Uzasadnienie
III SA/Łd 401/12
P. K. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za października 2006 roku. W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, przedkładając następnie – po wezwaniu Sądu – formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2012 r. Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, po rozpoznaniu wniosku P. K. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wyrokiem z dnia 18 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę. W związku z powyższym rozstrzygnięciem pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną, formułując w treści skargi wniosek o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie natomiast z § 2 wymienionego przepisu przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne.
W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 20 czerwca 2012 r. Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Uzasadnienie powyższego postanowienia w pełni zachowuje swoją aktualność do obecnego wniosku skarżącego.
W tym stanie rzeczy uznać należy, że po rozpoznaniu pierwotnego wniosku i przyznaniu skarżącemu prawa pomocy zgodnie z żądaniem zawartym we wniosku nie jest możliwe ponowne rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie. Wniosek taki uznać należało za bezprzedmiotowy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący mógłby wnieść w niniejszej sprawie tylko wówczas, gdyby wcześniejszy wniosek w tym przedmiocie został przez Sąd oddalony lub gdyby w kolejnym wniosku skarżący domagał się przyznania prawa pomocy w innym zakresie niż wcześniej rozstrzygany.
Z tego względu postępowanie wywołane wnioskiem P. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, sformułowanym w skardze kasacyjnej, należało umorzyć jako bezprzedmiotowe.
Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z § 2 ww. przepisu postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.