Uzasadnienie
III SA/Łd 370/16
R. K. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Zarządu Województwa [...] z [...] r. (znak [...]) w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu. W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi strona wniosła o przyznanie prawa pomocy, przedkładając wniosek na druku "PPF".
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Nie osiąga żadnych dochodów, nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Jak wyjaśnił, w praktyce zamieszkuje i utrzymuj się dzięki pomocy matki. W oświadczeniu wskazał na zaciągnięte kredyty – obecnie do spłaty ok. 700.000 zł plus odsetki. Jak przy tym wyjaśnił, kredytów tych nie spłaca, a przeciwko niemu prowadzone są postępowania egzekucyjne. Z akt sprawy wynika, że kredyty zaciągane były w związku z realizacją umowy o dofinansowanie projektu finansowanego z środków unijnych, o których zwrot toczy się obecnie sprawa w tutejszym sądzie.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że w praktyce skarżący utrzymuje się dzięki pomocy matki i u niej mieszka. Jest zadłużony na kwotę ok. 700.000 zł, a kredyty te nie są spłacane. Przy czym, z akt sprawy wynika, że kredyty zaciągane były w związku z realizacją umowy o dofinansowanie projektu finansowanego z środków unijnych, o których zwrot toczy się obecnie sprawa w tutejszym sądzie.
Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa skarżącego jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego, czy ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika może być nie do udźwignięcia dla skarżącego. Uznać należy, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
e.o.