Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] r. nr [...], którym odmówiono D. M. zwolnienia spod egzekucji administracyjnej składnika majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego w PKO BP S.A. w kwocie 5.196,00 zł.
Powyższe postanowienie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 lutego 2014 r.
W dniu 1 kwietnia 2014 r. za pośrednictwem prywatnego operatora pocztowego – In Post Spółki z o.o. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r.
W odpowiedzi na skargę organ administracji publicznej wniósł o jej oddalenie.
Postanowieniem z dnia 4 lipca 2014 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odmówił skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej – p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r. – Prawo pocztowe lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Analiza powyższych przepisów prowadzi zatem do wniosku, iż datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi administracji publicznej, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy.
Z akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 lutego 2014 r. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg od dnia 22 lutego 2014 r., a upływał w dniu 24 marca 2014 r. (poniedziałek). Tego też dnia skarżący wniósł skargę na powyższe rozstrzygnięcie za pośrednictwem prywatnego operatora pocztowego – In Post Spółki z o.o. (k. nr 8 akt sądowych). Skarga wpłynęła do organu administracji w dniu 1 kwietnia 2014 r.
W tym miejscu wskazać należy, że z dniem 1 stycznia 2013 r. weszła w życie ustawa z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529). Zgodnie natomiast z art. 178 ust. 1 ustawy - Prawo pocztowe, Poczta Polska S.A. pełni obowiązki operatora wyznaczonego w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie tej ustawy. Operator In Post Sp. z o. o. nie jest zatem na chwilę obecną operatorem wyznaczonym w rozumieniu ustawy Prawo pocztowe. W tej sytuacji za datę wniesienia skargi przez D. M. należało uznać datę wpływu skargi do Izby Skarbowej w Ł., tj. dzień 1 kwietnia 2014 r.
Oddanie pisma innemu podmiotowi, niż Poczta Polska, w tym przypadku In Post Sp. z o.o., chociaż posiadającemu uprawnienia do prowadzenia działalności pocztowej, nie oznacza zachowania terminu do dokonania czynności procesowej (np. wniesienia skargi), jeżeli w terminie skarga ta nie wpłynęła do organu. Zestawiając datę doręczenia skarżącemu zaskarżonego postanowienia z dnia 18 lutego 2014 r. z datą wniesienia skargi należy stwierdzić, że została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upłynął bowiem w 24 marca 2014 r., natomiast skarga wpłynęła do organu w dniu 1 kwietnia 2014 r.
Z powyższych względów, z uwagi na niezachowanie terminu do wniesienia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd skargę odrzucił.
e.o.