Uzasadnienie
III SA/Łd 3/10
Pismem z dnia 1 grudnia 2009 r. W. S. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na pismo Prezydenta Miasta P. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie skreślenia z listy oczekujących na przydział lokalu mieszkalnego.
Następnie, pismem z dnia 22 lutego 2010 r., skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, załączając wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej (PPF).
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, z uwagi na swoją trudną sytuację majątkową. Podniósł, że utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.300 zł, ale w praktyce otrzymuje jedynie 400 zł, z uwagi na potrącenia alimentacyjne. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że W. S. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jedyne dochody w gospodarstwie domowym skarżącego stanowi wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.300 zł. Skarżący nie wykazał posiadania żadnego majątku, w szczególności przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Nie posiada także, zgodnie ze swoim oświadczeniem, żadnych oszczędności.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – dalej ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 powoływanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej, ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącego, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Skarżący otrzymuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.300 zł, jak jednakże wskazał istotna cześć tego dochodu jest potrącana z tytułu obowiązków alimentacyjnych. W praktyce skarżący utrzymuje się z kwoty ok. 400 zł miesięcznie.
W ocenie referendarza, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków, czy też pomocy profesjonalnego pełnomocnika może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialno-bytową skarżącego.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.