Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 stycznia 2021 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi L. K. wniósł "o spowodowanie wykreślenia jego nazwiska z wykazu osób współpracujących w SB prowadzonej przez IPN", gdyż w SB RUSW w B. nie przepracował ani jednego dnia. Wskazał, że po zakończeniu Wyższej Szkoły Oficerskiej w S. 28 czerwca 1988 r, od 1 lipca 1988 r. został skierowany na urlop wypoczynkowy trwający do 31 lipca 1988 r. Po powrocie z urlopu dowiedział się o rozkazie wydanym 26 lipca 1988 r i poprosił o przeniesienie do MO. W załączeniu do ww. pisma przedstawił kopie raportu dotyczącego przeniesienia do służby MO z dnia 1 sierpnia 1988 r., raportu z dnia 1 lipca 1988 r. o udzielenie urlopu wypoczynkowego, a także kopie: informacji z akt osobowych o przebiegu służby, decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSW z dnia [...] o ponownym ustaleniu wysokości emerytury, pisma procesowego skierowanego przez L. K., jako powoda do Sądu Okręgowego w W. XIII Wydział Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] w sprawie o sygn. akt [...], pisma z dnia 25 września 2017 r. skierowanego do Naczelnika Wydziału do Spraw Ochrony Informacji Niejawnych KWP w Ł. o sporządzenie kopii Rozkazu Nr [...], pisma KWP w Ł. z dnia 17 października 2017 r. informującego, że w wyniku kwerendy nie odnaleziono przedmiotowego rozkazu, a jedynie listę płac, pisma z dnia 30 maja 2018 r. skierowanego MSWiA, pisma IPN Oddział w Ł. z dnia 21 czerwca 2018 r., informacji o przebiegu służby wydanej przez IPN z dnia 29 marca 2017 r., w której stwierdza się, że L. K. w okresie od 1 lipca 1988 r. do 30 września 1988 r pełnił służbę na rzecz totalitarnego państwa /.../, oświadczeń świadków i orzeczenia Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w Ł. z dnia [...]
Zarządzeniem z dnia 4 lutego 2021 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał L. K. do wyjaśnienia w terminie siedmiu, pod rygorem zwrotu wniosku, czy jego pismo z dnia 26 stycznia 2021 r. zatytułowane "Wniosek o spowodowanie wykreślenia mojego nazwiska z wykazu osób współpracujących w SB prowadzonej przez IPN" stanowi skargę na decyzję lub inny akt organu administracji publicznej, jeżeli tak, to należy wskazać numer, datę, przedmiot zaskarżonego aktu oraz organ, który go wydał. Poinformowano jednocześnie, że sąd administracyjny jest właściwy jedynie w sprawach wymienionych w art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a. Ze złożonego wniosku i załączonych dokumentów nie wynika natomiast aby wydana została decyzja administracyjna przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na podstawie art. 8a ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 723 ze zm.).
W odpowiedzi, w dniu 15 lutego 2021 r. do akt sprawy wpłynęło pismo procesowe skarżącego z dnia 11 lutego 2021 r., w którym wskazał, że wnosi skargę na rozkaz nr [...] z dnia [...] Szefa Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w P.o skierowaniu na stanowisko starszego inspektora w Wydziale V Służby Bezpieczeństwa w B., który jest wpisany w dokumencie przebieg służby pod nr [...]
Zarządzeniem z dnia 18 lutego 2021 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi przekazał skargę do organu administracji publicznej – Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł., który przejął kompetencje zlikwidowanego organu - Szefa Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w P., w celu udzielenia odpowiedzi na skargę i przekazania jej wraz z aktami sprawy zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a.
W dniu 24 marca 2021 r. do akt sprawy wpłynęła odpowiedź na skargę Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. w której wnosząc o umorzenie postępowania podał, że nie jest w posiadaniu przedmiotowego rozkazu personalnego. Do odpowiedzi na skargę załączono pismo Naczelnika Wydziału Kadr i Szkolenia KWP w Ł. z dnia [...] w którym potwierdzono fakt istnienia w obiegu prawnym przedmiotowego rozkazu personalnego, który znajduje się w archiwum Wydziału Informacji Niejawnych KWP w Ł. Równocześnie wskazano, że Wydział Kadr i Szkolenia KWP nie jest dysponentem archiwalnych akt osobowych L. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Na wstępie należy podnieść, że z art. 57 p.p.s.a. wynika obowiązek dostatecznego zindywidualizowania aktu lub czynności kwestionowanych przez stronę. Nie ma na tle art. 57 p.p.s.a. znaczenia, czy strona wskaże zakres, w jakim kwestionuje orzeczenie organu - jeśli Sąd jest w stanie zidentyfikować na podstawie treści skargi, o który akt administracyjny chodzi, wymóg z art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jest wówczas spełniony. W rozpoznawanej sprawie wymóg ten nie został spełniony, co skutkowało wezwaniem strony do sprecyzowania treści pisma z dnia 26 stycznia 2021 r. zatytułowanego "Wniosek o spowodowanie wykreślenia mojego nazwiska z wykazu osób współpracujących w SB prowadzonej przez IPN.
Wskazanie przez stronę zaskarżonego aktu i organu, którego działania skarga dotyczy - wobec obowiązującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasady skargowości jest dla Sądu wiążące.
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność.
Zgodnie z art. 58 § 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę:
- 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego;
- 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia;
- 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi;
- 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona;
- 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie;
5a)jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego;
- 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest, jak sprecyzował skarżący w treści pisma procesowego z dnia 10 lutego 2021 r. (k nr 42 akt sądowych) rozkaz personalny Szefa Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w. z dnia [...] w przedmiocie skierowania go na stanowisko starszego inspektora w Wydziale V Służby Bezpieczeństwa w B.., który jest wpisany w dokumencie Przebieg służby pod nr [...]
Komendant Wojewódzki Policji w Ł. który przejął kompetencje zlikwidowanego organu - Szefa Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w P., wniósł o umorzenie postępowania.
Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi należy przede wszystkim wskazać, że obowiązująca w dacie wydania rozkazu ustawa z dnia 31 lipca 1985 r. o służbie funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa i Milicji Obywatelskiej Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (Dz.U. z 1985 r., nr 38 poz. 181), uchylona 10 maja 1990 r., nie przewidywała środków odwoławczych od wydawanych rozkazów personalnych. Nie wynikał też z niej obowiązek doręczenia takiego rozkazu. Ustawa nie przewidywała także wniesienia skargi na taki rozkaz do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na rozkazy personalne wydawane w sprawach funkcjonariuszy SB i MO nie przewidywała także ustawa z dnia 31 stycznia 1980 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym oraz o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. (Dz.U. nr 4, poz. 8 ze zm.). Art. 11 tej ustawy wprowadzający zmiany w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, dodał m.in. art. 150⁷ k.p.a., który w § 2 w pkt 1-20 wymienił w jakich sprawach decyzje mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego. Nie zostały tam wymienione rozkazy personalne wydawane w sprawach funkcjonariuszy SB i MO w trybie ustawy z dnia 31 lipca 1985 r.
Dodatkowo zauważyć należy, że skarżący wiedział o wydaniu i treści rozkazu przynajmniej od 1 sierpnia 1988 r. Wynika to z treści załączonego przez niego raportu z 1 sierpnia 1988 r., w którym skarżący prosił o jego zmianę i służbowe przeniesienie z etatu SB w RUSW w B, do pracy w organach MO RUSW w P. Ponieważ skarga została wniesiona po ponad 30 latach od wydania rozkazu, na rozkaz personalny, od którego w dacie jego wydania nie przysługiwało odwołanie do organu wyższej instancji, ani skarga do sądu administracyjnego, należało uznać skargę za niedopuszczalną. Sprawa taka nie należy bowiem do właściwości sądu administracyjnego.
Jeżeli sprawa nie należy do kompetencji sądu administracyjnego, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podlega ona odrzuceniu. Wniosek o umorzenie postępowania zgłoszony przez organ jest niezasadny, skoro postępowanie w sprawie nie może zostać w ogóle wszczęte.
Na marginesie niniejszych rozważań odnosząc się do argumentacji podniesionej w uzasadnieniu wniosku z dnia 26 stycznia 2021 r. wskazać jedynie należy, że skarżący może dochodzić swoich racji, które mogą mieć wpływ na wymiar jego świadczenia emerytalnego w innym trybie – w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem skierowanym do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w trybie art. 8a ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin. Przepis przewiduje możliwość wyłączenia stosowania przepisów ograniczających świadczenia dla osób pełniących służbę na rzecz totalitarnego państwa w przypadkach w nim wskazanych. Decyzje wydane w trybie art. 8a ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji polegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Z powyżej wskazanych względów należało uznać, że wniesienie skargi na rozkaz personalny Szefa Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w P. dnia [...] jest niedopuszczalne, gdyż skarga ze wskazanych wyżej powodów nie mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego, co skutkuje jej odrzuceniem.
Z przedstawionych powyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a, skargę odrzucił.
a.l.