Uzasadnienie
W dniu 30 marca 2004 roku A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. z dnia [...] Nr [...] uznającą zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej towaru, stawki celnej oraz kwoty wynikającej z długu celnego, klasyfikując preparat o nazwie VITA BUERLECITHIN do kodu PCN 2208 90 69 1, ze stawką celną 4% od wartości celnej towaru.
Pismem z dnia 24 stycznia 2006 roku Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Nr [...] z dnia [...] wydaną w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ uwzględniającą w całości skargę A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...].
W związku z powyższym Dyrektor Izby Celnej w Ł. wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego.
W dniu 3 lutego 2006 roku na rozprawie pełnomocnik skarżącej Spółki wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na uwzględnienie skargi przez Dyrektora Izby Celnej w Ł. Również pełnomocnik organu wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ - organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 – 2 stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu art. 163 § 1 pkt 3 p.p.s.a. będziemy mieć do czynienia, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. i uchylenia jej.
W przedmiotowej sprawie Dyrektor Izby Celnej w Ł. pismem z dnia 24 stycznia 2006 roku Nr [...] przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Nr [...] z dnia [...] wydaną w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. uwzględniającą w całości skargę A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...].
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 161 § l pkt 3 w związku z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ postępowanie umorzył.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 200 i art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 14 ust. 2 pkt. 1 lit. a i § 6 pkt. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu /Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm./.