Uzasadnienie
W dniu 23 lutego 2000r. B. P. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o anulowanie czynności materialno – technicznej zameldowania.
Z uwagi na to, że skarżący B. P. zmarł, postanowieniem z dnia 21 maja 2002r., sygn. akt II SA/Łd 340/00, Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie.
W związku z tym, że w piśmie z dnia 21 maja 2004r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wskazało następców prawnych skarżącego B. P. – M. J., K. P., S. P., M. P., G. P. i E. L. (k. 67 akt sprawy sygn. akt III SA/Łd 631/04), postanowieniem z dnia 22 czerwca 2004r., sygn. akt II SA/Łd 340/00 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi podjął zawieszone postępowanie, a następnie wyrokiem z dnia 31 marca 2005r., sygn. akt III SA/Łd 631/04, oddalił skargę na opisaną wyżej decyzję. W dniu 9 maja 2005r. odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi S. P. (k. 147 akt sprawy sygn. akt III SA/Łd 631/04). W związku z tym, iż strona nie wniosła skargi kasacyjnej, wyrok ten uprawomocnił się dniu 9 czerwca 2005r.
W dniu 6 sierpnia 2007r. S. P. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym wyrokiem, którą postanowieniem z dnia 26 września 2007r., sygn. akt III SA/Łd 544/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił. Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono S. P. w dniu 3 października 2007r. (potwierdzenie odbioru k. 22 akt sprawy sygn. akt III SA/Łd 544/07). Postanowienie to uprawomocniło się w dniu 3 listopada 2007r.
W dniach 16 i 17 maja 2008r. S. P. ponownie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego wyrokiem z dnia 31 marca 2005r., sygn. akt III SA/Łd 631/04 (pisma opatrzone datami 18 i 19 maja 2008r.).
Wezwaniem, doręczonym w dniu 17 czerwca 2008r. (potwierdzenie odbioru k. 23), zobowiązano stronę do wskazania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania przyczyn wznowienia postępowania oraz okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do jej złożenia, a także pouczono o treści art. 271 i art. 273 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a.
W piśmie z dnia 21 czerwca 2008r., stanowiącym odpowiedź na to wezwanie, skarżący wskazał, iż po raz kolejny wnosi o rozpoznanie w/w sprawy zgodnie z K.p.c. oraz domaga się anulowania czynności materialno – technicznej zameldowania dokonanej bez wiedzy i zgody jego rodziców w 1977 i 1979r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 270 p.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w przepisach art. 271 – art. 285 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie, nie budzi wątpliwości, iż wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym służącym od prawomocnych orzeczeń sądów administracyjnych, który umożliwia ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy co do istoty, jak również to, że skarga o wznowienie postępowania jest jednocześnie pismem strony w rozumieniu art. 45 p.p.s.a. Skarga o wznowienie postępowania powinna zatem odpowiadać nie tylko wymogom określonym w art. 46 p.p.s.a., ale również zawierać wszystkie elementy wyszczególnione w art. 279 p.p.s.a., tj. oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Wskazać przy tym trzeba, że zgodnie z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub przedstawiciel ustawowy. W przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową miedzynarodową lub ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (art. 272 § 1 i 2 p.p.s.a.). W myśl art. 271 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia, nie mogła się domagać wyłączenia (pkt 1); jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (pkt 2). Przepis art. 273 p.p.s.a. stanowi natomiast, iż można żądać wznowienia na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (§ 1 pkt 1); orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (§ 1 pkt 2); w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (§ 2); w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (§ 3).
Stosownie zaś do art. 280 § 1 zd. 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, jak również jej ustawowej podstawy, są obligatoryjnymi elementami, których brak powoduje odrzucenie skargi o wznowienie postępowania, o czym stanowi art. 280 § 1 zd. 2 p.p.s.a. Zauważyć przy tym również trzeba, iż zgodnie z art. 280 § 2 p.p.s.a. na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia.
Przepis art. 285 p.p.s.a stanowi ponadto, iż niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie. Zgodnie z poglądem wyrażanym w doktrynie prawa sądowoadministracyjnego oraz w orzecznictwie zakaz dalszego wznowienia dotyczy nie tylko prawomocnych orzeczeń co do meritum sprawy, ale również orzeczeń, które kończą postępowanie z przyczyn formalnych. Ustawa nie określa bowiem rodzaju orzeczeń, których prawomocność wywołuje skutek w postaci niedopuszczalności złożenia kolejnej skargi o wznowienie postępowania (por. J.P. Tarno w "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Warszawa 2006, s. 563 – 564 oraz postanowienia NSA z dnia 24 czerwca 2005r., OSK 1864/04; z dnia 12 lipca 2007r., II FSK 1572/06; z dnia 31 stycznia 2008r., I OSK 47/08; z dnia 29 lutego 2008r., I OSK 138/08 – dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl).
W rozpatrywanej sprawie S. P. nie wskazał w treści skargi o wznowienie postępowania ani jej ustawowej podstawy, ani okoliczności świadczących o zachowaniu terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 marca 2005r., sygn. akt III SA/Łd 631/04. Wymogów tych nie spełnił również pomimo doręczenia mu w dniu 17 czerwca 2008r. opisanego wyżej wezwania do wskazania przyczyn wznowienia postępowania oraz okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania, które dodatkowo zawierało pouczenie o treści powołanych wyżej art. 271 i art. 273 p.p.s.a. Zdaniem Sądu nie odpowiada bowiem opisanym wyżej warunkom pismo strony z dnia 21 czerwca 2008r., z którego treści wynika jedynie, iż domaga się ona ponownego rozpoznania sprawy w oparciu o przepisy K.p.c. oraz anulowania czynności materialno – technicznej zameldowania, co było przedmiotem postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., podlegającej kontroli Sądu w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia 31 marca 2005r. Wyjaśnić także trzeba, iż sądy administracyjne, które są powołane do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych, dokonując kontroli działalności administracji publicznej, nie prowadzą postępowania na podstawie przepisów K.p.c., lecz p.p.s.a., co wynika z art. 1 p.p.s.a.
Ponadto wskazać należy, iż niniejsza skarga o wznowienie postępowania jest ponowną – kolejną skargą o wznowienie postępowania, która została wniesiona w sprawie w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 631/04, zaś prawomocnym postanowieniem z dnia 26 września 2007r., sygn. akt III SA/Łd 544/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi już raz odrzucił skargę S. P. o wznowienie postępowania wniesioną w tej samej sprawie. Skoro więc strona żąda wznowienia postępowania w sprawie, w której prawomocnym orzeczeniem odrzucono już raz skargę o wznowienie postępowania, a nadto nie wskazuje okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do jej wniesienia oraz ustawowej podstawy, niniejsza skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 280 p.p.s.a. i art. 285 p.p.s.a. w związku z art. 276 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w postanowieniu.
A.D.