Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodziz 23 sierpnia 2006 r., sygn. akt III SA/Łd 358/06

Metryka

Sąd
Dnia 23 sierpnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III
Skład
Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski
Rozpoznanie
w dniu 23 sierpnia 2006 roku na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi A na uchwałę Rady Gminy w Ch. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ustalenia regulaminu określającego wysokość oraz szczegółowe warunki przyznawania, obliczania i wypłacania niektórych składników wynagrodzenia nauczycielom zatrudnionym w szkołach prowadzonych przez Gminę Ch. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

W dniu 20 lipca 2006 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga Związku Nauczycielstwa Polskiego Zarządu Okręgu [...] na uchwałę Rady Gminy w Ch. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ustalenia regulaminu określającego wysokość oraz szczegółowe warunki przyznawania, obliczania i wypłacania niektórych składników wynagrodzenia nauczycielom zatrudnionym w szkołach prowadzonych przez Gminę Ch..

Według strony skarżącej uchwalony regulamin został przyjęty i jest wdrażany z naruszeniem obowiązującego prawa, ponieważ Wójt Gminy Ch. nie uzgodnił przyjętego regulaminu z właściwą strukturą ZNP - do czego zobowiązuje art. 30 ust. 6a ustawy Karta Nauczyciela.

W odpowiedzi na skargę reprezentujący Gminę Ch. Przewodniczący Rady Gminy wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej.

Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 lipca 2006 roku strona skarżąca została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu, a także złożenia dowodów na wyczerpanie trybu, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.).

Wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 25 lipca 2006 roku.

W dniu 31 lipca 2006 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęło pismo strony skarżącej wraz z załącznikami. Wśród załączników znalazła się kopia zaskarżonej uchwały Rady Gminy w Ch. wraz z numerem i datą wydania, brak było natomiast jakiegokolwiek dowodu wskazującego na wyczerpanie przez stronę skarżącą trybu, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. A zatem pomimo prawidłowo doręczonego wezwania strona skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie wszystkich wskazanych w wezwaniu braków formalnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art.

52. § 1, § 2, § 3, § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania.

Szczególne rozwiązanie przewiduje art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142 poz. 1591 z późn. zm.), w myśl którego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Skuteczność wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy, podjęte w sprawach z zakresu administracji publicznej, zależy zatem od uprzedniego wyczerpania trybu wezwania właściwego organu gminy do usunięcia naruszenia prawa. Dopiero po bezskutecznym upływie terminu wyznaczonego organowi gminy do usunięcia naruszenia prawa albo w razie odmowy usunięcia naruszenia prawa, skarga może być skutecznie wniesiona do sądu administracyjnego.

W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała, iż wezwała Radę Miejską w Ch., w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do usunięcia naruszenia jego interesu prawnego lub uprawnienia. Tym samym strona skarżąca nie wyczerpała dostępnych środków prawnych w administracyjnym toku instancji, i co za tym idzie, nie dopełniła warunku dopuszczalności skargi wskazanego w art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Powyższe stanowi, iż na skutek nieprawidłowego wniesienia skargi do Sądu i nie uzupełnienia wskazanego braku w wyznaczonym terminie nie jest możliwe nadanie jej dalszego biegu i co za tym idzie jej merytorycznego rozpoznania.

Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.