Uzasadnienie
Decyzją z 14 kwietnia 2023 r. Dyrektor Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 2157) – dalej: "ustawa o ARiMR", art. 3 ust. 1 pkt 13aa, art. 4, art. 26, art. 27 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 2422) – dalej: "ustawa PROW2014-2020", § 2 - § 6, § 9 - § 10 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 grudnia 2022 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Pomoc dla rolników szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę" w ramach działania "Nadzwyczajne tymczasowe wsparcie dla rolników, mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 (tekst jedn.
Dz.U. z 2022 r., poz. 2742) – dalej: "rozporządzenie M22", po rozpoznaniu odwołania M. S. w sprawie z wniosku o przyznanie pomocy na operację typu "Pomoc dla rolników szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę" w ramach działania "Nadzwyczajne tymczasowe wsparcie dla rolników, mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020, utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatu Poddębickiego ARiMR z siedzibą w B. z 13 marca 2023 r. o odmowie przyznania pomocy.
W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny.
25 stycznia 2023 r. do Biura Powiatowego ARiMR za pośrednictwem Platformy Usług Elektronicznych ARiMR wpłynął wniosek M. S. o przyznanie pomocy na operację typu "Pomoc dla rolników szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę" w ramach działania "Nadzwyczajne tymczasowe wsparcie dla rolników, mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020.
Decyzją z 13 marca 2023 r. Kierownik Biura Powiatu Poddębickiego ARiMR z siedzibą w B. odmówił stronie przyznania pomocy dla rolników szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę w ramach działania "Nadzwyczajne tymczasowe wsparcie dla rolników, mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę".
Od powyższej decyzji odwołanie wniósł M. S. podnosząc, iż w 2021 i 2022 r. złożył wniosek zgodnie z zasadami płatności bezpośrednich i otrzymał tzw. płatność za zazielenienie. W tamtym czasie strona nie miała wiedzy, że Agencja będzie wypłacała pomoc producentom trzody chlewnej w związku z wojną w Ukrainie. Wcześniejsze wnioski odwołujący się złożył zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi płatności bezpośrednich, które wskazywały, iż rolnik który posiada do 10 ha gruntów rolnych, jest zwolniony z dywersyfikacji upraw. Strona dodała, że po 3 latach zostały skonstruowane przepisy, które powodują, iż nie otrzyma pomocy od Państwa pomimo, iż jest producentem trzody chlewnej.
Przywołaną na wstępie decyzją z 14 kwietnia 2023 r. Dyrektor Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatu Poddębickiego ARiMR z siedzibą w B. z 13 marca 2023 r. odmawiającą M.S. przyznania pomocy dla rolników szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę w ramach działania "Nadzwyczajne tymczasowe wsparcie dla rolników, mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę". W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy, przytaczając treść § 2, § 3, § 6 ust. 1 i 2, § 10 rozporządzenia M22 wskazał, że w przypadku płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego rolnik, który prowadził gospodarstwo o powierzchni do 10 ha użytków ornych był wyłączony z obowiązku stosowania dywersyfikacji upraw.
Natomiast w przypadku płatności M22 ustawodawca uzależnił przyznanie płatności od spełnienia przez rolnika, co najmniej jednego z warunków wymienionych w § 2 pkt 4 rozporządzenia M22. Mając na uwadze ich charakter, organ II instancji stwierdził, że ustawodawca zdecydował o skierowaniu pomocy do rolników realizujących działania prośrodowiskowe. Jednym z warunków wskazanych w rozporządzeniu jest bowiem dywersyfikacja upraw, wykraczająca poza ramy przyjęte w płatnościach bezpośrednich. Zgodnie z § 2 pkt 4 lit c rozporządzenia M22 w przypadku gospodarstw rolnych o powierzchni poniżej 10 ha użytków ornych wnioskowana pomoc jest przyznawana jeżeli uprawa główna w 2021 r. i 2022 r. nie zajmuje więcej niż 75% tych gruntów ornych. Zachowanie, dywersyfikacji upraw tylko w jednym roku gospodarczym nie wypełnia dyspozycji analizowanego przepisu. Z uwagi na użycie spójnika "i" oznaczającego koniunkcję, omawiany warunek musi być odczytany w ten sposób, że ustawodawca wymaga jego spełnienia zarówno w 2021 r., jak i w 2022 r. Nadto, zaznaczono, iż jak wynika z dokumentów, do których organ ma dostęp z urzędu, zarówno w roku 2021, jak i 2022 zgłoszone przez stronę grunty orne do płatności w ramach wsparcia bezpośredniego obejmowały mniej niż 10 hektarów, tj. 1,59 ha i na całej tej powierzchni w 2021 została zadeklarowana uprawa pszenicy ozimej, a w 2022 r. kukurydzy na ziarno.
Tym samym strona nie spełniła warunku, o którym mowa w § 2 pkt 4 lit. c rozporządzenia M22, zgodnie z którym uprawa główna w 2021 r. i 2022 r. nie mogła zajmować więcej niż 75% tych gruntów ornych. Organ odwoławczy podkreślił, iż przepisy rozporządzenia, w tym zastosowany w sprawie § 2 pkt 4 lit. c rozporządzenia M22, są jednoznaczne i nie budzą wątpliwości interpretacyjnych. Nie dopuszczają jakiejkolwiek uznaniowości w ustalaniu prawa do przyznania płatności. Przyznanie stronie pomocy wbrew zapisom § 2 pkt 4 lit. c rozporządzenia M22 prowadziłoby do nierównego traktowania producentów co stałoby w sprzeczności z bezwzględnie obowiązującymi przepisami, ale również z jedną z naczelnych zasad Unii Europejskiej, zasadą konkurencyjności.
Co więcej, wszelkie odstępstwa, zarówno na korzyść, jak i niekorzyść producenta rolnego, stanowią rażące naruszenie prawa będące przesłanką do stwierdzenia nieważności decyzji w myśl art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.
Na wskazaną, ostateczną decyzję Dyrektora Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa skargę do sądu administracyjnego złożył M. S., zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu rażące naruszenie prawa, gdyż organ wydał decyzję ostateczną na podstawie przepisu prawa krajowego - rozporządzenia M22 - § 2 pkt 4 lit. c pozostającego w oczywistej sprzeczności z prawem unijnym. Skarżący podniósł, iż w ocenie organów nie spełnia on warunku rozporządzenia M22 określonego w § 2 pkt 4 lit. c dotyczącego zachowania dwóch upraw na zgłoszonych gruntach ornych we wnioskach złożonych w 2021 r. i w 2022 r., a uprawa główna w 2021 r. i w 2022 r. nie zajmowała więcej niż 75% tych gruntów ornych. Społeczno-gospodarcze skutki tego naruszenia prawa spowodowały głęboki kryzys w gospodarstwie skarżącego. Podniósł, iż odmówiono mu ponad 60 tysięcy złotych pomocy, która mogła być kluczowa w jego przypadku i uchroniłyby stronę od problemów finansowych.
W oparciu o postawione zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia przepisów postępowania dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Stosownie natomiast do treści art. 134 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.
Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia wyżej nakreślonego zakresu kontroli stwierdzić należy, że nie narusza ona prawa. Stąd wywiedzioną skargę należało ocenić jako niezasadną.
W rozpatrywanej sprawie zastosowanie mają przepisy Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 grudnia 2022 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Pomoc dla rolników szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę" w ramach działania "Nadzwyczajne tymczasowe wsparcie dla rolników, mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 wydane na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020.
W myśl § 2 rozporządzenia M22 "Pomoc przyznaje się rolnikowi, o którym mowa w art. 39c ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 487, z późn. zm.), zwanego dalej: "rozporządzeniem nr 1305/2013", któremu został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej: "numerem identyfikacyjnym", jeżeli ten rolnik lub jego małżonek:
- 1) zgłosił do dnia 15 maja 2022 r. do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib stad tych zwierząt, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, oznakowanie łącznie co najmniej 10 sztuk zwierząt gatunku świnia (Sus scrofa) urodzonych w siedzibie stada posiadacza tych zwierząt w okresie od dnia 1 kwietnia 2021 r. do dnia 31 marca 2022 r.;
- 2) zgłosił do dnia rozpoczęcia naboru wniosków o przyznanie pomocy do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib stad tych zwierząt, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, oznakowanie co najmniej 1 sztuki zwierzęcia gatunku świnia (Sus scrofa) urodzonego w siedzibie stada posiadacza tego zwierzęcia od dnia 1 kwietnia 2022 r.;
- 3) prowadził do dnia rozpoczęcia naboru wniosków o przyznanie pomocy działalność rolniczą w zakresie chowu lub hodowli zwierząt gatunku świnia (Sus scrofa);
- 4) spełnia co najmniej jeden z poniższych warunków:
- a) prowadzi produkcję ekologiczną w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 23 czerwca 2022 r. o rolnictwie ekologicznym i produkcji ekologicznej (Dz.U. poz. 1370),
- b) temu rolnikowi lub jego małżonkowi przyznano pomoc finansową w ramach działania "Działanie rolno - środowiskowo-klimatyczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 na podstawie wniosku złożonego w 2021 r. oraz ten rolnik lub jego małżonek złożył w 2022 r. wniosek o przyznanie tej pomocy,
- c) temu rolnikowi lub jego małżonkowi przyznano płatność za zazielenienie na podstawie przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na podstawie wniosku złożonego w 2021 r. oraz ten rolnik lub jego małżonek złożył w 2022 r. wniosek o przyznanie tej płatności, z tym że w przypadku gdy grunty orne rolnika lub jego małżonka obejmują mniej niż 10 hektarów, to we wnioskach złożonych w 2021 r. i 2022 r. rolnik lub jego małżonek podał co najmniej dwie różne uprawy w rozumieniu art. 44 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 608, z późn. zm.), a uprawa główna w 2021 r. i 2022 r. nie zajmuje więcej niż 75% tych gruntów ornych,
- d) zrealizował operację obejmującą inwestycje służące ochronie środowiska lub zapobieganiu zmianie klimatu oraz spełnia warunki, z zastrzeżeniem których została wydana decyzja w sprawie o przyznanie pomocy finansowej na tę operację w ramach poddziałania:
- – "Pomoc w rozpoczęciu działalności gospodarczej na rzecz młodych rolników" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 lub
- – "Pomoc na rozpoczęcie działalności gospodarczej na rzecz rozwoju małych gospodarstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020,
- e) zrealizował operację typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 obejmującą inwestycje służące ochronie środowiska lub zapobieganiu zmianie klimatu oraz realizuje zobowiązania związane z pomocą finansową przyznaną na tę operację,
- f) zrealizował operację typu "Inwestycje mające na celu ochronę wód przed zanieczyszczeniem azotanami pochodzącymi ze źródeł rolniczych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 oraz realizuje zobowiązania związane z pomocą finansową przyznaną na tę operację,
- g) wytwarza energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2022 r., poz. 1378, 1383, 2370 i 2687) zlokalizowanej w gospodarstwie rolnym tego rolnika,
- h) zrealizował inwestycję zlokalizowaną w gospodarstwie rolnym tego rolnika polegającą na wykonaniu:
- – urządzenia wodnego do ujmowania wód powierzchniowych, na realizację którego uzyskał pozwolenie wodnoprawne, o którym mowa w art. 389 pkt 6 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2022 r., poz. 2625 i 2687), zwanej dalej: "Prawem wodnym", lub
- – stawu, na wykonanie którego dokonał zgłoszenia wodnoprawnego, o którym mowa w art. 394 ust. 1 pkt 9 Prawa wodnego.
W świetle przywołanego rozporządzenia należy stwierdzić, że dla otrzymania płatności należy spełnić każdy z warunków określonych w § 2 pkt 1-3 rozporządzenia oraz przynajmniej jeden z warunków określonych w § 2 pkt 4 lit. a-h.
Z akt sprawy wynika, że 25 stycznia 2023 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie pomocy na operację typu "Pomoc dla rolników szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę" w ramach działania "Nadzwyczajne tymczasowe wsparcie dla rolników, mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020.
Po rozpatrzenia wskazanego wniosku organ I instancji odmówił przyznania stronie skarżącej wnioskowanej pomocy finansowej z powodu niespełnienia przez stronę warunku z § 2 pkt 4 lit. c rozporządzenia M22, a stanowisko to zaaprobował organ odwoławczy w zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji.
Zdaniem sądu należy przyznać rację organom. Zgodnie z informacjami podanymi przez organy zarówno w roku 2021, jak i 2022 zgłoszone przez skarżącego grunty orne do płatności w ramach wsparcia bezpośredniego obejmowały mniej niż 10 hektarów, tj. 1,59 ha i na całej tej powierzchni w 2021 roku została zadeklarowana uprawa pszenicy ozimej, a w roku 2022 kukurydzy na ziarno. Należy podkreślić, że w sprawie w zasadzie nie jest sporny stan faktyczny, a ustaleń tych nie kwestionował skarżący. A tym samym pomimo, że skarżący spełnił przesłanki określone w pkt od 1 do 3, to z uwagi na brak spełnienia warunku z pkt 4 rozporządzenia M22, nie jest uprawniony do pomocy, o którą się ubiegał.
Odrębnego odniesienia się przez sąd wymaga zawarty w skardze zarzut, iż przepisy rozporządzenia M22 mają charakter dyskryminacyjny i wykluczający rolników ubiegających się o przyznanie płatności bezpośrednich. Zdaniem sądu – odnosząc się do tego zarzutu - należy krótko przypomnieć, że Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa cele szczegółowe wspólnej polityki rolnej wymieniając: po pierwsze, zwiększenie wydajności rolnictwa przez wspieranie postępu technicznego oraz optymalne wykorzystanie czynników produkcji, zwłaszcza siły roboczej; po drugie, zapewnienie rolnikom godnego poziomu życia; po trzecie, stabilizowanie rynków; po czwarte, zagwarantowanie bezpieczeństwa dostaw oraz po piąte, zapewnienie konsumentom rozsądnych cen.
W ramach tak określonych celów wspólna polityka rolna obejmuje dwa filary. Pierwszy filar wspólnej polityki rolnej to wspólna organizacja rynków produktów rolnych (WORR) oraz płatności bezpośrednie dla rolników. Natomiast drugi filar wspólnej polityki rolnej to polityka rozwoju obszarów wiejskich. W ramach pierwszego filaru funkcjonuje Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG), finansujący m.in. płatności bezpośrednie dla rolników przewidziane w ramach Wspólnej Polityki Rolnej. W przeciwieństwie do pierwszego filaru, który jest w całości finansowany przez UE, programy w ramach drugiego filaru - na rzecz rozwoju obszarów wiejskich są współfinansowane ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i funduszy regionalnych lub krajowych (zob. https://www.europarl.europa.eu/factsheets/pl/section/196/wspolna-polityka-rolna-wpr- dostęp: sierpień 2023).
Płatności za zazielenienie przyznawane są na podstawie ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, która w art. 1 określa "zadania oraz właściwość organów i jednostek organizacyjnych w zakresie dotyczącym następujących płatności bezpośrednich w rozumieniu art. 1 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 608, ze. zm.) – dalej: "rozporządzenie nr 1307/2013": jednolitej płatności obszarowej, płatności za zazielenienie, płatności dla młodych rolników, płatności dodatkowej, płatności związanych do powierzchni upraw, płatności związanych do zwierząt i płatności dla małych gospodarstw, zwanych dalej "płatnościami bezpośrednimi" oraz płatności niezwiązanej do tytoniu i uzupełniającej płatności podstawowej, zwanych dalej "przejściowym wsparciem krajowym".
Natomiast realizowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej program wspierania rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 obejmujący działanie "nadzwyczajne tymczasowe wsparcie dla rolników, mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw szczególnie dotkniętych wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę" uregulowany jest, jak wskazano na wstępie, w ustawie z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020.
W związku z tym zarówno płatności za zazielenienie, jak i pomoc rolnikom szczególnie dotkniętym wpływem rosyjskiej inwazji na Ukrainę wchodzą w system wspólnej polityki rolnej, ale realizowane są w ramach odrębnych filarów tej polityki. Oznacza to, że warunki przyznania pomocy na podstawie § 2 rozporządzenia M22 są niezależnie określone od zasad przyznawana płatności bezpośrednich. Innymi słowy, w pełni dopuszczalne było uregulowanie zasad przyznawania pomocy poprzez wprowadzenie warunku dywersyfikacji upraw w 2021 r. i 2022 r., nawet jeżeli wymogu dywersyfikacji, w przypadku mniejszych gospodarstw rolnych nie przewiduje ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020.
Wbrew stanowisku skarżącego uregulowania zawarte w rozporządzeniu M22 nie naruszają praw nabytych rolników w zakresie braku konieczności dywersyfikacji upraw, ale przewidują jedynie warunki jakie prawodawca przewidział w celu przyznania nadzwyczajnego tymczasowego wsparcia. Należy raz jeszcze wyraźnie rozdzielić zasady i warunki przyznawania płatności bezpośrednich od zasad przyznawania świadczeń w ramach programu wspierania rozwoju obszarów wiejskich. Oznacza to, że skoro skarżący nie spełnił warunku określonego w § 2 pkt 4 lit. c rozporządzenia M22, to słusznie ograny uznały, że nie ma podstaw do przyznania mu wnioskowanej pomocy.
Reasumując, podniesione w skardze zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. Sąd nie stwierdził również, by prowadząc postępowanie organy naruszyły przepisy postępowania administracyjnego, w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy.
Mając na uwadze powyższe sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę a.l.