Wyrok WSA w Łodzi z 17 listopada 2006 r., III SA/Łd 352/06

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 17 listopada 2006 r.

Sprawa

sprawy ze skargi L. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania

Skład

Sędzia NSA Teresa Rutkowska przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Asesor WSA Ewa Alberciak
asystent sędziego Agata Brolik - Appel protokolant

Od orzeczenia

od decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę

Uzasadnienie

III SA/Łd 352/06

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. po rozpatrzeniu na posiedzeniu niejawnym wniosku L. M. z dnia 10 kwietnia 2006 r. o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...] orzekającej o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami – odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 58 § 1 i art. 59 §2 k.p.a.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że w dniu 11 kwietnia 2006 r. do Starostwa Powiatowego w K. wpłynął wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, w którym L. M. wyjaśniał, że opóźnienie w dokonaniu czynności było spowodowane tym, iż w okresie otrzymania pisma ze Starostwa był ciężko chory i nie był w stanie załatwić tej sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że postanowieniem z dnia [...] stwierdziło nieważność postanowienia Starosty [...] z dnia [...], który z naruszeniem przepisów o właściwości rzeczowej rozstrzygnął wniosek L. M. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a następnie w dniu 11 maja 2006 r. zwróciło się do strony o uprawdopodobnienie istnienia okoliczności, które spowodowały niemożność złożenia odwołania w ustawowym terminie.

W odpowiedzi L. M. pismem z dnia 16 maja 2006 r. wyjaśnił, że nie dysponuje stosownym zaświadczeniem lekarskim stwierdzającym chorobę, leczył się w domu ogólnie dostępnymi środkami farmakologicznymi, a okoliczność choroby może potwierdzić mieszkająca z nim żona.

Wobec tak ustalonych okoliczności Samorządowe Kolegium Odwoławcze oceniło, że brak jest podstaw do przywrócenia L. M. terminu do wniesienia odwołania. Podkreśliło, że z przepisu art. 58 § 1 k.p.a. wynika, że jedną z przesłanek do przywrócenia terminu jest brak winy zainteresowanego. Brak winy może oznaczać, że strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Zainteresowany powinien wykazać, iż przy dołożeniu należytej staranności nie można było uniknąć przeszkody, która spowodowała niedochowanie terminu.

W ocenie Kolegium L. M. nie uprawdopodobnił braku swojej winy podając, że był ciężko chory i nie popierając swojego stwierdzenia zaświadczeniem lekarskim. Z akt sprawy wynika, że choroba nie uniemożliwiała mu pisania, a odwołanie we wcześniejszym terminie mogła nadać zamieszkująca wraz nim żona.

W skardze na powyższe postanowienie L. M. zarzucił pobieżność w ocenie sprawy i błąd w ustaleniach faktycznych wyrażający się w uznaniu, że nie ma podstaw do przywrócenia mu terminu do wniesienia odwołania, gdy tymczasem okoliczności takie wystąpiły.

Wnosiło o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, uwzględnienie odwołania i zarządzenie zwrotu prawa jazdy kat. "T" – na ciągnik.

Na rozprawie w dniu 17 listopada 2006 r L. M. popierał skargę. Wyjaśnił, że nie złożył odwołania w terminie, bo był chory na grypę. U lekarza nie był, żona przywiozła mu leki z apteki i leczył się sam. Choroba trwała około trzech dni, nie pamięta jednak, które były to dni. Nie prosił żony o pomoc i wysłanie odwołania od decyzji, gdyż to on załatwia takie sprawy, żona nie jest do tego kompetentna (protokół rozprawy – 27).

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wnosiło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) - sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. Kognicja Sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego i ich wykładni przez organy administracji oraz zgodności z przepisami prawa procesowego regulującymi postępowanie przed organami administracji publicznej.

Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1. uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi:

1. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
2. naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
3. inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy,

2. stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach;
3. stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

W rozpoznawanej sprawie, Sąd badając legalność zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nie stwierdził ani naruszenia przepisów prawa materialnego ani takiego naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy.

Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił przepis art.58 § 1 k.p.a. Zgodnie z treścią tego przepisu w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.

Stosownie do art. 58 § 2 k.p.a. prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.

Jedną z przesłanek przywrócenia terminu jest brak winy strony w jego uchybieniu. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem dochowania szczególnej staranności przez stronę przy dokonywaniu czynności procesowej. Należy tutaj brać pod uwagę obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia środka odwoławczego można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że wniesienie odwołania w ustawowym terminie było niewykonalne z powodu przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia, oraz że po ustaniu tej przeszkody strona w ciągu siedmiu dni wniosła prośbę o przywrócenie terminu. Nie można natomiast przyjąć braku winy strony w sytuacji gdy dopuściła się ona chociaż niewielkiego niedbalstwa.

W rozpoznawanej sprawie organ administracji słusznie uznał, iż skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Nawet z wyjaśnień skarżącego nie wynika bowiem aby przebieg choroby, która trwała tylko 3 dni i nie wymagała konsultacji lekarza, uniemożliwiał sporządzenie i złożenie odwołania w ustawowym terminie. Skarżący nie potrafił nawet wskazać na jakie dni 14 dniowego terminu liczonego od dnia 24 marca 2006 r do 6 kwietnia 2006 r. przypadła jego 3 – dniowa choroba. Nie można też uznać za wystarczające wyjaśnienia skarżącego, że nie poprosił żony o przesłanie odwołania, gdyż tylko on załatwia takie sprawy, a żona nie jest do tego kompetentna.

Powyższe uzasadnia ocenę dokonaną przez organ administracji, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w zachowaniu terminu do wniesienia odwołania, i że nie wykorzystał wszystkich dostępnych możliwości aby wnieść w terminie odwołanie od decyzji cofającej mu uprawnienia do kierowania pojazdami.

Podkreślić także należy, że przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie było wyłącznie postanowienie odmawiające przywrócenia terminu. Dla oceny legalności zaskarżonego postanowienia nie mają znaczenia argumenty podnoszone przez skarżącego w odwołaniu od decyzji. Brak podstaw prawnych, aby Sąd wypowiadał się w przedmiocie zasadności odwołania, jak o to wnosił skarżący w skardze.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.