Uzasadnienie
III SA/Łd 371/14
Z. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne i odsetek za zwłokę.
W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie rady prawnego. Z uwagi na fakt, iż - zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. e) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych – referendarz rozpoznający wniosek potraktował go jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w części poprzez ustanowienie radcy prawnego.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała na swoją trudną sytuację materialną. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Nie jest właścicielką domu, mieszkania, czy innej nieruchomości. Na dochody gospodarstwa domowego skarżącej składa się jej emerytura w wysokości 885 zł brutto. Skarżąca, zgodnie z oświadczeniem, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Wskazała na ponoszone wydatki związane z bieżącym utrzymaniem, które zgodnie z wyliczeniem skarżącej przekraczają jej faktyczne dochody. Z akt administracyjnych sprawy wynika natomiast, że skarżąca korzysta z pomocy rodziny.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona wnioskująca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w sprawie, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając wniosek, referendarz miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Ze złożonego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż jedyne dochody w gospodarstwie domowym wnioskodawczyni zamykają się kwotą ok 885 zł brutto. Nie posiada ona żadnych zasobów pieniężnych, jak i przedmiotów wartościowych. Z uzyskiwanych dochodów ponosi natomiast koszty bieżącego utrzymania, zakupu leków itp. W praktyce dla ich porycia korzysta z pomocy rodziny.
W tym stanie faktycznym należy uznać, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść kosztów postepowania w sprawie, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w części (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.