Uzasadnienie
III SA/Łd 387/13
Pismem z 12 marca 2013 r. M. K. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego cofnięcia uprawnień do prowadzenia pojazdów mechanicznych kat. "A" i "B".
Postanowieniem z 11 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę. Następnie w dniu 7 maja 2013 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, utrzymuje się z dochodów z pracy dorywczej oraz renty rodzinnej żony. Ponosi koszty bieżącego utrzymania, na które składają się: czynsz – 820 zł, gaz – 50 zł, energia elektryczna - 230 zł. Nadmienił, że ma zaległości w opłacaniu czynszu.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynikało, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną oraz córką (17 lat) i synem (16 lat) żony z pierwszego małżeństwa. Na dochody gospodarstwa domowego składają się: świadczenia rentowe żony w kwocie 1.400 zł oraz dochody skarżącego z tytułu prac dorywczych w kwocie ok. 300 zł. Skarżący nie jest właścicielem domu, mieszkania ani żadnej innej nieruchomości. Nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącego, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Na dochody gospodarstwa domowego skarżącego składają się: świadczenia rentowe żony w kwocie 1.400 zł oraz dochody skarżącego z tytułu prac dorywczych w kwocie ok. 300 zł. Nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Z uzyskiwanych dochodów skarżący pokrywa bieżące wydatki, które wyliczył na kwotę ok. 1.000 złotych (w tym: czynsz, energia elektryczna, woda, gaz).
W tej sytuacji, w ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków, czy też pomocy profesjonalnego pełnomocnika może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialno-bytową skarżącego.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.