Uzasadnienie
W dniu 27 marca 2007 r. I. L. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na Zarząd MPK-[...] w przedmiocie ugodowego wyrównania wyrządzonych szkód i krzywd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Granice właściwości sądów administracyjnych oraz istota wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez sądy, zostały określone w art. 184 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 1997 r. nr 78, poz. 483 ze zm). Z przepisu tego wynika, że sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych terenowych organów administracji rządowej.
Zgodnie z art. 3 §1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie zaś z art. 3 § 2 pkt 1-8 p.p.s.a. — kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2) oraz na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3). Ponadto sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na inne niż wyżej wymienione akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4), akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5), akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt. 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6), akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7), a także na bezczynność organów w przypadkach określonych w punkcie 1-4 (pkt 8). Sądy administracyjne orzekają również w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, sąd stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., odrzuca skargę.
W niniejszej sprawie I. L. K. wniósł skargę na Zarząd MPK-[...].
Jak wynika z załącznika do skargi, skarżący domaga się:
- sprostowania dokumentów i wyrównania kwotowego rozliczenia zaliczek na jego podatek dochodowy za 2006 r. do 27 lutego 2007 r.,
- sprostowania dokumentów i wyrównania kwotowego jego składek na ubezpieczenie pracownicze w polisie PZU Życie typu "P" w trakcie przebywania skarżącego na wymuszonym z winy zakładu urlopie od 1 lipca 2006 r. do 27 lutego 2007 r.,
- sprostowania dokumentów i wyrównania kwotowego składek skarżącego na ubezpieczenie społeczne w ZUS-ie Oddział Ł. w trakcie jego przebywania na wymuszonym z winy zakładu urlopie od 1 lipca 2006 r. do 27 lutego 2007 r.,
- sprostowania dokumentów i wyrównania kwotowego należnych poborów skarżącego z rozliczeniem jak za wymuszony z winy zakładu urlop od 1 lipca 2006 r. do 27 lutego 2007 r. z należnymi odsetkami ustawowymi za zwłokę za każdy miesiąc rozliczeniowy w tym okresie,
- zwrotu kwotowego niewykorzystanego ekwiwalentu za sorty ubrania roboczego w okresie jego przebywania na wymuszonym z winy zakładu urlopie od 1 lipca 2006 r. do 27 lutego 2007 r. i świadczeń innych w tym zwrot w kwotach 200 zł miesięcznie z tytułu pozbycia jego syna należnego świadczenia rodzinnego, bezpłatnych przejazdów środkami komunikacji miejskiej w Ł. od 1 października 2006 r. w kwocie razem 1000 zł płatne w terminie do 27 kwietnia 2007 r. na konto skarżącego.
Wobec powyższego należy stwierdzić, że przedmiotem tej skargi nie jest więc żaden z aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. ani bezczynność organów administracji publicznej. Z tych powodów należało uznać, iż powyższa skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.