Postanowienie WSA w Łodzi z 21 września 2006 r., III SA/Łd 413/06

Sąd

Dnia 21 września 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III

Rozpoznanie

w dniu 21 września 2006 roku na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi Z. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Skład

Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska

Uzasadnienie

Skargą z dnia 20 lipca 2006 roku skierowaną do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Łodzi Z. Z. reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego wniósł o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. Na skardze umieszczony został znak opłaty sądowej w wysokości 200 złotych.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 24 sierpnia 2006 roku pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Pełnomocnictwo zostało złożone osobiście przez pełnomocnika w dniu 4 września 2006 roku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl § 3 tego przepisu skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Jednak należy wskazać, iż zgodnie z art. 221 powołanej ustawy pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Ponadto z treści art. 219 § 2 wynika, że opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu.

W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego w osobie radcy prawnego umieścił na skardze znak opłaty sądowej w wysokości 200 złotych, czyli w sposób który nie został przewidziany jako skuteczny do uiszczenia opłaty sądowej w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych uiszczenie opłaty sądowej nie może nastąpić w innej formie niż przewidziana w art. 219 § 2 p.p.s.a (por. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2004 roku, sygn. akt FZ 28/04 publ. ONSA i WSA 2004, nr 1, poz. 4). W niniejszej sprawie wpis uiszczony został znakami opłaty sądowej, co pozwala uznać, że skarga nie została opłacona. Z treści art. 219 § 2 p.p.s.a jednoznacznie wynikają sposoby skutecznego uiszczenia opłaty sądowej, więc oczywiste jest, że nie może nastąpić to w innej nieprzewidzianej prawem formie.

Z powyższych względów, na podstawie art. 219 § 2 w związku z art. 221 i art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.