Uzasadnienie
W dniu 14 sierpnia 2006 r. B. P. wniosła skargę na Administrację Nieruchomości [...] w przedmiocie opieszałości administracji. Skarżąca wniosła o nakazanie sądowego zasiedlenia lokalu mieszkalnego przy ulicy R. 19 m 1 na jej rzecz, nałożenie grzywny na organ oraz o wypłacenie jej odszkodowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z treści art. 3 § 1 i 2 pkt 1 - 8 tej ustawy wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, które mogą dotyczyć aktu administracyjnego, wydanego w postępowaniu administracyjnym (decyzje i postanowienia - pkt 1 i 2) oraz w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym (postanowienia, na które służy zażalenie - pkt 3).
Ponadto zaskarżalne są inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - pkt 4, akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej - pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej - pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego - pkt 7, bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 wskazanego przepisu - pkt 8.
Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę.
Wyjaśnić przy tym należy, że w przypadku wymienionych w pkt 4 cytowanego wyżej przepisu formach działalności administracji publicznej mowa jest o aktach i czynnościach "z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa". W doktrynie prawa administracyjnego wskazane formy działania administracji charakteryzuje się jako niemające charakteru decyzji lub postanowienia, podejmowane w sprawach indywidualnych, o charakterze publicznoprawnym (a tylko w tym zakresie działalność administracji publicznej została poddana sądowej kontroli) oraz dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (podobnie J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2004, s. 22 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 1996 roku, sygn. akt I SA 1326/96, nie publikowane).
W konsekwencji, jedynie możność przypisania wszystkich powyższych cech działaniu (lub bezczynności) organu administracji, skutkować będzie otwarciem drogi do wniesienia skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Jak już na wstępnie wskazano, z treści przedmiotowej skargi wynika, że B. P. wniosła skargę na Administrację Nieruchomości [...] w przedmiocie opieszałości administracji. Sprawa objęta skargą nie jest sprawą o charakterze administracyjnym, bowiem działalność czy też opieszałość Administracji Nieruchomości [...] nie ma charakteru działalności administracji publicznej. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlega właściwości sądów administracyjnych, ponieważ jej przedmiotem jest roszczenie wynikające z umowy o najmie lokalu mieszkalnego, która jest czynnością prawną o charakterze cywilnym.
W konsekwencji, przedmiot niniejszej sprawy, jak i powyższa skarga nie mieszczą się w katalogu określonym w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepisy cytowanej ustawy nie dają również podstaw do spełnienia pozostałych żądań skarżącej. Poza kognicją sądu administracyjnego jest nakładanie grzywien w związku brakiem właściwej realizacji umowy najmu lokalu, Sąd niej jest również uprawniony do zasądzenia odszkodowania na rzecz skarżącej.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.