Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] roku nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Sieradzu utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] roku o skierowaniu M. Ś. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 roku, póz. 267 z późn. zm.) oraz art. 114 ust. 1 pkt 1 lit.b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku - Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2012 roku, póz. 1137 z późn. zm.).
W uzasadnieniu wskazano następujący stan faktyczny:
Wnioskiem z dnia 13 października 2014 roku Komendant Wojewódzki Policji w [...] wystąpił do Starostwa Powiatowego w [...] o skierowanie M. Ś., posiadającego prawo jazdy nr [...] wydane w dniu 11 września 2013 roku przez Starostę [...], na sprawdzenie kwalifikacji w związku z otrzymaniem przez niego łącznie 27 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego.
Wnioskiem z tej samej daty Komendant Wojewódzki Policji w [...] wystąpił do Starostwa Powiatowego w [...] o skierowanie M.Ś. na badanie psychologiczne.
Pismem Nr [...] z dnia 28 października 2014 roku Starosta [...] zawiadomił M. Ś. o wszczęciu z urzędu postępowania w przedmiocie skierowania go na egzamin kontrolny oraz w przedmiocie skierowania na badanie psychologiczne. W piśmie tym M.Ś. został poinformowany, że stosownie do art. 10 § 1 Kpa służy mu prawo wypowiedzenia się co do zebranych dowodów oraz zgłoszenia ewentualnych żądań. Został także pouczony, że w przypadku niezgłoszenia się w wyznaczonym terminie siedmiu dni postępowanie będzie prowadzone bez jego udziału.
Decyzją znak: [...] z dnia 18 Listopada 2014 roku Starosta [...] skierował M.Ś. na badanie psychologiczne. Badaniu w tym zakresie M.Ś. poddał się w dniu 29 grudnia 2014 roku, uzyskując orzeczenie Nr [...] o braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem w zakresie kategorii AM,A1,A2,A,B1,B,B+E,T,C1,C1+E,C,C+E,D1,D1+E,D,D+E prawa jazdy. Następnie wyżej podaną decyzją z dnia 8 stycznia 2015 roku, wydaną po zakończeniu postępowania w sprawie skierowania na badanie psychologiczne, Starosta [...] skierował M. Ś. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego w zakresie kategorii BCET prawa jazdy.
Decyzję tę M.Ś. zaskarżył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], zarzucając organowi pierwszej instancji obrazę art. 130 ust. 2 Prawa o ruchu drogowym wyrażającą się brakiem jego prawidłowego zastosowania, przedwczesność skarżonej decyzji, albowiem wydana została przed wyczerpaniem toku postępowania. Jednocześnie wniósł o uchylenie przedmiotowego rozstrzygnięcia.
W dalszej części odwołania skarżący potwierdził, że w okresie od 1 lipca 2013 roku do 8 kwietnia 2014 roku przekroczył liczbę 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Według skarżącego nie oznacza to, że w tym przypadku ma zastosowanie art. 114 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym, gdyż stosownie do art. 130 ust. 2 tej ustawy punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie roku od dnia naruszenia, chyba, że przed upływem tego okresu kierowca zgromadził 24 punkty. Skarżący uważa więc, że "nie może zasługiwać na akceptację pogląd, że Wojewódzki Komendant Policji w [...] ma dożywotnie prawo skorzystania z wniosku o skierowanie na egzamin kontrolny. W analizowanym przypadku skierowanie takie wyrażone zostało pismem z dnia 13 października 2014 r., a zatem po upływie 6 miesięcy od dnia wystąpienia podstawy prawnej do opracowania takiego wniosku.
Owo opóźnienie wtedy gdy w myśl art. 130 ust. 2 usunięte mogły być z ewidencji wszystkie punkty opisane w pkt 1 do 5 wniosku KWP w Łodzi jest nieuprawnione i narusza prawa". Ponadto zdaniem skarżącego, cyt. "Stosowanie zasady braku przedawnienia punktów karnych i bezterminowej możliwości karania kierowcy bo za takie uznać należy skierowanie na egzamin kontrolny w analizowanej sytuacji jest niedopuszczalne i sprzeczne z zasadą legalizmu i równego dostępu do prawa". Poza tym skarżący podniósł także kwestię braku ustosunkowania się organu pierwszej instancji do jego zastrzeżeń i uwag zawartych w piśmie z dnia 6 listopada 2014 roku, a skierowanego do tego organu po otrzymaniu zawiadomienia o wszczęciu postępowania. Wskazał ponadto, że jego wątpliwości zawarte w tym piśmie nie zostały rozstrzygnięte również w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jak wymaga tego art. 104 Kpa. Stąd też zarzut jej przedwczesności uważa za uzasadniony.
Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu powołało brzmienie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy - Prawo o ruchu drogowym, zgodnie z którym sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 tej ustawy.
W przedmiotowym przypadku bez wątpienia wystąpiły przesłanki do skierowania M.Ś. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Przepisem art. 130 ust. 1 ustawy Policja została zobowiązana do prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Wynikające z tej ewidencji punkty, przekraczające liczbę 24, stanowią podstawę do wydania przez starostę decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji (art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy). Na przekroczenie przez M. Ś. liczby 24 punktów (27 punktów) wskazał Komendant Wojewódzki Policji w [...] we wniosku do Starosty [...] z dnia 13 października 2014 roku o skierowanie ww. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdem w ramach posiadanych uprawnień, wymieniając w tymże wniosku następujące naruszenia przepisów ruchu drogowego:
1 lipca 2013 roku, Opatówek, obszar wiejski, Łódzka, samochód ciężarowy/ciągnik siodłowy, E03. Przekroczenie prędkości od 31 do 40 km/h; punkty: 6, 25 lipca 2013 roku, Długołęka, obszar wiejski, S8, 40, samochód osobowy, H09.
Naruszenie obowiązku używania pasów bezpieczeństwa przez kierującego pojazdem; punkty: 2, 10 sierpnia 2013 roku, Międzybórz, Wrocławska, K25, samochód ciężarowy/ciągnik siodłowy, A01. Popełnienie przestępstwa drogowego; punkty: 10, 5 października 2013 roku, Czersk, Starogardzka, samochód ciężarowy/ciągnik siodłowy, E05. Przekroczenie prędkości od 11 do 20 km/h; punkty: 2, 8 października 2013 roku, Bydgoszcz, Grunwaldzka, K80, samochód ciężarowy/ciągnik siodłowy, C14. Niestosowanie się do znaków od B-13 do B-19 zakaz wjazdu; punkty: 2, 8 kwietnia 2014 roku, Dąbrowa Tarnowska, Dąbrowa Tarnowska, Joselewicza, samochód ciężarowy/ciągnik siodłowy, H13. Naruszenie zakazu korzystania podczas jazdy z telefonu wymagającego trzymania słuchawki lub mikrofonu w ręku: punkty: 5.
Przypisywanie punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, dokonywanie wpisów do ewidencji oraz ich usuwanie z ewidencji należy wyłącznie do kompetencji Policji. Oznacza to, że jeżeli wniosek komendanta wojewódzkiego Policji (w tym przypadku Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]) został sporządzony na podstawie wpisów ostatecznych, obowiązkiem organu administracji publicznej jest orzec o skierowaniu kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, przy czym zgodnie z art. 130 ust. 2 ustawy punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 - 20 punktów. Identyczne uregulowania zawiera § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 9 maja 2012 roku w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruch drogowego (Dz. U. z 2012 roku, poz. 488).
W świetle uregulowań zawartych w § 6 ust. 1 pkt 3 powołanego rozporządzenia oraz art. 114 ust. 1 pkt 1 lit.b ustawy kierowca, który za naruszenie przepisów ruchu drogowego uzyskał więcej niż 24 punkty, w następstwie wniosku komendanta wojewódzkiego Policji ma bezwzględny obowiązek poddania się sprawdzeniu kwalifikacji. W tym przypadku bez znaczenia jest, czy w dniu rozstrzygania o skierowaniu kierującego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji wpisy nadal pozostają w ewidencji, czy też zostały z niej usunięte.
Bezspornym w przedmiotowej sprawie jest fakt, że w dniu sporządzania przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] wniosku o skierowanie M. Ś. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji (13 października 2014 roku) ostateczne wpisy do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego potwierdzały przekroczenie przez M. Ś. 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Z wniosku tego wynika bowiem jednoznacznie, że w okresie od dnia 1 lipca 2013 roku do dnia 8 sierpnia 2014 roku otrzymał on 27 punktów za wielokrotne naruszanie przepisów ruchu drogowego.
Dalej organ powołał § 7 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 9 maja 2012 roku, zgodnie z którym Komendant Wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania kierowcy wpisanego do ewidencji występuje do organu właściwego w sprawach wydawania prawa jazdy z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w zakresie wszystkich posiadanych przez niego kategorii praw jazdy w razie przekroczenia przez niego liczby 24 punktów otrzymanych za naruszenia. Cytowany przepis ani też żaden przepis ustawy nie określa terminu sporządzenia przez Komendanta Wojewódzkiego Policji wniosku o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy, który przekroczył liczbę 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Oznacza to, że w przepisach ustawy nie ma instytucji "przedawnienia", która powodowałaby brak możliwości skierowania kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji po upływie jakiegoś okresu od daty przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Czyni to bezzasadnym zarzut zawarty w odwołaniu M. Ś. o niewłaściwym zastosowaniu w jego sprawie art. 130 ust. 2 ustawy oraz o sprzecznym z zasadą legalizmu niezastosowaniem zasady przedawnienia.
Zdaniem Kolegium chybiony jest także zarzut przedwczesności skarżonej decyzji z powodu wydania jej przed wyczerpaniem toku postępowania.
Wbrew twierdzeniu skarżącego w jego sprawie nie toczyło się postępowanie przed innym organem administracji publicznej ani też sądem, od wyniku którego uzależnione byłoby wydanie zaskarżonej decyzji. Dokonywanie wpisów do ewidencji jak i ich usuwanie w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego jest czynnością materialnotechniczną. Wprawdzie od czynności wpisu do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego służy stronie skarga do sądu administracyjnego, lecz w przedmiotowej sprawie postępowanie takie się ani (nie toczyło, ani też nie toczy. Wprost przeciwnie, skarżący nie zaprzecza przekroczeniu liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie od dnia 1 lipca 2013 roku do dnia 8 kwietnia 2014 roku.
Faktem jest natomiast, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ pierwszej instancji nie odniósł się do zarzutów i wyjaśnień M. Ś. zawartych w piśmie z dnia 6 listopada 2014 roku skierowanym do organu pierwszej instancji po otrzymaniu przez stronę zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. W ocenie Kolegium nie oznacza to, że decyzja ta jest nieprawidłowa pod względem merytorycznym. Organ pierwszej instancji wskazał bowiem dowód, na którym oparł swoje rozstrzygnięcie (wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]) oraz przepisy, które stanowiły podstawę skierowania M. Ś. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w związku z otrzymaniem przez niego 27 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego.
W ocenie Kolegium błędne jest twierdzenie skarżącego, że cyt. "podstawą wszczęcia postępowania w tej sprawie nie może być samo pismo Komendanta, a okoliczności w nim wskazane z uwzględnieniem właściwej ich interpretacji".
Decyzje podejmowane w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy są tzw. rozstrzygnięciami związanymi. Oznacza to, że jeżeli wniosek właściwego komendanta wojewódzkiego Policji został sporządzony na podstawie wpisów ostatecznych organ zobligowany jest orzec o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Organ nie jest przy tym uprawniony do weryfikowania, czy wpisy ostateczne na dzień sporządzenia wniosku nadal są ujęte w ewidencji, czy też w okresie po skierowaniu wniosku nastąpiło ich wykreślenie. Kontrolne sprawdzenie kwalifikacji stanowi bowiem administracyjno-prawną konsekwencję przekroczenia określonej przez ustawodawcę liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Bezzasadne jest także twierdzenie skarżącego, że w piśmie zawiadamiającym stronę o wszczęciu postępowania o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji i badanie psychologiczne wskazano niewłaściwe normy prawne związane z przekroczeniem limitu 24 punktów.
Powołany w zawiadomieniu art. 61 § 4 Kpa jest przepisem prawa procesowego stanowiącym o obowiązku organu administracji publicznej wszczęcia postępowania na wniosek strony lub z urzędu. W przedmiotowej sprawie - jak podano w zawiadomieniu - postępowanie wszczęto z urzędu. Organ pierwszej instancji powołał także odpowiednie przepisy ustawy - Prawo o ruchu drogowym i ustawy z dnia 5 stycznia 2011 roku o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2014 roku, poz. 600 z późn. zm.) odnoszące się do trybu postępowania o skierowanie kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji i na badanie psychologiczne. Kolegium nie stwierdziło natomiast aby powołany został art. 11 ust. 1 pkt 1 lit.b ustawy - Prawo o ruchu drogowym, jak skarżący utrzymuje w piśmie z dnia 6 listopada 2014 roku.
Kwestia zawarta w punkcie 2 pisma skarżącego z dnia 6 listopada 2014 roku stanowiła zarzuty odwołania od zaskarżonej decyzji i została wyjaśniona w rozważaniach Kolegium uzasadniających utrzymanie decyzji Starosty [...] w mocy.
Powyższą decyzję M. Ś. zaskarżył w całości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Zarzucił, że została wydana w oparciu o błędnie ustalony stan faktyczny i z naruszeniem przepisu art. 114 ust. 1 lit. b ustawy z dnia 20czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym oraz z naruszeniem przepisów art. 6, 7 i 77 k.p.a. Wniósł o jej uchylenie w całości oraz wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu skargi wskazał, iż w istocie przekroczył liczbę 24 punktów, jednakże w dniu 13 października 2014 r. – czyli w momencie skierowania przez Komendanta Wojewódzkiego Policji wniosku o skierowanie go na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu, na jego koncie pozostawało 5 punktów karnych, nie zaś 27. Punkty karne podlegają wykreśleniu po roku od wykroczenia. Oznacza to, iż te, które zostały naliczone od dnia 8 października 2013 r. (pomiędzy 1 lipca 2013 r. a 8 października 2013 r.) zostały anulowane najpóźniej 9 października 2014 r. – czyli przed wystosowaniem wniosku przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...].
Oznacza to, iż liczbę 27 należy pomniejszyć o 22, co daje 5. Wskazał, iż nie kwestionuje słuszności ukarania go za popełnienie wykroczeń drogowych, a jedynie fakt niesłusznego, spóźnionego i niezgodnego z prawem skierowania go na badanie psychologiczne, o którym mowa w przepisie art. 114 ust. 1 lit. b p.r.d.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zwróciło uwagę, że decyzją z dnia 18 listopada 2014 r. Starosta [...] skierował ?M. Ś. również na badanie psychologiczne z tej samej przyczyny, co na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Decyzji tej nie tylko M. Ś. nie kwestionował poprzez przysługujące mu prawo wniesienia odwołania do Kolegium ale w dniu 29 grudnia 2014 r. poddał się badaniu, uzyskując orzeczenie o braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem.
Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. nr 270 t.j.dalej p.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:
a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;
3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Przeprowadzona przez Sąd w niniejszej sprawie kontrola aktu administracyjnego we wskazanym wyżej aspekcie nie wykazała, aby zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do jej wyeliminowania z obrotu prawnego.
Stosownie do treści art.130 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym (dalej p.r.d.) w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, przypisując określonemu naruszeniu odpowiednią ilość punktów, którą wpisuje do tej ewidencji. Punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust.1 pkt 3-20 punktów. Z powyższej regulacji wynika bezsprzecznie, że jeżeli kierowca przed upływem roku popełnił nowe wykroczenie, nie stosuje się zasady, iż punkty za wykroczenie usuwa się. Podkreślić należy, że treść art. 130 powołanej ustawy wskazuje na to, że przepis ten reguluje materialno-techniczną czynność Policji dotyczącą zarówno wpisywania, jak i usuwania z ewidencji punktów nałożonych za naruszenie przez kierowcę przepisów ruchu drogowego.
Przepis ten odnosi się jednak wyłącznie do działań Policji i nie ma wpływu na dopuszczalność wszczęcia postępowania administracyjnego dotyczącego – w tym przypadku skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, postępowanie w tym zakresie toczy się bowiem odrębnie i przed innym organem. W związku z powyższym, podniesione w skardze zarzuty dotyczące naruszenia tego przepisu nie mogą być w rozpoznawanej sprawie skuteczne (patrz I OSK 413/12).
Należy również zauważyć, że w niniejszej sprawie skarżący nie odbył szkolenia określonego w art. 130 ust. 3 p.r.d.
Ponadto kompetencje organów obydwu instancji nie obejmują zasadności naliczenia punktów karnych, jak również samego prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, w tym również pomniejszania liczby naliczonych punktów karnych w wyniku szkolenia o którym mowa w art. 130 ust. 3 p.r.d.. Kompetencje w tym zakresie ma wyłącznie Policja. Jak wynika z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, prowadzone przez organ Policji czynności ewidencyjne, o których mowa w przepisach rozporządzenia w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego mają charakter materialno-techniczny i mogą być przedmiotem odrębnej skargi do sądu administracyjnego. Strona zainteresowana wykreśleniem punktów z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego może zwrócić się o podjęcie określonego aktu i czynności przez właściwy organ Policji, a w razie jego milczenia może skorzystać ze skargi w oparciu o przepis art. 3 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a.
W przedmiotowym przypadku bez wątpienia wystąpiły przesłanki do skierowania M. Ś. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Wynikające z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego punkty, przekraczające liczbę 24 (27 punktów), stanowiły podstawę do wydania przez starostę decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji (art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy). Komendant Wojewódzki Policji w [...] we wniosku do Starosty [...] z dnia 13 października 2014 roku o skierowanie ww. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdem w ramach posiadanych uprawnień, wskazał następujące naruszenia przepisów ruchu drogowego:
1 lipca 2013 roku, Opatówek, obszar wiejski, Łódzka, samochód ciężarowy/ciągnik siodłowy, E03. Przekroczenie prędkości od 31 do 40 km/h; punkty: 6, 25 lipca 2013 roku, Długołęka, obszar wiejski, S8, 40, samochód osobowy, H09.
Naruszenie obowiązku używania pasów bezpieczeństwa przez kierującego pojazdem; punkty: 2, 10 sierpnia 2013 roku, Międzybórz, Wrocławska, K25, samochód ciężarowy/ciągnik siodłowy, A01. Popełnienie przestępstwa drogowego; punkty: 10, 5 października 2013 roku, Czersk, Starogardzka, samochód ciężarowy/ciągnik siodłowy, E05. Przekroczenie prędkości od 11 do 20 km/h; punkty: 2, 8 października 2013 roku, Bydgoszcz, Grunwaldzka, K80, samochód ciężarowy/ciągnik siodłowy, C14. Niestosowanie się do znaków od B-13 do B-19 zakaz wjazdu; punkty: 2, 8 kwietnia 2014 roku, Dąbrowa Tarnowska, Dąbrowa Tarnowska, Joselewicza, samochód ciężarowy/ciągnik siodłowy, H13. Naruszenie zakazu korzystania podczas jazdy z telefonu wymagającego trzymania słuchawki lub mikrofonu w ręku: punkty: 5.
Ponadto należy zauważyć, że jednym z naruszeń było przestępstwo drogowe, za które skarżący otrzymał 10 punktów.
Cel nadrzędny jakim jest poprawa bezpieczeństwa w ruchu drogowym zadecydował o przyjęciu przez ustawodawcę sztywnej zasady, w myśl której przekroczenie liczby 24 punktów w ciągu roku od pierwszego naruszenia przepisów ruchu drogowego, z którym wiązało się przypisanie odpowiedniej liczby punktów, skutkuje obligatoryjnym skierowaniem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, jeżeli liczba punktów znajduje oparcie we wpisach ostatecznych istniejących na dzień sporządzenia wniosku (zob. w tej materii: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 września 2010 r.; sygn. akt I OSK 1451/09; Centralna Baza Orzeczeń Sadów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Ab/