Uzasadnienie
III SA/Łd 41/17
W związku ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne K.O. wystąpił z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, utrzymując się z wynagrodzenia za pracę w kwocie 1550,44 zł netto, z czego część jest obciążona zajęciem komorniczym (kwota potrącenia - 908,06 zł). Skarżący nie zadeklarował posiadania wartościowego majątku ani dochodów. W piśmie z dnia 8 lutego 2017 r. skarżący oświadczył, że nie posiada rachunków bankowych, a większość życia spędza w kabinie samochodu ciężarowego firmy, w której jest zatrudniony. Strona oświadczyła również, że nie zatrudnia i pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
W tej sytuacji uznać należało, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Wnioskodawca wykazał bowiem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Biorąc pod uwagę wykazane dochody uzasadnione jest, zdaniem Referendarza sądowego, przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG