Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Wójt Gminy G. na podstawie art. 7 ust 1 w związku z art. 7 ust 6 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o dodatkach mieszkaniowych /Dz.U. Nr 71, poz. 743/ oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. z 2001 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm./ odmówił przyznania dodatku mieszkaniowego J. T. W dniu 14 października 2004 roku J. T. wniósł odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] Nr [...] po rozpatrzeniu odwołania J. T. od decyzji Wójta Gminy G. z dnia [...] Nr [...] odmawiającej przyznania dodatku mieszkaniowego, na podstawie art. 138 § 2 Kpa uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. wniósł w dniu 21 grudnia 2004 roku J. T. W odpowiedzi na skargę z dnia 14 stycznia 2005 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie. Ponadto wyjaśniło, iż zaskarżoną decyzją Kolegium nie odmówiło skarżącemu przyznania dodatku mieszkaniowego, co podnosi skarżący. Decyzją tą Kolegium uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. W wyniku decyzji kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. Wójt Gminy G. po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...] Nr [...] przyznał J. T. dodatek mieszkaniowy na okres 6-ciu miesięcy, od dnia 1 października 2004 roku do dnia 31 marca 2005 roku w wysokości 29,48 zł miesięcznie. Decyzje tą skarżący otrzymał w dniu 30 grudnia 2004 roku. Do dnia 14 stycznia 2005 roku nie wniósł od niej odwołania.
Zarządzeniem z dnia 25 stycznia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wezwał skarżącego do wypowiedzenia się, czy wobec treści decyzji Wójta Gminy G. z dnia [...] przyznającej dodatek mieszkaniowy nadal popiera skargę wniesioną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], czy też ją cofa – w terminie 7 dni. Powyższe wezwanie Sądu zostało skarżącemu doręczone w dniu 31 stycznia 2005 roku. Skarżący w wyznaczonym przez Sąd terminie nie ustosunkował się do treści wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270/ - sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli; pkt 1 skarżący skutecznie cofnął skargę; pkt 2 w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; pkt 3 gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Umorzenie postępowania polega na jego przerwaniu, uchyleniu wszystkich dokonanych w nim czynności oraz orzeczenie o dalszym jego nieprowadzeniu /por. W. Chróścielewski: Glosa do wyroku NSA z dnia 23 listopada 1995 roku SA/Kr 95/95 Palestra 1997/3-4 s. 256/. Powodem umorzenia postępowania jest jego bezprzedmiotowość. Dwa zdarzenia powodujące bezprzedmiotowość postępowania zostały expressis verbis /pkt 1 i 2/ wymienione w treści przepisu art. 161 § 1 p.p.s.a. Bezprzedmiotowość postępowania może wynikać również z innych przyczyn. Istotne jest, że przyczyną umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego może być jedynie zdarzenie zaszłe w toku rozpoznawania skargi /por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi Komentarz, LexisNexis Warszawa 2004 s. 235/. Na gruncie rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, iż postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia w następstwie, których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna.
O bezprzedmiotowości postępowania w rozpoznawanej sprawie zdecydował fakt, iż po dniu wniesienia przez skarżącego skargi do Sądu, w wyniku zaskarżonej decyzji Wójt Gminy G. decyzją z dnia [...] przyznał J. T. dodatek mieszkaniowy. Skoro zatem przedmiotem zaskarżenia była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. uchylająca decyzję Wójta Gminy G. odmawiającą skarżącemu dodatku mieszkaniowego i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia, w wyniku której Wójt Gminy G. decyzją z dnia [...] przyznał skarżącemu J. T. dodatek mieszkaniowy, to należało uznać, że sprawa sądowoadministracyjna stała się bezprzedmiotowa.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdzając, że w sprawie wystąpiły przesłanki określone w art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.