Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...], nr [...] Starosta R. orzekł o utracie przez I. J. statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku z dniem [...].
Powyższą decyzję skarżący - I. J. odebrał osobiście w dniu 19 listopada 2008 roku.
W dniu 27 listopada 2008 roku skarżący od powyższej decyzji złożył odwołanie.
Decyzją z dnia [...], znak [...] Wojewoda Ł. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
W piśmie z dnia 6 lipca 2009 roku skierowanym do Wojewody Ł., skarżący wniósł o skierowanie sprawy w przedmiocie pozbawienia statusu osoby bezrobotnej i utraty prawa do zasiłku z dniem [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
W związku z powyższym pismem Powiatowy Urząd Pracy w R. M. pismem z dnia 9 lipca 2009 roku zwrócił się do skarżącego o sprecyzowanie w terminie do dnia 16 lipca 2009 roku charakteru wniesionego w dniu 6 lipca 2009 roku pisma poprzez wskazanie, czy jest to odwołanie, czy też skarga na bezczynność organu.
W piśmie z dnia 13 lipca 2009 roku, stanowiącym odpowiedź na wezwanie organu skarżący zawarł oświadczenie wskazując, iż "wnioskuje o przekazanie wszystkich decyzji wydanych przez Starostę R. i Wojewodę Ł. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi".
W dniu 28 lipca 2009 roku skarżący za pośrednictwem Wojewody Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo zatytułowane "odwołanie do sądu administracyjnego za pośrednictwem Wojewody Ł." wskazując, iż zgodnie z pismem, które otrzymał wnosi odwołanie od decyzji Powiatowego Urzędu Pracy w R. M. za pośrednictwem Starosty R. na decyzję z dnia [...] o nr [...].
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Ł. wniósł o odrzucenie skargi wskazując, iż przekazuje skargę na żądanie strony skarżącej. Podkreślił jednocześnie, iż strona przed wyczerpaniem środków zaskarżenia, jakie przysługiwały jej w postępowaniu administracyjnym, w terminie do wniesienia odwołania wniosła do sądu administracyjnego skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Na wstępie podnieść należy, iż merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną, ustawa z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wymienia niewyczerpanie (przez wnoszącego skargę) środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Uzależnienie dopuszczalności skargi od wcześniejszego wykorzystania przysługujących stronie środków zaskarżenia związane jest z zakresem działania sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 i 2 powołanej ustawy).
W tym kontekście należy zatem wskazać, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej ustawy). Przy czym samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 powołanej ustawy. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 9 marca 2004r., I SA 2813/03 niepubl.).
W niniejszej sprawie, jak wynika z akt sądowoadministracyjnych, strona skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Starosty R. z dnia [...] w przedmiocie utraty statutu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku. Od decyzji tej, zgodnie z zawartym w niej pouczeniem, strona złożyła za pośrednictwem Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w R. M. odwołanie do Wojewody Ł. Po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia [...], znak [...] Wojewoda Ł. uchylił zaskarżoną decyzję Starosty R. z dnia [...] w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
W konsekwencji oznacza to, że zaskarżona decyzja Starosty R. z dnia [...] została wyeliminowana z obrotu prawnego w następstwie decyzji Wojewody Ł. z dnia [...], który uchylił ją w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
W istocie więc skarżący złożył skargę na rozstrzygnięcie organu I instancji, a ponadto na akt prawny nieistniejący w obrocie prawnym, co również czyni ją niedopuszczalną.
W tym stanie rzeczy z uwagi na fakt iż, skarga na akt prawny nieistniejący w obrocie prawnym w chwili jej w wniesienia, jak i na rozstrzygnięcie organu administracji I instancji jest niedopuszczalna, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił.
A. B.