Uzasadnienie
III SA/Łd 352/08
Postanowieniem z dnia [...] Wójt Gminy [...] odmówił zawieszenia postępowania w sprawie wymeldowania W. B. z pobytu stałego z nieruchomości nr 13 w miejscowości K. W wydanym postanowieniu Wójt stwierdził, że fakt złożenia do sądu wniosku o podział majątku nie został potwierdzony odpowiednimi dokumentami z sądu.
Ponadto stwierdził, że ewentualne rozstrzygnięcie sądu w kwestii podziału wspólnego majątku małżeńskiego nie stanowi zagadnienia wstępnego w sprawie o wymeldowanie.
Na powyższe postanowienie złożyła zażalenie W. B. W zażaleniu podniosła, że rozstrzygnięcie sprawy przez sąd o podział majątku dorobkowego ma istotne znaczenie w kwestii podejmowania decyzji administracyjnej o wymeldowaniu.
Postanowieniem z dnia [...] Wojewoda [...] utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Organ odwoławczy wskazał, że art. 97 § 1 pkt 4 kodeksu postępowania administracyjnego stanowi, że organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Wskazana wyżej przyczyna zawieszenia niniejszego postępowania tj. wniesienie pozwu do sądu powszechnego w sprawie podziału wspólnego majątku - nie stanowi zagadnienia wstępnego dla rozstrzygnięcia sprawy o wymeldowanie. Ewidencja ludności służy zbieraniu informacji w zakresie danych o miejscu zamieszkania i pobytu osób, a więc rejestracji stanu faktycznego, a nie stanu prawnego. Nie jest ona formą kontroli nad legalnością zamieszkania i pobytu. Posiadanie tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego, czy też jego brak nie jest okolicznością przesądzającą o pobycie danej osoby pod wskazanym adresem. W związku z tym, rozstrzygnięcie na gruncie prawa cywilnego kwestii prawa do lokalu, nie stanowi prejudykatu w postępowaniu meldunkowym i z tej przyczyny nie może stanowić podstawy jego zawieszenia.
Organ administracji publicznej rozważając potrzebę zawieszenia postępowania obowiązany jest ustalić związek pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego a zagadnieniem wstępnym. W razie gdy związek ten nie występuje, zawieszenie postępowania nie jest dopuszczalne.
W skardze na powyższe rozstrzygnięcie W. B. zaskarżyła powyższe postanowienie w całości wnosząc o jego uchylenie, a nadto zawieszenie postępowania administracyjnego dotyczącego wymeldowania jej wraz z córką z pobytu stałego. W jej ocenie toczące się przed sądem powszechnym postępowanie ma ścisły związek z postępowaniem w sprawie wymeldowania.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
- 1. uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
- 2. stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;
- 3. stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia pod kątem ich zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Przeprowadzając taką kontrolę, sąd zgodnie z art. 134 § 1 powołanej ustawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Może więc dokonać oceny zaskarżonej decyzji lub postanowienia także w innym zakresie niż zakres, w jakim zakwestionowała rozstrzygnięcie lub strona skarżąca.
W myśl przepisu art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), który stanowi podstawę rozstrzygnięć organów w rozpatrywanej sprawie, organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
Należy przyjąć, że zagadnieniem wstępnym w rozumieniu tego przepisu mogą być wyłącznie kwestie (zagadnienia) prawne, które albo ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki decyzji, albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej. Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie ma ocena zależności między sprawą wymeldowania a sprawą podziału majątku wspólnego małżonków.
Materialnoprawną podstawę wydania decyzji o wymeldowaniu stanowi przepis art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 roku o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tekst jednolity Dz.U. z 2006 roku, Nr 139, poz. 993 ze zm.), zgodnie z którym organ gminy wydaje na wniosek strony lub z urzędu decyzję w sprawie wymeldowania osoby, która opuściła miejsce pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 3 miesiące i nie dopełniła obowiązku wymeldowania się.
Z treści cytowanego przepisu w sposób jednoznaczny wynika, że dla wydania decyzji o wymeldowaniu konieczne jest kumulatywne spełnienie następujących przesłanek:
- - faktyczne opuszczenie lokalu,
- - niedopełnienie obowiązku wymeldowania się z pobytu stałego.
Ponadto w utrwalonym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i wojewódzkich sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, iż opuszczenie lokalu w rozumieniu art. 15 ust. 2 cytowanej ustawy winno mieć charakter dobrowolny i trwały.
Jak słusznie zauważył organ II instancji, ewidencja ludności służy zbieraniu informacji w zakresie miejsca zamieszkania i pobytu osób, a więc rejestracji stanu faktycznego, a nie stanu prawnego.
Mając powyższe na uwadze nie sposób uznać, żeby kwestia podziału majątku wspólnego małżonków mogła mieć wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie wymeldowania. Podział majątku wspólnego małżonków nie jest przesłanką wydania decyzji administracyjnej dotyczącej wymeldowania, brak jest również normy prawa materialnego, która nakazywałaby organowi wstrzymanie się z wydaniem decyzji do czasu rozpoznania sprawy podziału majątku przez sąd powszechny. Ewidencja ludności ma jedynie odzwierciedlać rzeczywisty stan faktyczny. W konsekwencji ewentualne wymeldowanie skarżącej nie ma wpływu na jej tytuł prawny do lokalu mieszkalnego, nie będzie miało również wpływu na przyszłe rozstrzygnięcie w sprawie podziału majątku. Brak jakichkolwiek zależności między sprawą wymeldowania a powództwem w sprawie podziału majątku wspólnego wyklucza zawieszenie postępowania w sprawie wymeldowania. W konsekwencji zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił skargę.
TG