Uzasadnienie
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. decyzją z dnia [...] Nr [...] znak: [...] wydaną na podstawie art.12 ust.2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej /Dz.U z 1998 r., Nr 90 poz.575 ze zm./ oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach /Dz.U nr 132 poz.115/ i art.138 kpa, po rozpatrzeniu odwołania od decyzji nr [...] Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] znak: [...] nie uznającej choroby zawodowej: astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego u pani H.D. - postanowił zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, co następuje:
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ł. decyzją z dnia [...] nie stwierdził u H.D. choroby zawodowej astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego i alergicznego nieżytu nosa pochodzenia zawodowego wymienionych w poz.6 i 12 wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawie zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach.
Zgodnie z § 2 ust.1 tego rozporządzenia za chorobę zawodową przyjmuje się chorobę ujętą w wykazie chorób zawodowych stanowiącym załącznik do rozporządzenia, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić, że choroba zawodowa została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy.
W myśl tego przepisu do uznania choroby zawodowej niezbędne jest:
a/ wymienienie choroby w wykazie chorób zawodowych, b/ istnienie związku przyczynowego pomiędzy powstałym schorzeniem a warunkami pracy osoby ubiegającej się o stwierdzenie u niej choroby zawodowej.
Pani H.D. pracowała na stanowisku piekarza od 4 listopada 1967 roku do 18 czerwca 1999 roku w piekarni w [...] A w K. Zajmowała się obróbką pieczywa, podawaniem mąki do pieca oraz sprzątaniem stanowiska pracy po skończonej produkcji. W okresie zatrudnienia miała kontakt z pyłem mąki.. Wyniki badań czynników szkodliwych wykonane w ostatnim okresie nie wykazały przekroczeń normatywów higienicznych.
Od dnia 19 czerwca 1999 r. pani H.D. przebywa na rencie inwalidzkiej.
Skarżąca była poddana dwukrotnie badaniom specjalistycznym w uprawnionych zgodnie z § 5 w/w rozporządzenia jednostkach orzeczniczych - Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy Poradni Chorób Zawodowych w Ł. oraz w Klinice Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy w Ł.. W wyniku przeprowadzonych badań pani D. uzyskała orzeczenie o braku podstaw do rozpoznania nieżytu nosa pochodzenia zawodowego. Orzeczenie WOMP we wnioskach podaje informacje o wykonanych badaniach specjalistycznych alergologicznych, które nie potwierdziły uczulenia na alergeny środowiska pracy - na mąki różnego rodzaju.
Wyniki tych badań oraz analiza narażenia zawodowego, a także przebieg schorzenia układu oddechowego nie dały podstawy do przyjęcia zawodowej etiologii astmy oskrzelowej. Klinika Chorób Zawodowych IMP w orzeczeniu lekarskim [...] z dnia [...] przedstawia opinię całkowicie zbieżną, potwierdzając skutki przeprowadzonych testów ujemnym zarówno do alergenów mąk jak i alergenów pospolitych. Inne przeprowadzone badania lekarskie ukierunkowane na określenie zawodowego schorzenia u pani H.D. również wypadły ujemnie, co nie pozwoliło na kliniczne rozpoznanie astmy oskrzelowej zawodowej i alergicznego nieżytu nosa pochodzenia zawodowego.
Organ odwoławczy stwierdził, że samo narażenie na czynnik mogący spowodować chorobę zawodową nie jest jednoznaczne z powstaniem choroby zawodowej.
Wyjaśnił ponadto, że zmiany chorobowe w kręgosłupie, o których wspomniano w odwołaniu nie wynikają z narażenia zawodowego i nie figurują w wykazie chorób zawodowych. Nie podlegają zatem ocenie przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego.
Pani H.D. zaskarżyła decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W skardze oznaczonej datą 14 października 2003 r. zawarła prośbę o skierowanie jej na ponowne dokładne badanie narządów ruchu.
Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi postanowieniem z dnia 19 listopada 2003 r. odrzucił skargę. Jednakże postanowieniem z dnia 5 lutego 2004 r. Sąd przywrócił H.D. termin do wniesienia skargi.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Zaskarżoną decyzję należy uchylić.
Przede wszystkim wyjaśnić trzeba, że zgodnie z art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U Nr 153 poz.1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U Nr 153 poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.
W myśl zaś art.1 § 2 wymienionej ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Stosownie do art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U nr 153 poz.1270/ sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1/uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:
a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kpa lub w innych przepisach, 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kpa lub w innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, iż Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, to znaczy, czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Organ II instancji rozpoznając odwołanie naruszył przepisy art.7 i 77 § 1 kpa.
Nie podjął bowiem niezbędnych czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Dlatego też nie zdołał w sposób właściwy rozpatrzyć zgromadzonego materiału dowodowego.
Oparł swoje rozstrzygnięcie na przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach /Dz.U z 2002 r. Nr 132 poz.1115/. Przepisy te stanowiły także podstawę orzekania przez organ I instancji.
Tymczasem zgodnie z § 10 tego rozporządzenia postępowanie w sprawie rozpoznania choroby zawodowej lub jej stwierdzenia, rozpoczęte przed dniem wejścia rozporządzenia w życie /dnia 3 września 2002 r./, jest prowadzone na podstawie dotychczasowych przepisów, to jest rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. "w sprawie chorób zawodowych" /Dz.U z 1983, Nr 65 poz.294/.
Organ odwoławczy nie ustalił, kiedy faktycznie rozpoczęło się postępowanie w sprawie rozpoznania choroby zawodowej H.D.
Wyjaśnienia tej kwestii zaniechał, choć powziął wątpliwości co do zgromadzenia pełnej dokumentacji przez organ I instancji.
Organ odwoławczy w dniu 30 czerwca 2003 r. wystąpił z pismem do powiatowego inspektora sanitarnego, wnosząc o uzupełnienie dokumentacji o brakujące dane odnośnie zgłoszenia podejrzenia chorób zawodowych /data zgłoszenia, przez kogo zgłoszona, z jakim rozpoznaniem/.
Odpowiedź organu I instancji, zawarta w piśmie z dnia 16 lipca 2003 r. była ogólnikowa. Organ ten stwierdził, iż nie posiada danych odnośnie zgłoszenia podejrzenia choroby zawodowej jak również kopii skierowania na badania w celu jej rozpoznania u Pani H.D.
Brak powyższych ustaleń uniemożliwił organowi odwoławczemu wyjaśnienie dwóch podstawowych zagadnień, to jest zastosowania prawidłowych przepisów postępowania w zakresie rozpoznania choroby zawodowej oraz przedmiotowego zakresu zgłoszenia skarżącej.
Z analizy akt sprawy wynika, iż w dniu [...] lekarz medycyny S.W. wystawił skierowanie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w Ł., w którym wystąpił o konsultację skarżącej w celu diagnostyki zawodowej astmy oskrzelowej.
Ponadto w dniu [...] Klinika Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy w Ł. wystawiła kartę informacyjną leczenia klinicznego H.D. w okresie od 16 do 23 września 2002 r. Z zapisów zawartych w karcie informacyjnej wynika, iż rozpoznano u skarżącej szereg schorzeń, które nie były objęte postępowaniem administracyjnym.
Daty wskazane w wymienionych wyżej dokumentach sugerują możliwość rozpoczęcia postępowania w sprawie rozpoznania choroby zawodowej jeszcze w czasie obowiązywania rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych.
Brak w aktach formularza zgłoszenia podpisanego przez skarżącą, jak i złożonego organom skierowania na badania w celu rozpoznania choroby, wymaga podjęcia działań zmierzających do ustalenia, czy jako skierowanie na badanie uznać należy skierowanie lekarza S.W. oznaczone datą [...].
Ponadto na etapie postępowania administracyjnego wyjaśnienia wymaga okoliczność dołączenia do akt sprawy dwóch decyzji organu I instancji, uznających brak podstaw do stwierdzenia u skarżącej choroby zawodowej astmy oskrzelowej. Oprócz decyzji z dnia [...], będącej przedmiotem rozpoznania Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł., w aktach znajduje się decyzja z dnia [...].
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.145 § 1 pkt 1c/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję.
Wobec braku przymiotu wykonalności zaskarżonej decyzji Sąd nie orzekł o wstrzymaniu jej wykonania na podstawie art.152 powołanej ustawy.
Organ odwoławczy rozpoznając sprawę ponownie podejmie działania zmierzające do określenia daty rozpoczęcia postępowania w sprawie rozpoznania choroby zawodowej skarżącej, a także przedmiotowego zakresu zgłoszenia.
Ustalenie tych kwestii pozwoli na przeprowadzenie postępowania w oparciu o przepisy obowiązujące w dacie rozpoczęcia postępowania w sprawie rozpoznania choroby zawodowej.
Ponadto umożliwi rozpoznanie sprawy w zakresie zgodnym ze zgłoszeniem.