Uzasadnienie
W dniu 10 lipca 2008 roku J. K. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami.
Zarządzeniem z dnia 5 sierpnia 2008 roku wezwano skarżącego do uzupełnienia braku skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych, pouczając, że nieuzupełnienie braku w terminie skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 8 sierpnia 2008 roku.
W piśmie z dnia 13 sierpnia 2008 roku skarżący oświadczył, że cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Skarżącego wezwano do uzupełnienia braku skargi – brak ten jest brakiem o charakterze fiskalnym (art. 230 § 1 i 2 ustawy).
Skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi, pomimo doręczenia mu w dniu 8 sierpnia 2008 roku wezwania do usunięcia braku skargi i upływu przepisanego terminu. Termin do uzupełnienia braku skargi upłynął w dniu 15 sierpnia 2008 roku. Termin ten jest terminem ustawowym i nie może być skracany ani przedłużany. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy, wezwanie zostało odebrane osobiście przez skarżącego. Stwierdzić zatem należy, że został on skutecznie pouczony o skutkach prawnych jakie wiążą się z niewykonaniem zarządzenia w terminie.
Wyjaśnić nadto należy, że Sąd nie miał podstaw do umorzenia postępowania w związku z cofnięciem skargi, bowiem brak jest możliwości cofnięcia skargi, która nie została skutecznie wniesiona. Warunkiem nadania skardze biegu jest uzupełnienie jej braków formalnych i jej właściwe opłacenie. Jednakże zarówno umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, jak i odrzucenie skargi, powodują ten sam efekt kończąc postępowanie bez jego merytorycznego rozpoznania.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w postanowieniu.
TG