Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] Wójt Gminy S., po rozpoznaniu wniosku D. P. o wypełnienie Karty Ewidencyjnej Ubezpieczonego za lata 1982-1991, odmówił wydania powyższego zaświadczenia z uwagi na nieposiadanie w zasobach urzędu dokumentacji źródłowej.
D. P. w dniu [...]r. wniosła za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 maja 2011 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez wskazanie daty wydania i numeru zaskarżonego aktu oraz wskazanie organu, który go wydał.
W odpowiedzi na powyższe pismem z dnia 30 maja 2011 r. skarżąca poinformowała, iż przedmiotem skargi jest pismo Wójta Gminy S. z dnia [...]
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Na wstępie podnieść należy, iż merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną, ustawa z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., wymienia niewyczerpanie (przez wnoszącego skargę) środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Uzależnienie dopuszczalności skargi od wcześniejszego wykorzystania przysługujących stronie środków zaskarżenia związane jest z zakresem działania sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a.).
W tym kontekście należy zatem wskazać, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Przy czym samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 9 marca 2004r., I SA 2813/03 niepubl.).
Przedmiotem złożonej w niniejszej sprawie skargi jest pismo Wójta Gminy S. z dnia [...], wydane w przedmiocie odmowy wypełnienia Karty Ewidencyjnej Ubezpieczonego dla D. P. za lata 1983 -1991.
Wskazać należy, iż zarówno z treści wniesionej skargi, jak i z treści zaskarżonego pisma wynika, że intencją skarżącej było uzyskanie zaświadczenia o fakcie opłacania składek na Fundusz Ubezpieczenia Społecznego Rolników w latach 1983-1991, wydanego na podstawie Działu VII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) - dalej K.p.a.
Wójt Gminy S. informując skarżącą, iż nie posiada danych do wypełnienia Karty Ewidencyjnej Ubezpieczonego, w istocie odmówił skarżącej wydania zaświadczenia o treści przez nią żądanej, nie zachowując przewidzianej prawem formy rozstrzygnięcia i nie pouczając skarżącej o przysługujących jej środkach odwoławczych.
Zgodnie z treścią art. 219 K.p.a odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.
Uznać zatem należy, że od pisma Wójta Gminy S. z dnia [...] stronie przysługiwało prawo wniesienia zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.za pośrednictwem Wójta Gminy S., w terminie 7 dni od dnia doręczenia bądź ogłoszenia rozstrzygnięcia. Skarżąca nie skorzystała jednak z prawa wniesienia zażalenia, tym samym nie wyczerpała wszystkich przysługujących jej w postępowaniu przed organami właściwymi w sprawie, środków zaskarżenia. Złożenie zatem skargi do Sądu bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia przysługujących stronie w toku postępowania administracyjnego nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Na marginesie wskazać również należy, iż powyższe naruszenie procesowe nastąpiło wskutek braku pouczenia, co do przysługującego skarżącej prawa wniesienia zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.Okoliczność ta pozostaje bez wpływu na dopuszczalność wniesienia niniejszej skargi, lecz może stanowić podstawę przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej.
W tym stanie rzeczy z uwagi na fakt, iż w niniejszej sprawie przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia służących w toku postępowania administracyjnego, a skarga na rozstrzygnięcie organu administracji pierwszej instancji jest niedopuszczalna, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę odrzucił.