Uzasadnienie
T. B., reprezentowana przez adw. B. N., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...]w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy kat. A B T w formie egzaminu państwowego.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału III z dnia 2 kwietnia 2021 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi wraz z dowodem uiszczenia należnej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia opisanego braku formalnego skargi została wysłana na adres pełnomocnika skarżącego wskazany w skardze i skutecznie doręczona w dniu 13 kwietnia 2021 r.
Pismem z dnia 14 kwietnia 2021 r. pełnomocnik skarżącego cofnął wniesioną skargę. Brak formalny skargi nie został uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.
Brak pełnomocnictwa jest brakiem formalnym skargi w rozumieniu art. 46 p.p.s.a. Zgodnie zaś z § 3 tego przepisu, do pisma (skargi) należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni.
Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 13 kwietnia 2021r., a zatem termin zakreślony do uzupełnienia braków formalnych skargi w przedmiotowej sprawie upłynął z dniem 20 kwietnia 2021 r. Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, pełnomocnik skarżącego nie wykonał wezwań Sądu do złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi wraz z dowodem uiszczenia należnej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w zakreślonym do tego terminie, co skutkuje odrzuceniem skargi.
W odniesieniu do oświadczenia pełnomocnika skarżącego z dnia 14 kwietnia 2021 r. o cofnięciu skargi wskazać należy, że cofnięcie skargi może wywołać określony w art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skutek prawny w postaci umorzenia postępowania sądowego jedynie wówczas, gdy postępowanie to zostało prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza brak przeszkód formalnych do merytorycznego rozpoznania sprawy. Nieskuteczne wniesienie skargi oznacza, że postępowanie sądowe jeszcze się nie rozpoczęło, a zatem nie można umorzyć postępowania, które nie istnieje (vide: wyrok NSA z dnia 16 września 2005 r., sygn. akt FSK 2174/04, dostępne w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Jeżeli zatem skarga zawiera braki, które nie zostały usunięte w wyznaczonym terminie, sąd zobligowany jest odrzucić skargę, a nie umorzyć postępowanie.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
a.l.