Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Nr [...], wydanym na podstawie art. 37 k.p.a. w związku z art. 123 § 1, art. 1 § 1, art. 104 k.p.a., art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tj. Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Ł. stwierdziło niesłuszność zażalenia wniesionego przez A spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. W dniu 22 maja 2007 r. A spółka z o.o. w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Ł. wniosło o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie: 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Z powyższego przepisu wynika, że podstawową przesłanką warunkującą zaskarżenie postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym do sądu administracyjnego jest to, czy służy na nie zażalenie, chyba że postanowienie kończy postępowanie lub rozstrzyga sprawę co do istoty.
Zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. zażalenie przysługuje na postanowienie tylko w przypadkach wskazanych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Katalog postanowień zaskarżalnych do sądu administracyjnego, wydanych w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, jest więc zamknięty.
Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] zostało wydane na podstawie art. 37 k.p.a. Przepis ten nie określa w jakiej formie organ administracji publicznej wyższego stopnia, rozpoznający zażalenie na bezczynność organu, ma zażalenie to rozstrzygnąć. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto, że organ administracji właściwy do rozpoznania zażalenia wniesionego na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. wydaje w celu jego załatwienia postanowienie, o jakim mowa w art. 123 k.p.a. Jest to postanowienie zaliczane do grupy wydawanych w toku postępowania administracyjnego dotyczące poszczególnych kwestii, jak w tym przypadku bezczynności organu, wynikających w toku tego postępowania, lecz nie rozstrzygające o istocie sprawy. Nie jest to postanowienie kończące postępowanie ani też rozstrzygające sprawę co do istoty oraz nie przysługuje od niego zażalenie. Tego rodzaju postanowienie nie podlega więc zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 17 stycznia 2006 r. sygn. akt I OSK 306/05 Lex nr 196463).
Skarga A spółki z o.o. w Ł. jest więc niedopuszczalna.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) tej ustawy, Sąd orzekł o zwrocie wpisu od skargi.