Uzasadnienie
III SA/Łd 356/12
Postanowieniem z dnia [...] (znak [...]) Starosta Powiatu P. zawiesił postępowanie w sprawie uznania T. Ł. za osobę bezrobotną.
W dniu [...] T. Ł. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo kwestionujące tryb i sposób rozstrzygania organów w postępowaniu o uznanie go za osobę bezrobotną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, zarządzeniem z dnia 30 marca 2012 r. wezwał skarżącą do wypowiedzenia się w terminie 7 dni, czy pismo z dnia 29 marca 2012 r. jest skargą na postanowienie Starosty Powiatu P. z dnia [...] o zawieszeniu postępowania, czy też jest to skarga na inny akt organu administracji publicznej.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia 10 kwietnia 2012 r., skarżący wyjaśnił, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Starosty Powiatu P. z dnia [...] o zawieszeniu postępowania w sprawie uznania skarżącego za osobę bezrobotną.
Zarządzeniem z dnia 12 kwietnia 2012 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w celu udzielenia odpowiedzi na skargę i przekazania jej wraz z aktami sprawy zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), przekazał skargę T. Ł. organowi administracji publicznej – Staroście Powiatu P. W odpowiedzi na skargę Starosta Powiatu P. wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Na wstępie podnieść należy, iż merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną, ustawa z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) wymienia niewyczerpanie (przez wnoszącego skargę) środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Uzależnienie dopuszczalności skargi od wcześniejszego wykorzystania przysługujących stronie środków zaskarżenia związane jest z zakresem działania sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 i § 2 powołanej ustawy).
W tym kontekście należy zatem wskazać, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej ustawy). Przy czym samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 powołanej ustawy. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 9 marca 2004r., I SA 2813/03 niepubl.).
Przedmiotem złożonej w niniejszej sprawie skargi, jak wynika z wyjaśnień złożonych przez skarżącego w piśmie z dnia 10 kwietnia 2012 r., jest postanowienie Starosty Powiatu P. z dnia [...] o zawieszeniu postępowania w przedmiocie uznania skarżącego za osobę bezrobotną.
Od powyższego postanowienia, zgodnie z zawartym w nim pouczeniem, stronie przysługiwało prawo wniesienia zażalenia do Wojewody [...] za pośrednictwem Starosty Powiatu P. w terminie 7 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Strona skarżąca nie skorzystała jednak z prawa wniesienia zażalenia, tym samym nie wyczerpała wszystkich przysługujących jej w postępowaniu przed organami właściwymi w sprawie, środków zaskarżenia. Złożenie zatem skargi do Sądu bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia przysługujących stronie w toku w postępowania administracyjnego nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W tym stanie rzeczy z uwagi na fakt, iż w niniejszej sprawie przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia służących w toku postępowania administracyjnego, a skarga na rozstrzygnięcie organu administracji pierwszej instancji jest niedopuszczalna, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucił.
b.a.