Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i art. 11 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r., o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. nr 154, poz. 1793) oraz art. 37 n ust. 2, art. 6 c ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. Nr 58, poz. 514 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania T. J. z dnia 8 grudnia 2003 r. od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] w sprawie wznowienia prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia 13 listopada 2003 r. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu wyjaśniono, iż decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta Ł., przyznał skarżącej T. J. prawo do zasiłku przedemerytalnego od dnia 3 marca 2001 r. w kwocie 554, 30 zł tj. w wysokości 120 % zasiłku podstawowego.
W związku z podjęciem zatrudnienia Prezydent Miasta Ł., orzekł o wstrzymaniu wypłaty T. J. zasiłku przedemerytalnego od dnia 3 maja 2001 r., a następnie po ustaniu zatrudnienia decyzją z dnia [...] organ wznowił wypłatę T. J. zasiłku przedemerytalnego od dnia 13 listopada 2003 r. zgodnie z wnioskiem skarżącej.
Od powyższej decyzji T. J. złożyła odwołanie, wnosząc o jej uchylenie i przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego, bądź uchylenie tej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
W uzasadnieniu podniosła, iż w marcu 2001 r. zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy nr 1 w Ł. i uzyskała prawo do zasiłku przedemerytalnego, bowiem spełniała warunki wymienione w przepisach. Następnie podjęła pracę i zawiesiła zasiłek przedemerytalny. W dniu 13 listopada 2003 r. poinformowała Powiatowy Urząd Pracy nr 1 w Ł., że już nie jest zatrudniona i otrzymała decyzję o wznowieniu prawa do zasiłku przedemerytalnego. Decyzję tę uważa za krzywdzącą, gdyż w swojej ocenie, spełnia warunki nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego, określone w art. 37 k ust. 1 pkt 3 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Podkreśliła, że w decyzji Prezydenta Miasta Ł., orzekającej o wznowieniu prawa do zasiłku przedemerytalnego brak jest jakiejkolwiek wzmianki o odmowie przyznania świadczenia przedemerytalnego.
Rozpatrując sprawę organ odwoławczy zważył co następuje
Zgodnie z obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2001 r. brzmieniem przepisów art. 37 n ust. 2 ustawy z dnia o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w związku z art. 11 ust. 2 pkt 2 ustawy o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, prawo do zasiłku przedemerytalnego ulega zawieszeniu m. in. w przypadku podjęcia zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, jeżeli łączna kwota przychodów, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzyskanych w danym miesiącu z tytułu zatrudnienia i innej pracy zarobkowej oraz otrzymywanego świadczenia przedemerytalnego byłaby wyższa od kwoty 200 % zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. 1.
W rozpatrywanej sprawie należało uznać za uzasadnione zawieszenie prawa do zasiłku przedemerytalnego w okresie od dnia 8 maja 2001 r. do dnia 12 listopada 2003 r. i podjęcie jego wypłaty od dnia w którym T. J. poinformowała Powiatowy Urząd Pracy nr 2 w Ł. o rozwiązaniu umowy o pracę.
Zgodnie z treścią przytoczonych powyżej przepisów art. 37 n ust. 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, prawo do zasiłku przedemerytalnego nie ustało w dniu podjęcia przez T. J. pracy, lecz uległo jedynie zawieszeniu. Okoliczności, w których prawo do zasiłku przedemerytalnego ustaje określają przepisy art. 37 n ust. 1 w związku z art. 2 ust. 1 pkt. 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
Organ odwoławczy uznał, że nie mógł rozważać kwestii uprawnień T. J. do świadczenia przedemerytalnego, gdyż wykraczałoby to poza zakres orzeczenia decyzji organu I instancji i naruszałoby zasadę dwuinstancyjności.
Dlatego też w przedmiocie prawa do świadczenia przedemerytalnego organ I instancji winien wydać odrębną decyzję, po złożeniu przez T. J. stosownego wniosku.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca T. J. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] oraz poprzedzającą ją decyzji organu I instancji podnosząc okoliczności wymienione w odwołaniu.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje twierdzenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym skarżąca oświadczyła, iż cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie, uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 161 § 1 pkt. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie.