 mapy dotyczące przebudowy zjazdów gospodarczych wskazują projektowany stan, a nie istniejący, w tym m. in. przekrój podłużny zjazdu wskazujący rodzaje warstw, z których zostanie zbudowany. Projektowane warstwy to: warstwa stabilizacyjna, warstwa podbudowy z kruszywa łamanego i nawierzchnia z kostki betonowej Holland. Brak wskazania rodzaju istniejącej nawierzchni (przed przebudową).
2. - 4 mapy dotyczące przekrojów konstrukcyjnych wskazujące projektowany stan a nie istniejący pokazują z jakich warstw będzie zbudowany każdy z 4 odcinków drogi. Projektowane warstwy to: warstwa stabilizacyjna, warstwa podbudowy z kruszywa łamanego i nawierzchnia z kostki betonowej Holland. Brak wskazania rodzaju istniejącej nawierzchni (przed przebudową).
3. - 4 mapy (kolor) dotyczące koncepcji zagospodarowania terenu wskazują projektowany stan, a nie istniejący. Legenda na przedłożonych mapach informuje, że planowana jest do budowy: jezdnia z kostki betonowej, pobocza z kruszywa, płyta ażurowa, humus, zjazd z kostki, ścieżka rowerowa, krawężnik obniżony, krawędź poboczy z kruszywa, obrzeże i lampa oświetleniowa. Z przedłożonych map można odczytać, że na całej długości planowana jest do budowy ścieżka rowerowa oraz oświetlenie za co wnioskodawca otrzymał punkty w ramach innego kryterium. W przypadku oświetlenia solarnego spełnienie kryterium potwierdza również inny załącznik, tj. "Oszacowanie planowanych kosztów robót budowlanych oraz prac projektowych dla zadania nr I, II, III, IV".

Żaden w wymienionych dokumentów nie potwierdzał, że planowane roboty budowlane prowadzone będą na drogach, które obecnie posiadają nawierzchnię gruntową. W konsekwencji wnioskodawca nie wykazał, że w wyniku realizacji operacji na całym odcinku objętym operacją nastąpi zmiana drogi gruntowej na drogi twarde (kryterium z § 11 ust. 2 pkt 5 lit. a rozporządzenia z 4 września 2015 r.). Ubiegający się o pomoc nie złożył wraz z wnioskiem żadnej dokumentacji opisowej, z której w sposób wyraźny wynikałoby, że planowane do przebudowy 4 drogi, obecnie na całej długości posiadają nawierzchnię gruntową, a w wyniku operacji będą miały nawierzchnię twardą. Zgodnie z pkt VI. Ip. 9 na s. 7 formularza wniosku i pkt VI.9 na s. 14 instrukcji wypełniania wniosku, w przypadku realizowania operacji metodą "zaprojektuj – wybuduj" do wniosku obligatoryjnie załącza się "Program funkcjonalno-użytkowy", z którego powinno wynikać, jaką nawierzchnię obecnie posiadają projektowanie odcinki dróg.

Z uwagi na to, że zgodnie z § 11c ust. 1 rozporządzenia z 4 września 2015 r. organ wzywa do usunięcia braków we wnioskach dopiero po przeprowadzeniu oceny spełniania kryteriów wyboru operacji (ocena punktowa) i sporządzeniu listy, o której mowa w § 11b rozporządzenia z 4 września 2015 r., wnioskodawca nie został wezwany do złożenia tego dokumentu przed przyznaniem punktów. Nie został również wezwany do usunięcia tego braku po przeprowadzeniu oceny punktowej, bowiem wprost tego zakazuje § 11c ust. 4 pkt 3 rozporządzenia z 4 września 2015 r. Wnioskodawca może załączyć do wniosku wszelkie inne dokumenty, które wykazują spełnianie kryteriów wyboru operacji (w tym regionalnych), czego skarżąca nie uczyniła. Możliwość taka wynika wprost z pkt VI. Ip. 16 na s. 7 formularza.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważy, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r., poz. 259, ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem stosując środki określone w ustawie.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach:

1. 1) działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3 lit. b, pkt 4 i 5, pkt 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy,
2. 2) działań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2, agencja płatnicza informuje podmiot, którego oferta została wybrana jako najkorzystniejsza
3. - w formie pisemnej o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy.

W myśl art. 35 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich w przypadku, o którym mowa w ust. 1, podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy oraz podmiotowi, którego oferta została wybrana jako najkorzystniejsza, przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W związku z odmową przyznania pomocy – stosownie zatem do treści art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich – organ administracji zobowiązany był poinformować o tym skarżącą w formie pisemnej, z podaniem przyczyn odmowy, co – zgodnie z art. 35 ust. 2 tej ustawy – umożliwiało wniesienie do sądu administracyjnego skargi na zasadach i trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest nieprzyznanie wnioskowanej operacji 4 punktów w ramach kryterium określonego w § 11 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia z 4 września 2015 r. – "w wyniku realizacji operacji na całym odcinku objętym operacją nastąpi zmiana drogi gruntowej na drogę twardą". Nieprzyznanie skarżącej tych punktów może mieć istotne znaczenie i wpływ na wynik sprawy. Wskazać w tym miejscu należy, że przyznanie skarżącej jeszcze 1 punktu oznaczałoby uzyskanie 8 punktów uprawniających do uzyskania pomocy i umieszczenia na liście. Stosownie bowiem do § 11 ust. 9 rozporządzenia z 4 września 2015 r. pomoc może być przyznana na operacje, które uzyskały co najmniej 8 punktów. Gdyby natomiast skarżącej przyznano za spełnienie kryterium określonego w § 11 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia z 4 września 2015 r. 4 punkty, to łączna liczba punktów wyniosłaby 11. Z akt sprawy wynika, że 14 listopada 2022 r. Zarząd Województwa Łódzkiego podjął uchwałę nr 1018/22 w sprawie sporządzenia i podania do publicznej wiadomości listy zawierającej informację o kolejności przysługiwania pomocy operacjom w drugim naborze wniosków o przyznanie pomocy dla operacji typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych".

Lista operacji informująca o kolejności przysługiwania pomocy stanowi załącznik nr 1 do tej uchwały. Umieszczono na niej 9 operacji, które uzyskały 11 punktów (poz. 16-24), a więc taką liczbę punktów, jaką uzyskałaby skarżąca, gdyby organ administracji uznał, że spełnia sporne kryterium z § 11 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia z 4 września 2015 r. Na dalszych pozycjach na liście tej jeszcze umieszczono 9 operacji, które uzyskały 10 punktów (poz. 25-33), 3 operacje, które uzyskały 9 punktów (poz. 34-36) i 7 operacji, które otrzymały 8 punktów (poz. 37-43).

Zaskarżony akt administracyjny w tym zakresie nie poddaje się jednak kontroli sądu z uwagi na to, że negatywna ocena spełnienia kryterium z § 11 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia z 4 września 2015 r. poza przytoczeniem treści tego przepisu i bardzo ogólnym, jednozdaniowym stwierdzeniem "Z załączonych do wniosku o przyznanie pomocy dokumentów nie wynika, iż na odcinkach dróg objętych operacją (4 sztuki) nastąpi zmiana drogi gruntowej na twardą" nie pozwala w istocie na poznanie przesłanek, którymi kierował się organ administracji uznając, że dokumenty przedstawione przez skarżącą są niewystarczające. Można zrozumieć (a zarazem usprawiedliwić) brak jakiegokolwiek uzasadnienia lub bardzo ogólne uzasadnienie w przypadku przyznania maksymalnej ilości punktów za spełnienia danego kryterium, jednak w sytuacji, w której przyznano je w części lub zaniechano przyznania w ogóle wymagane jest – zdaniem sądu – wyjaśnienie przyczyn zajętego stanowiska.

Takie uzasadnienie oceny wniosku skarżącej, jak w rozpoznawanej sprawie, uniemożliwia skarżącej wniesienie skargi, w której miałby realną szansę na podjęcie próby podważenia stanowiska organu, albowiem musi w istocie "zgadywać" jakimi względami kierował się organ przyznając za to kryterium zerową ilość punktów, a sądowi sprawowanie funkcji kontrolnych w trybie art. 134 p.p.s.a.

Wskazanie – tylko w zakresie zaskarżonego kryterium motywów w odpowiedzi na skargę – nie sanuje tego braku, gdyż sąd ocenia zaskarżoną informację z 16 listopada 2022 r., a nie odpowiedź na skargę. Do kompetencji sądu administracyjnego nie należy ustalanie stanu faktycznego w sprawie administracyjnej za organ administracji, lecz wyłącznie ocena, czy organ administracji ustalił ten stan prawidłowo, a w konsekwencji czy właściwie dokonał subsumcji ustalonego stanu faktycznego do dyspozycji określonych przepisów prawa materialnego. Argumentacja zaprezentowana w odpowiedzi na skargę nie może zastępować czy uzupełniać zaskarżonego rozstrzygnięcia. Odpowiedź na skargę nie może więc zastępować lub uzupełniać uzasadnienia, które winno znajdować się w zaskarżonej informacji. Odpowiedź na skargę jest wyłącznie pismem procesowym składanym w toku postępowania sądowoadministracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ orzekający powinien odnieść się do podniesionych w niej zarzutów, a nie dokonywać brakujących ustaleń faktycznych lub ocen prawnych. Stanowisko takie jest ugruntowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. np. wyrok WSA w Gdańsku z 19 października 2021 r., I SA/Gd 836/21).

W ocenie sądu także w odniesieniu do kryteriów oceny wniosku określonych w § 11 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 rozporządzenia z 4 września 2015 r. uzasadnienie przyznanej punktacji uznać należy za niewystarczające i ogólnikowe. Z uzasadnienia nie wynika bowiem, z jakich konkretnie danych Ministra Finansów i Głównego Urzędu Statystycznego korzystał organ administracji ustalając, czy i w jakim zakresie skarżąca spełnia te kryteria, gdzie zostały opublikowane lub udostępnione. W uzasadnieniu brak jest informacji, co konkretnie stanowiło podstawę ustalenia przez organ administracji sytuacji skarżącej w zakresie podstawowego dochodu podatkowego, średniej stopy bezrobocia i średniej gęstości zaludnienia. W aktach sprawy brak jest powołanego w zaskarżonej informacji pisma MRiRW z 7 marca 2022 r., znak: WPR.wis.510.8.2022, z którego miałyby wynikać dane dotyczące dochodów podatkowych i liczby ludności gmin wykorzystanych do obliczenia subwencji ogólnej na 2022 r. oraz służących do określenia średniej wojewódzkiej.

Podkreślić trzeba, że w przypadku kryteriów określonych w § 11 ust. 1 pkt 1 i 3 rozporządzenia z 4 września 2015 r. organ administracji przyznał skarżącej po jednym punkcie, w sytuacji gdy maksymalna liczba punków za spełnienie tych kryteriów wynosiła 2, zaś w przypadku kryterium określonego w § 11 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z 4 września 2015 r. nie przyznał punktu.

W tym stanie rzeczy uznać należy, że zaskarżony akt narusza dyspozycję art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich. Użyte w art. 35 ust. 1 ustawy sformułowanie "podanie przyczyn odmowy" w sposób oczywisty rozumieć należy jako wskazanie motywów uzasadnienia rozstrzygnięcia.

Zdaniem sądu tego rodzaju uzasadnienie przyznanej punktacji powoduje, że dokonana przez organ ocena jest dowolna i nie spełnia wymogów równego dostępu do pomocy i przejrzystości reguł jej przyznawania. Odmowa przyznania pomocy powinna zawierać wyjaśnienie okoliczności, które zadecydowały o takim a nie innym rozstrzygnięciu. Skarżąca powinna uzyskać precyzyjne wskazanie co do wyników przeprowadzonej oceny, a ocena taka powinna być szczegółowa, jasna i rzetelnie przedstawiona. Powinna ona odnosić się wprost do stanu faktycznego sprawy, a argumentacja powinna zostać przeprowadzona w sposób pozwalający na prześledzenie toku rozumowania organu w trakcie kontroli sądowoadministracyjnej. Informacja, zawarta w rozstrzygnięciu, musi zawierać jednoznacznie sprecyzowane powody, które zadecydowały o wysokości przyznanej punktacji, a w konsekwencji odmowie przyznania pomocy. Wymóg taki nie jest spełniony gdy, jak w rozpatrywanej sprawie, organ nie sprecyzował w sposób jasny i konkretny, dlaczego skarżącej nie przyznano punktów w zakresie poszczególnych kryteriów lub przyznano je w niższej wysokości. Takie rozstrzygnięcie uniemożliwia skarżącej ustosunkowanie się do dokonanej przez organ oceny.

Rozstrzygnięcie podlegające kontroli w wyniku wniesienia skargi do sądu administracyjnego, powinno zawierać ustalenia zarówno faktyczne jak i ich ocenę prawną w zakresie pozwalającym na ich weryfikację. Tymczasem zaskarżone rozstrzygnięcie o odmowie przyznania pomocy nie zawiera konkretnych argumentów, odnoszących się do realiów stanu faktycznego i przyjętej punktacji. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie poddaje się kontroli, a tym samym jest nieweryfikowalne. W tym stanie rzeczy sąd został pozbawiony możliwości analizy i oceny prawidłowości stanowiska organu.

W sprawie istotne znaczenia ma także treść art. 27 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich. Zgodnie z treścią tego przepisu w postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie:

1. 1) stoi na straży praworządności;
2. 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy;
3. 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;
4. 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji administracyjnej, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisów art. 79a oraz art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

Brak należytego uzasadnienia odmowy przyznania pomocy stanowi naruszenie zasady praworządności. Uniemożliwia skarżącej poznanie i zrozumienie przyczyn oceny kryteriów, sądowi zaś dokonanie prawidłowej kontroli, czy ocena wniosku nie narusza prawa. Analiza treści zaskarżonego rozstrzygnięcia prowadzi do wniosku, że organ administracji nie wywiązał się z obowiązku określonego w art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, który kładzie wyraźny nacisk na precyzyjne i szczegółowe wyjaśnienie, dlaczego w ramach danego działania wniosek nie został uwzględniony, w szczególności, że odmowa przyznania pomocy skutkuje prawem zaskarżenia tego aktu do sądu administracyjnego.

W ponownym postępowaniu należy zatem – prócz wskazania punktacji – przytoczyć motywy, którymi kierował się organ podejmując takie rozstrzygnięcie. Umożliwi to skarżącej – w przypadku braku akceptacji rozstrzygnięcia sformułowanie zarzutów, a sądowi sprawowanie kontroli w trybie art. 134 p.p.s.a., także w niezaskarżonym zakresie.

Z tych względów sąd, na podstawie art. 146 § 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., uchylił zaskarżoną informację.

O zwrocie kosztów postępowania od organu administracji na rzecz skarżącej sąd orzekł na mocy art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn.: Dz. U. 2018 r., poz. 265). Zasądzona od organu administracji na rzecz skarżącej kwota 680 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego obejmuje wynagrodzenie pełnomocnika, będącego radcą prawnym (480 zł) oraz uiszczony wpis sądowy od skargi (200 zł).

d.j.