Uzasadnienie
III SA/Łd 31/17
Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę Z.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] w przedmiocie odmowy nadania i umieszczenia cech identyfikacyjnych motocykla. Po złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, skarżący zwrócił się do Sądu o zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe z żoną i niepełnosprawnym (niewidomym, z porażeniem mózgowym) synem. Skarżący utrzymuje się z emerytury w wysokości 1860 zł, a jego żona z emerytury w kwocie 1052 zł. Syn skarżącego otrzymuje rentę socjalną w wysokości 728 zł. Rodzina mieszka w 100-metrowym domu. W uzasadnieniu wniosku skarżący, wskazując na koszty utrzymania i leczenia syna, podał, że nie stać go na uiszczenie kosztów postępowania. Skarżący oświadczył również, że nie zatrudnia ani nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem czy radcą prawnym.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 oraz art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., wynika, że osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym zaś, gdy wykaże że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
W tej sytuacji uznać należało, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie, choć nie w pełnym zakresie. Należy bowiem podnieść, że skarżący uiścił wpis od skargi w wysokości 200 zł, zaksięgowany w dniu 16 stycznia 2017 r. pod poz. 231. Skoro zatem miał środki na uiszczenie wpisu sądowego - wniosek o zwolnienie od kosztów należało w tej części oddalić.
W pozostałym zakresie jednak referendarz sądowy doszedł do przekonania, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, jak również kosztów wynajęcia profesjonalnego doradcy. Biorąc pod uwagę niskie dochody uzasadnione jest, zdaniem referendarza sądowego, przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych pond kwotę uiszczonego już wpisu sądowego oraz poprzez ustanowienie adwokata.
Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 2 i 3 i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
lf