Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. odrzucił skargą J. W. na pismo Prezydenta Miasta S. w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu pieca kuchennego.
W dniu 7 lipca 2011 roku skarżący zwrócił się z wnioskiem o ustanowienie adwokata z urzędu. W złożonym na wezwanie sądu urzędowym formularzu PPF rozszerzył swój wniosek domagając się przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Ze złożonego oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz informacji zawartych w pierwotnym wniosku skarżącego wynika, że J. W. od lutego 2010 roku przebywa w zakładzie karnym, nie uzyskuje żadnego dochodu i nie posiada oszczędności. Skarżący jest bezdzietnym kawalerem, jego matka nie żyje, ojciec przebywa w domu opieki społecznej zaś bracia również odbywają kary pozbawienia wolności. Skarżący oświadczył także, iż nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy J. W. wskazał, iż od lutego 2010 roku przebywa w zakładzie karnym, nie uzyskuje żadnego dochodu i nie posiada oszczędności. Skarżący jest bezdzietnym kawalerem, jego matka nie żyje, ojciec przebywa w domu opieki społecznej zaś bracia również odbywają kary pozbawienia wolności. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, nie ma także nikogo z rodziny kto byłby w stanie udzielić mu w tym zakresie pomocy zasadnym jest więc przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.