Uzasadnienie
III SA/Łd 280/04
W dniu 18 lutego 2004 r. P.C. złożył skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania.
Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu przyznania mu innego lokalu mieszalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 49 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z 2002 r.) w sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W art. 58 § 1 pkt. 3 w/w ustawa przewiduje natomiast, iż Sąd odrzuca skargę, gdy jej braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie.
Ponadto Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek skargi, od której nie została uiszczona należna opłata. W takim wypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił ją w terminie siedmiu dni. Sąd odrzuca skargę, gdy - pomimo wezwania - wpis nie został uiszczony w wyznaczonym terminie (art. 220 § 1 w zw. z § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z 2002 r.)).
Zarządzeniem z dnia 18 marca 2004 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi oraz usunięcia braków fiskalnych poprzez uiszczenie wpisu w kwocie 100 złotych w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Wezwanie doręczono P.C. w dniu 23 marca 2004 r. Do dnia 30 marca 2004r. skarżący nie złożył jednak odpisu skargi, nie uiścił także wpisu sądowego. W tym stanie rzeczy braki formalne i fiskalne skargi nie zostały uzupełnione w terminie i dlatego skargę należało odrzucić.
Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 p. 3 i art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z 2002 r.) orzeczono jak w sentencji.