Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 maja 2017 roku, starszy Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał B. P. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, w sprawie z jego skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 października 2010 roku, sygn. akt III SA/Łd 336/10.
Odpis postanowienia z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 3 sierpnia 2017 r.
Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2017 r. sygn. akt III SA/Łd 336/10 starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi sprostował z urzędu:
- 1. oczywistą omyłkę zawartą w komparycji postanowienia z dnia 30 maja 2017 r. w ten sposób, że w miejsce słów "o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 października 2010 roku, sygn. akt III SA/Łd 336/10" wpisał słowa "o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 października 2010 roku, sygn. akt III SA/Łd 336/10",
- 2. oczywistą omyłkę zawartą w uzasadnieniu postanowienia z dnia 30 maja 2017 r., w ten sposób, że w miejsce słów "o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 października 2010 roku, sygn. akt III SA/Łd 336/10" (pierwszy akapit, wersy 3, 4 i 5 od góry) wpisał słowa "o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 października 2010 roku, sygn. akt III SA/Łd 336/10".
- 3. oczywistą omyłkę zawartą w uzasadnieniu postanowienia z dnia 30 maja 2017 r. w ten sposób, że w miejsce słów "o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku WSA" (drugi akapit, wers 6 od góry) wpisał słowa "o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem WSA".
Odpis powyższego postanowienia z uzasadnieniem pełnomocnik skarżącej otrzymał w dniu 22 sierpnia 2017 r.
W dniu 16 sierpnia 2017 r. do WSA w Łodzi wpłynął sprzeciw B. P. od postanowienia z dnia 30 maja 2017 r. w części dotyczącej sprawy, w której przyznano mu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata i wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia w tym zakresie, tj zgodnie z wnioskiem, w którym wskazał, że jego złożenie dotyczy sprawy o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego sygn. akt III SA/Łd 336/10 a nie stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku WSA w Łodzi z dnia 27 października 2010 r. sygn. akt III SA/Łd 336/10.
Zarządzeniem z dnia 18 sierpnia 2017 r. pełnomocnik skarżącego został zobowiązany do wypowiedzenia się, czy wobec treści postanowienia z dnia 16 sierpnia 2017 r. o sprostowaniu oczywistej omyłki w postanowieniu z dnia 30 maja 2017 r. popiera ww. sprzeciw w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że sprzeciw popiera. Pełnomocnik skarżącego nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.- dalej jako "p.p.s.a."), w brzmieniu nadanym przez art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 658), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.).
Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej, określa natomiast przepis art. 246 § 1 p.p.s.a. I tak, przyznanie pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym natomiast - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Z przepisu tego wynika, że na takiej osobie ciąży obowiązek udowodnienia, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi – komentarz, wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, str. 319). Wykładnia systemowa prowadzi ponadto do wniosku, że osoba fizyczna powinna partycypować w kosztach postępowania, jeżeli posiada jakiekolwiek środki majątkowe (zob. J.P. Tarno, Prawo..., str. 320). Stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.
W rozpoznawanej sprawie Sąd podzielił stanowisko starszego referendarza sądowego wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Osiągane przez skarżącego niewielkie dochody uzasadniają przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Należy podkreślić, że wnioskodawca, wskazując na swoje stałe koszty utrzymania, stwierdził, że zamierza złożyć skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem WSA, jednakże nie jest w stanie pokryć kosztów tego postępowania. Natomiast w zaskarżonym postanowieniu przyznającym skarżącemu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie omyłkowo wpisano, że skarżący chce wnieść skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 października 2010 roku, sygn. akt III SA/Łd 336/10, zamiast skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 października 2010 roku, sygn. akt III SA/Łd 336/10.
Wobec powyższego, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 258 § 3 ppsa, postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2017 r. sygn. akt III SA/Łd 336/10 starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi sprostował z urzędu:
- 1. oczywistą omyłkę zawartą w komparycji postanowienia z dnia 30 maja 2017 r. w ten sposób, że w miejsce słów "o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 października 2010 roku, sygn. akt III SA/Łd 336/10" wpisał słowa "o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 października 2010 roku, sygn. akt III SA/Łd 336/10",
- 2. oczywistą omyłkę zawartą w uzasadnieniu postanowienia z dnia 30 maja 2017 r., w ten sposób, że w miejsce słów "o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 października 2010 roku, sygn. akt III SA/Łd 336/10" (pierwszy akapit, wersy 3, 4 i 5 od góry) wpisał słowa "o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 października 2010 roku, sygn. akt III SA/Łd 336/10".
- 3. oczywistą omyłkę zawartą w uzasadnieniu postanowienia z dnia 30 maja 2017 r. w ten sposób, że w miejsce słów "o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku WSA" (drugi akapit, wers 6 od góry) wpisał słowa "o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem WSA".
Odpis powyższego postanowienia z uzasadnieniem pełnomocnik skarżącej otrzymał w dniu 22 sierpnia 2017 r. Tym samym wniosek skarżącego o zmianę zaskarżonego postanowienia w tym zakresie należy uznać za pozbawiony podstaw.
W tej sytuacji Sąd podzielił stanowisko starszego referendarza sądowego, że wniosek skarżącego w świetle art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zasługiwał na uwzględnienie w całości. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 260 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.
R.T.