Uzasadnienie
W dniu 4 lipca 2005 r. W. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji w W. z dnia [...] nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. nr [...] z dnia [...] o odmowie wznowienia postępowania dyscyplinarnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią przepisu art. 138 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity: Dz. U. z 2002 r., nr 7, poz.
- 58) od orzeczenia oraz postanowienia kończącego postępowanie dyscyplinarne policjantowi przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Właściwość miejscową wojewódzkich sądów administracyjnych określa art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270). W myśl tego przepisu do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze ma siedzibę organ, którego działalność została zaskarżona.
W myśl art. 59 § 1 powołanej wyżej ustawy jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekazuje sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
W sprawie niniejszej W. W. wniósł skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji w W. Z uwagi na miejsce siedziby organu, którego działania zostały zaskarżone właściwym do jej rozpoznania był więc Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 59 § 1 w związku z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji postanowienia.