Uzasadnienie
III S.A./Łd 303/06
Uzasadnienie
W dniu 16 października 1998 roku Burmistrz Miasta - GminyS. wydał na podstawie art. 104 k.p.a. oraz art. 33 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 30, poz. 163 ze zm.) decyzję nr [...] o rozgraniczeniu nieruchomości położonej w obrębie geodezyjnym A. S. gmina S. oznaczonej jako działka Nr [...] stanowiącej własność J. i W. małż. A. na odcinku graniczącym z działką Nr [...] stanowiącą własność J. i Z. małż. A. Przedmiotowa decyzja została doręczona stronom, w tym skarżącej W. A. w dniu 22 października 1998 roku, z pouczeniem, że strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy może żądać w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej decyzji przekazania sprawy sądowi. Jak wynika z załączonych akt administracyjnych żadna ze stron postępowania nie złożyła w tym terminie takiego wniosku.
W skardze z dnia 30 maja 2006 roku adresowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi W. A. wniosła o skierowanie decyzji w sprawie rozgraniczenia nieruchomości na drogę sądową.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta – Gminy S. stwierdził, że wniosek skarżącej jest bezprzedmiotowy.
Wskazał że postępowanie rozgraniczeniowe, wszczęte na wniosek W. A., zakończyło się wydaniem decyzji rozgraniczeniowej, od której strony nie wniosły odwołania. Decyzja ta jest więc ostateczna, a granica pomiędzy działkami Nr [...]i [...]ma charakter granicy prawnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna. Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z treści art. 3 § 1 i 2 pkt 1 - 8 tej ustawy wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, które mogą dotyczyć aktu administracyjnego, wydanego w postępowaniu administracyjnym (decyzje i postanowienia – pkt 1 i 2) oraz w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym (postanowienia, na które służy zażalenie – pkt 3).
Ponadto zaskarżalne są inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa – pkt 4, akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej – pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej – pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego – pkt 7, bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 wskazanego przepisu - pkt 8. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie żadna z wymienionych wyżej sytuacji nie zachodzi.
Z treści przedmiotowej skargi wynika, iż W. A. domaga się od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi sądowej kontroli decyzji Burmistrza Miasta – Gminy S. w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości.
W myśl art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 30 poz. 163 z późn. zm.), stanowiącej podstawę wydania zaskarżonej decyzji, decyzję o rozgraniczeniu nieruchomości wydaje wójt (burmistrz lub prezydent miasta) jeżeli zainteresowani właściciele nieruchomości nie zawarli ugody, a ustalenie przebiegu granicy nastąpiło na podstawie zebranych dowodów lub zgodnego oświadczenia stron. Zgodnie z art. 33 ust 3 strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy może żądać w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej decyzji w tej sprawie przekazania sprawy sądowi. Przy czym, w myśl art. 34 pkt 3 powołanej ustawy sąd rozpatruje sprawy o rozgraniczenie nieruchomości w trybie postępowania nieprocesowego. Jest to zatem postępowanie przed sądem powszechnym, a nie administracyjnym. Przepis art. 33 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, jako lex specialis w stosunku do zasad ogólnych zawartych w art. 127 k.p.a. wyłącza możliwość zaskarżenia takiej decyzji odwołaniem w toku postępowania administracyjnego (wyrok NSA OZ. w Lublinie, z dnia 26 marca 1993 r., S.A./Lu 1365/92).
W konsekwencji powyższego, przedmiot niniejszej sprawy jak i powyższa skarga nie mieszczą się w katalogu określonym w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Na decyzję Burmistrza Miasta – Gminy S. w przedmiocie rozgraniczenia nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, sąd odrzuca skargę; rozstrzygnięcie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.