Uzasadnienie
III SA/Łd 411/16
P. J., reprezentowany przez pełnomocnika Z. J.-S. (matka) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Wojewody [...] z [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji orzekającej o odmowi przyznania prawa do zasiłku.
Z. J.-S. (pełnomocnik P. J.) w dniu 30 czerwca 2016 r. sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, załączając wypełniony formularz wniosku na druku "PPF". Wniosek został wypełniony i podpisany przez pełnomocnika skarżącego, tj. Z. J.-S. i zawierał informacje o jej stanie majątkowym i dochodach.
Zarządzeniem z 5 lipca 2016 r. referendarz sądowy wezwał pełnomocnika do sprecyzowania, czy przedłożony wniosek jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy skarżącemu czy pełnomocnikowi skarżącego. Jednocześnie poinformowano pełnomocnika, że wniosek o przyznanie prawa pomocy może złożyć jedynie strona postępowania, czyli skarżący.
W odpowiedzi na przedmiotowe pismo Z. J.-S. potwierdziła, że złożony wniosek jest żądaniem przyznania prawa pomocy pełnomocnikowi skarżącego Z. J.-S.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) [dalej ustawa p.p.s.a.] prawo pomocy może być przyznane stronie postępowania sądowoadministracyjnego na jej wniosek. Wobec powyższego uprawnienie do ubiegania się o przyznanie prawa pomocy przysługuje każdej ze stron postępowania sądowoadministracyjnego, tj. skarżącemu oraz organowi, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi (art. 32 ustawy p.p.s.a.). Ponadto ustawa przyznaje przymiot strony także innym uczestnikom postępowania, tj. osobom, które nie wniosły skargi, ale brały udział w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy ich interesu prawnego, a także określonym w przepisach osobom i organizacjom społecznym, dopuszczonym do udziału w postępowaniu przez Sąd (art. 33 ustawy p.p.s.a.).
W orzecznictwie sądów administracyjnych został wyrażony jednoznaczny pogląd, zgodnie z którym nie zasługuje na uwzględnienie wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w imieniu własnym przez pełnomocnika skarżącego, jeżeli pełnomocnik nie jest stroną postępowania (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 25 września 2008 r., sygn. akt I OZ 709/08 i z dnia 18 listopada 2009 r., sygn. akt I OZ 1060/09).
W niniejszym postępowaniu stroną skarżącą jest P. J., który udzielili pełnomocnictwa swojej matce Z. J.-S. do występowania w jego imieniu. Z. J.-S., jako pełnomocnik, działa w imieniu skarżącego, dlatego sama nie jest stroną postępowania sądowego. Z wnioskiem o prawo pomocy może zatem w niniejszej sprawie wystąpić jedynie skarżący P. J., składając wniosek na odpowiednim formularzu. Skoro natomiast wniosek o przyznanie prawa pomocy złożyła pełnomocnik skarżącego w imieniu własnym, wskazując na swoją sytuację materialną i który sama podpisał, nie będąc stroną niniejszego postępowania, to wniosek o przyznanie prawa pomocy nie mógł zostać uwzględniony. Fakt, że złożony wniosek jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy jej jako pełnomocnikowi potwierdziła sama pełnomocnik Z. J.-S. w odpowiedzi na zapytanie referendarza w tej kwestii.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.