Uzasadnienie
III SA/Łd 291/07
W dniu 6 grudnia 2006r. Prezydent Miasta Ł. na podstawie art. 18 ust. 1 – 3a ustawy z dnia 26 października 1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. z 2002r., Nr 147, poz. 1231 ze zm.) wydał K. S. i R. R. s.c. "A" zezwolenie Nr [...] na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości do 4,5% alkoholu oraz piwa, zezwolenie Nr [...] na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości powyżej 4,5% do 18% alkoholu (z wyjątkiem piwa) oraz zezwolenie Nr [...] na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości powyżej 18% alkoholu. Zezwolenia zostały wydane na czas oznaczony od dnia 2 stycznia 2007r. do dnia 31 stycznia 2012r.
W dniu 22 grudnia 2006r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. wpłynęło m.in. odwołanie J. Z., będącego jednocześnie pełnomocnikiem odwołujących się jego synów G. Z. i M. Z. zawierające wniosek o cofnięcie wydanych zezwoleń.
Uzasadniając J. Z. powoływał się na sprawę cywilną toczącą się w II Wydziale Cywilnym Sądu Rejonowego dla Ł., a dotyczącą kwestii związanych z zarządem nieruchomością, której rozstrzygnięcie, w ocenie odwołującego się, będzie miało istotny wpływ na wynik postępowania w przedmiocie udzielonych zezwoleń na sprzedaż alkoholu.
Decyzjami z dnia [...] Nr [...], K.O. [...] oraz [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie 138 §1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 18 ust. 1-3a, ust. 5 i 6 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, art. 1 ust. 1 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych utrzymało w mocy zaskarżone decyzje organu I instancji. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy podkreślił, że w jego ocenie zostały spełnione warunki formalne do udzielenia zezwoleń na sprzedaż alkoholu, zaś organami właściwymi do rozpoznawania i rozstrzygania sporów o charakterze cywilnoprawnym między współwłaścicielami nieruchomości są sądy cywilne.
J. Z. działając w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik synów G. Z. i M. Z. wniósł do WSA w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]. Nr [...], wnosząc o uchylenie powyższej decyzji na podstawie art. 156 §1 pkt 2 Kpa w zw. z art. 97 §1 pkt 4 Kpa. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że wydane zezwolenie na sprzedaż alkoholu w sklepie wynajętym od P. S. (jednego ze współwłaścicieli) pozbawiło go możliwości korzystania z pożytków wynikających ze współwłasności. Skarżący informując o toczącym się przed sądem powszechnym sporze, podważył legalność i skuteczność zarządu nad nieruchomością sprawowanego przez P. S. i A. W. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie oraz o przyjęcie uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia jako nieodłącznej części odpowiedzi na skargę.
Na rozprawie w dniu 5 marca 2008r. Sąd wyjaśnił skarżącemu, że przepisy ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości wniesienia skargi ustnie do protokołu i wobec jednoznacznego określenia przedmiotu skargi z dnia 28 lutego 2007r. poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji, przedmiotem rozpoznania przez Sąd będzie wskazana w skardze decyzja Nr [...]. Skarżący ponowił wniosek o rozszerzenie zakresu skargi na pozostałe dwie wydane przez SKO w Ł. decyzje. Wniosek nie został przez Sąd uwzględniony.
J. Z. będąc pełnomocnikiem G. Z. i M. Z. złożył oświadczenie o cofnięciu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z treści cytowanego przepisu wynika ogólna zasada, na mocy której skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą i ewentualna rezygnacja z rozpoznania skargi przez Sąd, jest co do zasady dla Sądu wiążąca. W przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki wskazujące na niedopuszczalność cofnięcia skargi.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w postanowieniu.
e.k.