Uzasadnienie
III SA/Łd 356/06
W dniu 20 lipca 2006 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga M. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta Ł. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie wymeldowania M. C. z pobytu stałego w lokalu nr 2 przy B 15 w Ł. W dniu 6 grudnia 2006 roku wpłynęło pismo z [...] Urzędu Wojewódzkiego w Ł. Wydział Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców informujące, że M. C. w dniu 7 listopada 2006 roku zameldowała się na pobyt stały w Ł. przy ul. A 27, m. 32.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
W rozpoznawanej sprawie zachodzi podstawa do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego.
Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Dwa zdarzenia powodujące bezprzedmiotowość postępowania zostały expressis verbis wymienione w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2002 roku Nr 153, poz. 1270 ze zm.) tj. skuteczne cofnięcie skargi przez skarżącego oraz śmierć strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.
Z kolei w myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2002 roku Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn (aniżeli wymienionych w pkt 1 i 2 tegoż przepisu) stało się bezprzedmiotowe.
Istotne jest, że przyczyną umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego może być jedynie zdarzenie zaszłe w toku postępowania tzn. takie, które nie istniało przed jego wszczęciem. Chodzi ponadto o zdarzenia będące przeszkodami o charakterze trwałym, które powodują niemożność kontynuowania postępowania. (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. Prawnicze Lexis Nexis Warszawa 2004 r., str. 235).
Podkreślić w tym miejscu należy, iż w sprawach meldunkowych istotne znaczenia ma faktyczne miejsce pobytu danej osoby. Innymi słowy czynność zameldowania ma jedynie charakter ewidencyjno-porządkowy, a jej zadaniem jest odzwierciedlanie stanu faktycznego, samo zaś zameldowanie nie rodzi uprawnień do lokalu. W niniejszej sprawie bezspornym jest, iż skarżąca po wniesieniu skargi do Sądu zameldowała się na pobyt stały w Ł. przy ul. A 27, m.
- 32. Nie przebywa zatem w lokalu nr 2 przy B 15 w Ł. W tej sytuacji należało uznać, że postępowanie dotyczące wymeldowania skarżącej z lokalu nr 2 przy B 15 w Łęczycy stało się bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 161 § 1 pkt. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w postanowieniu.