Uzasadnienie
W. K.wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Wojewody Ł.z dnia [...], wydane w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
Zarządzeniem z dnia 11 czerwca 2010 r. W.K. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 (sto) złotych, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe skarżący w dniu 28 czerwca 2010 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Z uwagi na chorobę skarżącego i wynikający z powyższego brak możliwości podpisania skargi oraz wniosku o przyznanie prawa pomocy zarządzeniem z dnia 4 kwietnia 2011 r. J. K.(brat skarżącego) został uznany za osobę upoważnioną do podpisania skargi W. K. oraz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w rozumieniu art. 46 § 4 p.p.s.a.
Zarządzeniem z dnia 7 kwietnia 2011 r. skarżący został po raz kolejny wezwany do wypełnienia i odesłania do Sądu załączonego formularza "PPF", w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W odpowiedzi na powyższe, w dniu 4 maja 2011 r. skarżący złożył wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF", modyfikując zakres swojego żądania z dnia 28 czerwca 2010 r. w ten sposób, że wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Uzasadniając wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada majątku osobistego, nie jest właścicielem domu, mieszkania, ani żadnej innej nieruchomości. Nie posiada również żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Jego miesięczny dochód wynosi 611, 67 zł., który uzyskuje z tytułu przyznanej mu renty socjalnej. W związku powyższym nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.).
W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od opłat sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.) Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
W niniejszym stanie faktycznym należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Ze złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia wynika bowiem, że jego miesięczny dochód stanowi renta rodzinna w wysokości 611, 67 zł. Nie posiada żadnych składników majątkowych, ruchomych bądź nieruchomych, które pozwoliłyby mu na pokrycie kosztów postępowania i ustanowienia pełnomocnika z wyboru.
Wobec powyższego, Sąd działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.