Uzasadnienie
III SA/Łd 339/10
G. O. (dalej skarżący) – reprezentowany przez pełnomocnika – złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego. W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, przedkładając wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2010 r. Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, po rozpoznaniu wniosku G. O. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W dniu 24 sierpnia 2010 r. (data wpływu do Sądu) skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie natomiast z § 2 wymienionego przepisu przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne.
W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 17 marca 2009 r. Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Uzasadnienie powyższego postanowienia w pełni zachowuje swoją aktualność do obecnego wniosku skarżącego.
W tym stanie rzeczy uznać należy, że po rozpoznaniu pierwotnego wniosku skarżącego i przyznaniu skarżącemu prawa pomocy zgodnie z żądaniem zawartym we wniosku nie jest możliwe ponowne rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie. Wniosek taki uznać należało za bezprzedmiotowy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący mógłby wnieść w niniejszej sprawie tylko wówczas, gdyby wcześniejszy wniosek w tym przedmiocie został przez Sąd oddalony lub gdyby w kolejnym wniosku skarżący domagał się przyznania prawa pomocy w innym zakresie niż wcześniej rozstrzygany.
Z tego względu postępowanie wywołane wnioskiem G. O. z dnia 17 sierpnia 2010 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych należało umorzyć jako bezprzedmiotowe.
Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z § 2 ww. przepisu postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w postanowieniu.
R.A