Uzasadnienie
III SA/Łd 342/12
W dniu 22 lutego 2012 r. J. S.wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo zatytułowane "Skarga", które – jak wynikało z późniejszych wyjaśnień złożonych przez skarżącego – stanowiło skargę na działania Urzędu Stanu Cywilnego – Urząd Miejski w T. w przedmiocie sprostowania skróconego aktu zgonu matki skarżącego.
Ponieważ skarga została złożona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, sąd przekazał ją organowi, którego działania dotyczyła, tj. Urzędowi Miejskiemu w T., celem złożenia odpowiedzi na skargę i ustosunkowania się do treści skargi.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując przede wszystkim na jej niedopuszczalność w związku z niewyczerpaniem przez skarżącego trybu określonego w art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej ustawa p.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) [dalej: ustawa p.p.s.a.], skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z § 2 ww. przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Natomiast zgodnie z § 3 ww. przepisu, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
Zgodnie natomiast z § 2 art. 53 ustawy p.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
W niniejszej sprawie skarżący pismem z dnia 9 maja 2008 r. wniósł do Urzędu Stanu Cywilnego w T. o sprostowanie skróconego aktu zgonu nr [...]z dnia 10 września 2007 r. swojej matki S. S.w zakresie dotyczącym nazwiska rodowego na C., jak również zmiany danych dotyczących rodziców zmarłej - ojca na A. C., jak również danych dotyczących matki zmarłej S. S. na nazwisko B., zgodnie ze skróconym aktem małżeństwa nr 34/1948 sporządzonym w R. w dniu 30 grudnia 1948 r.
Z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy wynika, iż pismem z dnia 12 maja 2008 r. (znak: USC.5141/43/2008) skarżący został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych wniosku poprzez złożenie zupełnego odpisu aktu małżeństwa nr 34/1948 sporządzonego w USC w R., a nie jego kserokopii oraz uiszczenie opłaty skarbowej w wysokości 39 zł, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Skarżący nic uzupełnił w przepisanym terminie wniosku, wobec czego organ, stosownie do treści art. 64 § 2 k.p.a. pozostawił go w aktach sprawy bez rozpoznania.
W tym stanie faktycznym, przyjąć należało, że skarga ma charakter skargi na czynność Urzędu Stanu Cywilnego polegającą na pozostawieniu wniosku skarżącego z dnia 9 maja 2008 r. bez rozpoznania.
Zauważyć przy tym należy, że pozostawienie podania bez rozpoznania (na podstawie art. 64 § 2 k.p.a.) mieści się w grupie aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej (innych niż decyzje i postanowienia), dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, tj. art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 2 marca 2011 r., sygn. akt II FSK 2624/10, wyrok NSA z dnia 14 września 2011 r., sygn. akt II GSK 873/10, wyrok NSA z dnia 11 stycznia 2012 r., sygn. akt II GSK 1362/10).
W tej sytuacji wobec skonstatowania, że czynność pozostawienie wniosku skarżącego bez rozpoznania mieści się w grupie aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej (innych niż decyzje i postanowienia), dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, tj. art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a, to zastosowanie winien mieć art. 52 § 3 ustawy p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
W przedmiotowej sprawie skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa we wskazanym terminie, i tym samym nie wyczerpał trybu, o którym mowa w art. 52 § 3 ustawy p.p.s.a.
Pominięcie przez skarżącego wskazanego trybu stanowi zaś w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podstawę do odrzucenia przez sąd skargi
Skargę taką zatem, zgodnie z przepisami art. 52 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., należało uznać za niedopuszczalną i w konsekwencji podlegającą odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
R.A.