Uzasadnienie
III SA/Łd 288/16
J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. W toku postępowania, pismem z 13 września 2016 r., strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy, przedkładając następnie – po wezwaniu Sądu - formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i wnuczką (13 lat). Skarżący zajmuje spółdzielcze lokatorskie mieszkanie o powierzchni 29,62 m2. Nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Na dochody gospodarstwa domowego skarżącego składają się: wynagrodzenia z tytułu umów o pracę skarżącego i jego żony w kwotach – 1.330 zł i 1.250 zł oraz zasiłek dla rodzin zastępczych – 660 zł. Skarżący wskazał na ponoszone bieżące wydatki, w tym: czynsz – 411 zł, gaz - 88 zł, energia elektryczna – 88 zł, leki – 300 zł oraz raty kredytów konsumpcyjnych – ok. 300 zł.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że łączne dochody gospodarstwa domowego skarżącego zamykają się kwotą ok. 3.200 zł, co daje ok. 1.000 zł na jednego członka gospodarstwa domowego. Z uzyskiwanych dochodów skarżący pokrywa koszty związane z bieżącym utrzymaniem, w tym czynsz, gaz, energię elektryczną, leki – łączny koszt ok. 900 zł. Istotne jest w tym względzie, iż skarżący ma na utrzymaniu małoletnie dziecko (13 lat).
Mając na uwadze podniesione okoliczności, w ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną skarżącego. Stąd też biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy należy uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.