Uzasadnienie
W dniu 29 maja 2006 roku A. R. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie utraty statusu i prawa zasiłku dla bezrobotnych.
Zaskarżoną decyzję uznać należy za doręczoną skarżącej A. R. w dniu 24 kwietnia 2006 roku, gdyż decyzję doręczono ojcu skarżącej Z. G. – dorosłemu domownikowi skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2002 roku, Nr 153 poz. 1270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W niniejszej sprawie, decyzję organu II instancji, doręczono skarżącej w dniu 24 kwietnia 2006 roku. Od tego też momentu zaczął biec 30 dniowy termin do wniesienia skargi.
A. R. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w dniu 29 maja 2006 roku, a więc po upływie wskazanego 30 dniowego terminu, który upłynął 24 maja 2006 roku.
Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 cyt. ustawy sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.